[Final Fantasy VII AU Fiction] Doll (18)
posted on 02 Aug 2009 12:40 by keechan in Fiction, FinalFantasy-KingdomHeartsDoll (18)
Pairing : ???????? x Cloud Stife“เรายังฉลองวันเกิดให้เธอไม่จบเลยนะคลาวด์” เซฟิรอธกล่าวหยอกเด็กหนุ่มที่สะลึมสะลือในอ้อมแขน ดวงตาสีฟ้าปรือปรอยด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ค่อนข้างจะแรงไปสำหรับเด็กอายุแค่ 15 ชายหนุ่มทนเห็นคลาวด์เดินโซเซน่าหวาดเสียวว่าจะหกล้มหน้าคะมำได้ทุกเมื่อไม่ ไหวจึงอุ้มร่างเล็กนั้นมาไว้ในอ้อมกอดของตนเสียเอง
ใบหน้าขาวเนียนอ่อนเยาว์บัดนี้กลายเป็นสีชมพูเรื่อ ดูอ่อนแอจนน่าแกล้ง ดูเปราะบางจนน่าทะนุถนอม
“ผมเดินเองได้นะฮะ เซฟิรอธ” ร่างเล็กในอ้อมแขนเถียง
ชาย หนุ่มไม่ตอบคำ แต่กลับโน้มริมฝีปากลงมา แนบจูบร้อนแรงมากกว่าปกติขณะที่ยังเดินไม่ถึงตัวอาคาร ชั่วแว่บหนึ่งที่เซฟิรอธคิดว่าตัวเองตัดสินใจผิดที่เลือกร้านออกไปดินเนอร์ เสียไกล การได้เห็นเด็กหนุ่มเดินเซเพราะมึนเมาก็สนุกน้อยเสียเมื่อไหร่ ร่างเล็กเกือบจะผล็อยหลับไประหว่างที่นั่งรถกลับมาเสียแล้ว แต่ทว่าต่อให้คลาวด์หลับไปจริงๆ เซฟิรอธคงจะไม่ยอมให้เด็กหนุ่มได้นอนสบายแน่ เวลาในค่ำคืนนี้ก็ยังอีกยาวนานนัก
คลาวด์ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฤทธิ์ แอลกอฮอล์ที่ไม่คุ้นเคย หรือเพราะว่าเซฟิรอธกันแน่ที่ทำให้หัวใจเต้นระรัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เซฟิรอธในคืนนี้ดูแปลกไป... ทุกทีแล้วร่างสูงมักจะ... จะว่ายังไงดี นิ่งเฉยและเงียบขรึม แม้กระทั่งตอนที่จูบเขา แทบทุกคืนที่เห็นหน้ากัน เซฟิรอธจะมอบจูบราตรีสวัสดิ์ให้ไม่ต่างอะไรกับผู้ใหญ่ที่อวยพรให้เด็กหลับฝันดี แต่จูบในค่ำคืนนี้มันแตกต่างออกไปอย่างเห็นได้ชัด
เซฟิรอธอุ้มเขามาถึงห้องนอน วางร่างเด็กหนุ่มลงกับฟูกนิ่ม แต่คลาวด์ยังไม่ยอมปล่อยให้อีกฝ่ายออกห่าง
“คุณยังไม่ได้บอกผมเลย ว่าจะให้ผมทำอะไรสำหรับการได้ลองชิมไวน์น่ะฮะ”
ดวงตาสีฟ้าใสฉ่ำเยิ้มอย่างเย้ายวน ทั้งน้ำเสียงที่ลอดผ่านลำคอก็ฟังดูเชื้อเชิญอย่างไร้เดียงสา ดวงตาสีเขียวหรี่ลงจ้องลึกในดวงตาของกันและกัน
เซฟิรอธมอบจุมพิตล้ำลึกให้อีกครั้ง ปลายลิ้นหยอกเย้ากับโพรงปากร้อนเนิ่นนานจนเด็กหนุ่มต้องหอบหายใจ ผิวเนื้อที่ถูกฝ่ามือใหญ่นั้นสัมผัสสะท้านไหวด้วยความรู้สึกหวาบหวิว คลาวด์รู้สึกแปลกออกไปจากเดิม นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เซฟิรอธแตะต้องร่างกายเปลือยเปล่าของเขา แต่ก่อนหน้านี้... มันก็ไม่ใช่แบบนี้
ไม่ใช่ว่าคลาวด์จะไร้เดียงสาจน ไม่รู้ว่าความรู้สึกที่เซฟิรอธมีต่อเขามัน เกินเลยมากกว่าการเป็นผู้ปกครองแสนดี เขาจำได้เมื่อครั้งแรกที่เซฟิรอธจูบเขากลางทุ่งดอกไอริสสีขาว เขาที่ยังเด็กสั่นกลัวกับสัมผัสที่ไม่เคยรู้จัก แต่มาถึงตอนนี้... เขาพอจะรู้ว่าเซฟิรอธต้องการจะทำอะไร
“เซฟิรอธฮะ...”
ร่างสูงยกตัวขึ้นทาบทับเด็กหนุ่มที่ถูกถอดเสื้อผ้าเสียหลุดลุ่ย ดวงตาของเซฟิรอธวาววาบด้วยความปรารถนาที่เก็บกักเอาไว้
“คืนนี้เธอจะต้องเป็นของฉัน คลาวด์ เธอหนีไปไหนไม่ได้ ห้ามหนีไปจากฉันเด็ดขาด”
คลาวด์ยิ้มด้วยดวงตาที่หวานฉ่ำ แขนเรียวยกขึ้นโอบรอบลำคออีกฝ่าย กดให้ริมฝีปากร้อนแรงสัมผัสกันอีกซ้ำแล้วซ้ำแล้ว
“ผมเป็นของคุณฮะ แล้วจะเป็นของคุณตลอดไป”
คลาวด์คิดแต่จะมอบทั้งร่างกายและหัวใจให้กับอีกฝ่าย ไม่ว่าเซฟิรอธสั่งอะไรเขาก็ยินดีทำตาม เขาจะหนีไปจากเซฟิรอธได้อย่างไรกันเล่า ในเมื่อชีวิตของเขาคงขาดชายหนุ่มไม่ได้อีกแล้ว
ต่อให้เซฟิรอธขอให้ทำ อะไรก่อนหน้านี้... เขาก็คงจะยอมอยู่ดี เซฟิรอธมีสิทธิ์จะทำอะไรกับเขาก็ได้ทั้งนั้น แต่ก็ไม่เคยบังคับให้เขาลำบากใจเลยสักอย่าง
แววตาของเซฟิรอธประกาย กร้าวเมื่อได้ยินเสียงแผ่วเบาตอบรับ ร่างสูงประพรมจูบทั่วแผ่นอกเนียนเรียบ เขาได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นแรงทั้งยังถี่รัว
“อย่าเพิ่งตื่นเต้นนักสิคลาวด์ นี่เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้นนะ”
“อา... ผม... รู้สึกแปลกๆ ฮะ”
สัมผัส แปลกๆ ที่เซฟิรอธมอบให้ทำให้ตัวเองเปลี่ยนไปเช่นกัน ประสาทสัมผัสทางกายถูกกระตุ้นให้แจ่มชัด ทั้งๆ ที่ควรจะเลือนลางด้วยมึนเมาจากฤทธิ์เหล้า ปฏิกิริยาตอบรับเมื่อถูกรุกเร้าจากร่างกายที่บริสุทธิ์ผุดผ่องยิ่งเร้า อารมณ์ดิบเถื่อนของชายฉกรรจ์อย่างเซฟิรอธมากมายนัก
“เธอจะรู้สึกดีมากขึ้นกว่านี้แน่ เด็กดี”
ปลายนิ้วยาวที่ชำแรกเข้ามาในร่างทำให้ร่างเล็กกระตุกสั่นน้อยๆ คลาวด์ไม่นึกไม่ฝันว่าจะต้องถูกแตะต้องตรงนั้น ซ้ำยังถูกเคล้นคลึงจนร่างกายปั่นป่วน...
คลาวด์ขยับสะโพกรับจังหวะ การสอดแทรกของนิ้วยาวๆ นั่นโดยธรรมชาติ ร่างกายที่บิดเร่าอย่างเขินอาย กลับเย้ายวนฝ่ายตรงข้ามได้อย่างล้นเหลือ
กระทั่งเซฟิรอธเองก็ไม่เคยรู้มาก่อนว่าร่างเปลือยเปล่าที่ตนแนบชิดอยู่บัดนี้จะมีเสน่ห์เสียจนเขาแทบคลั่ง
“เธอสวยมากเหลือเกิน คลาวด์”
เสียงทุ้มเอ่ยผ่านลำคอแหบพร่า คลาวด์สบดวงตาสีมรกตที่ดูราวกับจะดึงดูดเขาเข้าไปทั้งอย่างนั้น ทุกจุดที่เซฟิรอธแตะต้องร้อนผ่าวขึ้นมาและไม่มีวี่แววจะสงบลง คลาวด์อยากจะเอ่ยตอบอะไรสักอย่าง แต่เมื่อถูกแตะต้องที่จุดอ่อนไหวเข้า ก็มีแต่เสียงครางหลุดรอดออกมาจากลำคอ
เซฟิรอธจูบเขาซ้ำแล้วซ้ำอีก ไม่ว่าจะเพื่อปลอบโยน ปลุกเร้า ทำให้สติพร่ามัว และแจ่มชัดได้ในเวลาเดียวกัน
“ผม... อายจังฮะ”
คลาวด์ บอกเบาๆ ทั้งๆ ที่เขาคิดว่ามาจนถึงป่านนี้เขาไม่ควรจะอายอะไรแล้ว แต่ก็อดจะประหม่าขึ้นมาไม่ได้ กับการปล่อยให้อีกฝ่ายเชยชมร่างกายเปลือยเปล่าของตน
“ไม่มีอะไรน่าอาย เธออยู่ต่อหน้าฉัน”
“ผมก็คิดว่าอย่างนั้นฮะ แต่ว่า... ผมก็ยังอายอยู่ดี อือ...”
เซฟิรอธขยับนิ้วอย่างเร่งเร้า แรงบีบรัดและความคับแน่นของช่องทางนั้นบวกับเสียงครางเครือหวานหูเพิ่มความ พอใจให้เขามากนัก ทว่าร่างเล็กยังคงเกร็งขัดขืนสิ่งแปลกปลอมที่สอดแทรกเข้ามา เด็กหนุ่มยังไม่พร้อม
“ผ่อนคลายสิ คลาวด์” เซฟิรอธกระซิบ
เด็กหนุ่มผ่อนลมหายใจให้ช้าลง พยายามทำตามคำแนะนำของอีกฝ่าย พอหัวใจสงบลงได้เล็กน้อย เซฟิรอธก็ยกสะโพกเพรียวขึ้น ขณะที่มือข้างหนึ่งยังลูบไล้ท่อนขาเรียว
“คลาวด์ของฉัน”
ริมฝีปากได้รูปเผยอออก ทว่าเสียงครางถูกจุมพิตจากเบื้องบนปิดกั้นเสียแนบสนิท เหลือเพียงเสียงอู้อี้ในลำคอเบาๆ ที่แทบจะหมดแรง
คลาวด์ ไม่เคยรู้จักมาก่อน... ทั้งความเจ็บที่แปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่าน และความหวาบหวาวที่แปรเปลี่ยนเป็นความสุขสม จูบของเซฟิรอธ อ้อมกอดของเซฟิรอธ มีเพียงแค่เซฟิรอธเท่านั้นในห้วงความคิดของคลาวด์ในขณะนี้
“เซฟิรอธฮะ... ผมรักคุณ”
คลาวด์ได้ยินเสียงตัวเองพร่ำเพ้ออยู่เช่นนั้น นอกจากเสียงครางที่ล่องลอยราวกับคนไร้สติ เซฟิรอธกดจูบหนักๆ ไปทั่วร่างขาวเนียนพลางตอบรับ
“เด็กน้อยที่น่ารักของฉัน คลาวด์”
*-=*-=*-=*-=*-=*-=*-=*-=*-=*-=*-=*-=*-=*-=*-=*-=*-=*-=*-=*-=*-=
ปลายจมูกที่ซุกไซ้เข้ากับลำคอรบกวนการนอนหลับของคลาวด์ แม้จะง่วงงุนเต็มทีแล้ว เซฟิรอธก็ยังไม่ยอมให้เขาหลับ
ร่างเล็กเหนื่อยอ่อนจนแทบลืมตาไม่ขึ้น แม้ตอนที่เซฟิรอธอุ้มเขาไปอาบน้ำจนกระทั่งอุ้มเขากลับมานอนห่มผ้าให้บนเตียง อย่างทะนุถนอม เด็กหนุ่มก็สะลึมสะลืออยู่ตลอดเวลา ร่างสูงพูดอะไรเขาก็ได้ยินไม่ค่อยถนัด แต่จะว่าไปเซฟิรอธไม่ค่อยจะพูดเท่าไหร่หรอก มักจะเอาแต่จูบผิวขาวเนียนให้เป็นรอยแดงเพื่อแสดงการครอบครองเสียมากกว่า
“อือ... ผมง่วงแล้วนะฮะ”
“ฉันยังไม่ได้ให้ของขวัญเธอเลยนะ” เซฟิรอธจงใจกระซิบข้างหู จุมพิตลาดไหล่บอบบาง ในขณะที่มือของตนยังโอบกอดลูบไล้ร่างเปลือยเปล่าใต้ผ้าห่มอย่างไม่รู้พอ
เด็ก หนุ่มหัวเราะคิกแล้วหันไปจูบตอบ ร่างกายที่สงบลงเริ่มจะร้อนวูบวาบขึ้นมาอีกครั้งหนึ่งด้วยเพียงแค่มือที่ เคล้นคลึงอยู่ทั่วร่างของตน “คุณยังให้ผมไม่พออีกเหรอฮะ”
คลาวด์พันปลายนิ้วของตนกับเส้นผมสีเงินของอีกฝ่ายพลางกล่าวหยอก เซฟิรอธไล้ข้อมือกับใบหน้าอ่อนเยาว์ ยิ้มตอบให้อย่างอ่อนโยน
“อยากให้ฉันใส่ให้เธอมั้ย”
สร้อยสีเงินน้ำหนักเบาถูกยื่นมาให้ คลาวด์เห็นชื่อที่สลักอยู่บนสายสร้อยนั้นชัดเจนแล้วยิ่งปลาบปลื้มใจนัก
ชื่อ Sephiroth สลักเป็นตัวอักษรสวยงาม
“ท่าทางจะแพงนะฮะ คุณไม่น่าต้องลำบากเลย”
“ฉันอยากให้มันแข็งแรงเพื่อที่ว่าเธอจะได้ทำลายมันทิ้งไม่ได้” เซฟิรอธว่า “สิ่งนี้จะทำให้ฉันแน่ใจว่าเธอเป็นของฉัน”
คลาวด์ ไม่โต้เถียงต่อว่าอะไร ขึ้นชื่อว่าเป็นของที่เซฟิรอธให้มา เขาไม่มีทางจะทำลายมันได้ลงคอหรอก มีแต่จะรักษาดูแลเอาไว้ยิ่งกว่าชีวิตต่างหาก เด็กหนุ่มแตะสายสร้อยนั้นแล้วยกข้อมือให้
“ใส่ให้ผมสิฮะ”
เซฟิรอธหัวเราะ “ไม่ใช่ตรงนี้” ชายหนุ่มกดจูบที่ข้อมือขาวผ่อง ก่อนจะเคลื่อนมือของตนลงไปแตะข้อเท้าเรียว “มันมีไว้สำหรับตรงนี้ต่างหาก”
คลาวด์ อิงซบแผ่นอกกว้าง ซุกซ่อนใบหน้าแดงซ่านด้วยความเขินของตนไว้ เซฟิรอธมักจะชอบทำอะไรผิดความคาดหมายของคนอื่นเสมอ ครั้งนี้ก็เช่นกัน
“งอเข่าสิ” เซฟิรอธว่า คลาวด์จึงพลิกตัวแล้วทำตามคำสั่ง ผ้าห่มยู่ยี่กองไว้ตรงเอว ท่อนขาจึงวางอยู่บนตักฝ่ายตรงข้าม
สายสร้อยสีเงินขาวล้อมรอบข้อเท้าเพรียวได้อย่างเหมาะเจาะ เซฟิรอธมองผลงานของตนอย่างพึงพอใจก่อนจะยกเรียวขานั้นขึ้นจุมพิต “เธอจะเป็นของฉันตลอดไป คลาวด์”
สร้อยเส้นนั้นเปรียบดังสัญลักษณ์ แสดงความเป็นเจ้าของ คลาวด์ไม่รู้หรอกว่าเซฟิรอธนั้น 'หวง' เด็กหนุ่มมากเพียงใด เพราะที่ผ่านมาคลาวด์ก็มักจะทำตัวติดกับเขาตลอดเวลา ไม่ชายตาแลคนอื่นหรือเห็นเรื่องอื่นสำคัญกว่าเขาสมดังใจเซฟิรอธมาตลอด และสำหรับคลาวด์แล้วเขาก็ยิ่งดีใจที่เซฟิรอธแสดงออกว่าอยากครอบครองเขามาก ถึงขนาดนี้
ต่อให้ไม่มีของพวกนี้เป็นเครื่องยืนยัน เขาก็เป็นของเซฟิรอธอยู่แล้ว ทั้งตัวและหัวใจ
“ผมเป็นของคุณคนเดียวฮะ”
ร่างเล็กถูกดันลงไปติดฟูกนุ่มอีกครั้งหนึ่ง เซฟิรอธตั้งใจจะกลืนกินร่างบอบบางนี้ให้เต็มอิ่มตลอดคืนจนถึงเช้า เสียงครางเร้าอารมณ์ดังขึ้นอีกเมื่อเขาก้มลงจูบที่ซอกคอขาว ดูดเม้มด้วยลิ้น กระทั่งกัดเบาๆ จนผิวขาวเป็นรอยแดง
เสียงสายสร้อย ที่ดังกระทบกันเมื่อยามที่ปลายเท้าของเด็กหนุ่มขยับไหว... เป็นเสียงที่รื่นหูอีกอย่างหนึ่งของเซฟิรอธในค่ำคืนอันยาวนานนี้
To be continued...
ยินดีด้วยนะเซฟี่...
เขียนได้แค่นี้แหละ! เขินนะ *////////////////////////////////*



-///-
#1 By ::SaTaN:: on 2009-08-02 13:05