KeeChan

อยากบอกว่า... ลืมไปแล้วว่ายังลงเรื่องนี้ไม่หมดนี่ ฮาา ถ้าคอมเม้นท์ไม่เด้งขึ้นมาก็คงไม่ได้เอามาลงต่อล่ะ - -"

 

เอิ่ม เรื่องนี้อยู่ในสถานะดอง เพราะไร้ซึ่งอินสปายเรชั่น TT^TT

 

Doll (16)

Pairing : ???????? x Cloud Stife






“แล้ว ไง?” หนุ่มหัวเม่นถามขณะตักไอศกรีมหลังอาหารเข้าปาก เขาคิดถูกจริงๆ ที่ดึงดันให้คลาวด์เล่าเรื่องทั้งหมดในช่วงเวลาอาหารเย็น เรื่องราวระหว่างคลาวด์กับเซฟิรอธยาวอย่างที่คาด ถ้าเขาต้องนั่งฟังเฉยๆ มีหวังได้สัปหงกก่อนจะฟังจบ ถ้าเจ้าหนูนี่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ล่ะก็จะต้องงอนจนไม่ยอมเล่าให้ฟังต่อแน่

หลัง จากที่จู่ๆ คลาวด์ก็พูดออกมาว่า 'ชอบ' เขา แซคก็ทำหน้าไม่ถูก ยิ่งพอเห็นสีหน้าจริงจังของคลาวด์แล้ว เขาก็คิดว่ามันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ พอเขาถามกลับว่า 'แล้วเซฟิรอธล่ะ?' คำตอบที่ได้มาโดยคนพูดไม่หวั่นไหวเลยแม้แต่นิดเดียวก็คือ

'เขาเป็นแค่อดีต'

ที ตอนนี้ล่ะพูดได้ฉะฉานเชียวนะ ไอ้ที่ร้องห่มร้องไห้จนแทบขาดใจเพราะอยากจะลืมก็ลืมไม่ได้เมื่อวันก่อนนั่น คืออะไรกัน? จะเรียกว่าเป็นคนที่เข้มแข็งขึ้นมาได้ปุบปับหรือว่าอะไรดีล่ะเนี่ย อย่างไรก็ตาม จากที่เคยคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้... คลาวด์เริ่มจะเมินความคิดเกี่ยวกับเซฟิรอธไปได้จริงๆ แซคคิดรับมือไม่ถูกหากเด็กหนุ่มจะมีใจเอนเอียงให้เขา แม้ที่จริงแล้วเขาควรจะดีใจมากๆ ด้วยซ้ำ! เรื่องมันคงไม่ง่ายถึงขนาดที่ว่าพอใจตรงกันได้ปุ๊บ จะพากันจูงมือไปหาเซฟิรอธแล้วบอกว่า 'เฮ้ โทษทีนะ บังเอิญว่าเราสองคนเกิดรักกัน เพราะฉะนั้นนายยกคลาวด์ให้ฉันนะเพื่อน!'

ขืนทำแบบนั้นเขาอาจจะกลายเป็นศพโดยไม่รู้ตัวก็ได้...

ดัง นั้นเขาจึงบอกกับคลาวด์ว่านี่มันไม่ใช่เรื่องแค่ระหว่างคนสองคนเท่านั้น ปัญหาที่คลาวด์มีต่อเซฟิรอธ คลาวด์เองนั่นแหละจะต้องจัดการด้วยตัวเอง พอแซคพูดกันท่าอย่างนั้น หนุ่มน้อยก็ตีหน้าบึ้งตึงทันที คลาวด์กลับกลายเป็นฝ่ายที่คลางแคลงใจว่าฝ่ายตรงข้ามมีความรู้สึกพิเศษให้กับ ตนหรือเปล่า เหมือนกับแซคก่อนหน้านี้ แล้วจู่ๆ เด็กมีปัญหาคนนั้นก็พูดขึ้น

'ผมจะเล่าให้คุณฟัง... เรื่องทั้งหมด เกี่ยวกับผมและเขา'

แซ คไม่เห็นว่าการที่คลาวด์จะเล่าเรื่องพวกนี้จะมีส่วนกับการตัดสินใจของเขา หรือไม่ แต่ในเมื่อคลาวด์อยากจะเล่า! โอกาสทองของเขาก็มาถึงแล้ว! เขาจะได้ไม่โดนปฏิเสธด้วยข้ออ้างว่าเป็นคนที่ 'ไม่รู้อะไร' เสียที!

คลาวด์ เริ่มเล่าตั้งแต่อาหารเย็นยังไม่เริ่มเสิร์ฟ จนถึงตอนนี้ไอ้อาหารฟูลคอร์สสุดหรูนั่นมันลงไปกองในท้องของเขาหมดแล้ว แต่ท่าทางเรื่องระหว่างคลาวด์กับเซฟิรอธเพิ่งกำลังจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น เอง

“นั่นก็เป็นสาเหตุ... ว่าทำไมผมถึงได้รักเขา... สุดหัวใจ”  คลาวด์เล่าด้วยน้ำเสียงราบเรียบ พยายามไม่รู้สึกรู้สาอะไรกับอดีตจอมปลอมที่แสนสวยงาม มาคิดๆ ดูแล้วเขาช่างเป็นเด็กที่โชคร้ายเสียเหลือเกิน ด้วยวัยที่อ่อนเยาว์เพียงแค่นั้น เขาไม่มีทางทันเกมของผู้ใหญ่โรคจิต พอถูกทิ้งให้เคว้งคว้างก็ย่อมต้องการใครสักคน -ใครก็ได้- มาช่วยคุ้มครอง แค่บุคคลนั้นแสดงท่าทางเป็นมิตร เขาก็หลงเชื่อเต็มเปาว่าคนคนนั้นเป็นคนใจดีมีเมตตาเหลือเกิน

“พอผม เริ่มใช้ชีวิตอยู่กับเขา เซฟิรอธก็จัดการดูแลให้ทุกอย่าง ตั้งแต่เรื่องกินนอน แม้กระทั่งโรงเรียนก็ส่งเสียให้ อย่างกับมีคุณพ่อขายาวมาโปรดเลยล่ะ”

“ว้าว! นี่นายไปเรียนกับเขาด้วยเหรอ ฉันลืมไปเลย! ”  แซคอุทานออกมาอย่างลืมตัว เขาไม่ทันคิดว่าเด็กวัยอย่างคลาวด์ควรจะยังต้องอยู่ในรั้วโรงเรียนไม่ก็ เพิ่งเข้ามหาวิทยาลัย ก็เห็นเซฟิรอธประคบประหงมอย่างกับไข่ในหินอย่างนั้นแล้วเขานึกว่าเซฟิรอธจะ จ้างครูมาสอนพิเศษให้ที่บ้าน ไม่ก็เป็นครูให้เสียเองมากกว่า!

คลาวด์ ทำสีหน้าเอือมขึ้นมาแว่บหนึ่ง ดูท่าเขาจะไม่เข้าใจระบบความคิดของแซคสักเท่าไหร่ มิน่าล่ะหนุ่มหัวเม่นถึงได้ไม่เคยถามเรื่องโรงเรียนกับเขา เขานึกว่าแซคคงไม่สนใจเรื่องพรรค์นั้น แต่ที่จริงแล้วเพราะลืมนึกไปนี่เอง...

“อย่างน้อยเขาก็ไม่โง่ที่คิด จะกักตัวผมไว้ในบ้านไปวันๆ หรอก" คลาวด์ว่า ในขณะที่ฝ่ายคนฟังอดคิดไม่ได้ว่านี่เขากำลังโดนหลอกด่าว่าโง่อยู่รึเปล่า “ขืนทำอย่างนั้น... ไม่สิ ถ้าเขาเลือกทำอย่างนั้น ผมอาจจะรู้ตัวว่าถูกหลอกเร็วกว่านี้... หรือไม่ก็ป่านนี้อาจจะยังไม่รู้ความจริงเลยก็ได้นะ”

“เฮ้ นายจะเล่าให้มันสั้นๆ หน่อยได้มั้ย ตกลงว่าทำไมนายถึงทะเลาะกับเซฟิรอธล่ะ ทำไมจะต้องย้อนความให้ฉันฟังไปตั้งแต่ 7-8 ปีก่อนด้วย”

“คุณเคยถูกใครหลอกมานานถึง 8 ปีมั้ยล่ะ? ผมคิดว่าตัวเองเป็นคนที่งี่เง่าที่สุดในโลกเลยล่ะ”

“เซฟิรอธหลอกลวงอะไรนายกันแน่ เลิกอมพะนำให้ฉันลุ้นเหมือนกำลังดูละครสืบสวนซ่อนเงื่อนได้มั้ย”

“ถ้าเขาแค่หลอกผมแล้วถูกจับได้ มันอาจจะไม่เลวร้ายถึงขนาดนี้ก็ได้”

“หมายความว่ายังไง? ”

คลาวด์เงยหน้ามองคู่สนทนาด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ที่ปั้นไว้เพื่อปกปิดความเจ็บปวดที่ซุกซ่อนไว้ในใจ

“คน ที่ทำลายบ้านเกิดของผม กระชากทุกสิ่งทุกอย่างไปจากเด็กผู้ชายธรรมดาอายุแค่ 11 ขวบ คนที่ทำให้ผมต้องพบกับฝันร้ายเป็นครั้งแรกในชีวิตก็คือเซฟิรอธ”

“เดี๋ยว ก่อน!” แซคยกมือเบรกเนื่องจากตามไม่ทัน “ฉันว่านายเล่าข้ามไปหน่อย หรือว่าฉันพลาดอะไรไป เซฟิรอธจะทำเรื่องบ้าๆ ไม่มีเหตุผลอย่างนั้นได้ยังไง ถ้าเป็นอย่างนั้นเขาจะดูแลนายอย่างดีทำไมล่ะ มันเป็นอุบัติเหตุไม่ใช่รึไง หรือหมอนั่นสำนึกผิด”

“มันไม่ใช่อุบัติเหตุ!” คลาวด์ขึ้นเสียง ทุบกำปั้นลงบนโต๊ะเสียงดังลั่นจนบริกรต่างหันมามองดูว่ามีอะไรผิดปกติ ก่อนจะแสร้งทำเป็นเบนสายตามองไปทางอื่นเมื่อเห็นว่าเป็นเรื่องส่วนตัว ระหว่างลูกค้าทั้งสอง

แซคช่างมองโลกในแง่ดีเหมือนกับเขาเมื่อก่อนไม่มีผิด สำนึกผิด? อย่างเซฟิรอธน่ะหรือ? ไม่มีวันซะหรอก!

คลาวด์ แทบจะร้องไห้อยู่รอมร่อ ความเจ็บช้ำในอดีตถูกขุดคุ้ยขึ้นมาพูดอีกเป็นครั้งที่ 2 มาจนถึงตอนนี้บาดแผลก็ยังไม่หายดี ซ้ำยังบวมช้ำจนแค่สะกิดเบาๆ ก็แสบเสียเกินทน

เด็กหนุ่มกอดร่างที่สั่นเทิ้มของตัวเองเอาไว้ ในวันนั้นเขาทั้งเสียใจทั้งโกรธ ไม่คิดว่าความจริงที่เปิดเผยขึ้นมาจะทำให้เขาพบกับสิ่งที่เรียกว่านรกอีก ครั้ง

เขาคงไม่เจ็บปวดมากมายถึงเพียงนี้ ถ้าหากว่าเซฟิรอธไม่ทำให้เขาตกหลุมรัก.... รักจนขาดไปไม่ได้ ราวกับว่าเซฟิรอธได้กลายเป็นลมหายใจของเขาไปแล้ว โดยที่ไม่ทันรู้ตัวเลยว่ามันแฝงด้วยพิษร้ายที่ปะปนอยู่

แซคยื่นมือ ออกมาจับไหล่เด็กหนุ่มที่กำลังสั่นระริกอย่างหยุดไม่ได้ หนุ่มหัวเม่นใจไม่ดีเมื่อเห็นความผิดปกติทางร่างกายที่แสดงออกอย่างกะทันหัน เช่นนี้

“เฮ้! ใจเย็นๆ สิคลาวด์ นายยังไม่ต้องเล่าเรื่องทั้งหมดก็ได้”

แซ คจินตนาการไม่ออกว่าการกระทำของเซฟิรอธร้ายแรงเพียงใดถึงได้ทำให้คลาวด์ตัว สั่นขึ้นมาอย่างหยุดไม่ได้ ดูเหมือนว่าคลาวด์จะไม่ได้ยินที่เขาพูด เด็กหนุ่มยิ่งกอดรัดตัวเองแน่นเข้า หยาดเหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้นมาทั้งๆ ที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้เปลี่ยนไป คลาวด์หายใจติดขัด กล้ามเนื้อแข็งเกร็งราวกับไม่ใช่ของตัวเอง ท่าทางทรมานนั้นทำให้แซคทนนั่งอยู่เฉยๆ ไม่ไหว  เขาผุดลุกขึ้นแล้วพุ่งไปประคองร่างเล็กที่ดูอึดอัดเต็มทน แค่ชั่วแว่บแรกที่สัมผัสปลายนิ้วเย็นเฉียบก็ทำให้แซคตื่นตระหนก

จาก ที่กอดตัวเองไว้ คลาวด์เคลื่อนมือมากุมหน้าอกเหมือนคนหายใจไม่ออก ร่างยังสั่นสะท้านไม่อยู่ แม้แซคจะเรียกชื่อเขาซ้ำๆ หูทั้งสองข้างกลับอื้ออึงไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย

เสี้ยววินาทีที่คิด ว่ากำลังจะหมดแรง ลมอุ่นที่ส่งผ่านจากริมฝีปากสู่ริมฝีปากทำให้คลาวด์ฟื้นคืนสติ เด็กหนุ่มผ่อนลมหายใจช้าๆ ปล่อยร่างกายที่เริ่มผ่อนคลายให้ตกอยู่ในอ้อมกอดของอีกฝ่าย เมื่อดวงตาปรับโฟกัสได้ชัดเขาก็เห็นใบหน้าที่กระวนกระวายของแซคเป็นสิ่งแรก

“เจ้าบ้าเอ๊ย! นายคิดจะทำให้ฉันหัวใจวายรึไง!”แซคสบถ

“แซค... ”

ชาย หนุ่มกระชับอ้อมกอดแล้วดึงร่างเล็กไว้แนบอก แซคกำลังคิดว่าเป็นความผิดของเขาที่ปล่อยให้คลาวด์คิดถึงเรื่องในอดีตที่ เป็นผลร้ายต่อจิตใจเสียจน... อีกฝ่ายเกือบจะช็อคแค่เพียงกล่าวถึง

“ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว”

เขา มันคนหัวช้า ถ้าไม่เล่าให้ฟังอย่างละเอียดเขาคงไม่เข้าใจเรื่องราวที่ซับซ้อนเช่นนี้แน่ แต่ถ้าหากว่าคลาวด์นึกถึงเรื่อง ‘ร้ายๆ’ พวกนั้นแล้วต้องทรมานมากถึงขนาดนี้ล่ะก็... เขาก็ไม่อยากให้คลาวด์ต้องฝืนใจทน

“ฉันเป็นห่วงนายนะ ถึงจะอยากรู้เรื่องพวกนั้น แต่ถ้ามันลำบากสำหรับนายก็หยุดไว้แค่นี้เถอะ”

คลาวด์ส่ายหัวอย่างดื้อดึง “ผมอยากให้คุณรู้... เรื่องทั้งหมด”

“ให้ฉันรู้เรื่อง? แลกกับการเห็นนายเป็นลมรึไง?”

แซ คว่าเข้าให้ สีหน้าของเด็กหนุ่มซีดเซียวไร้สีเลือด มือเล็กยึดจับอีกฝ่ายไว้แน่น แซคเลิกคิดเกี่ยวกับสายตาคนรอบตัวไปเลยทีเดียว พนันได้เลยว่าคนที่อยู่ในห้องอาหารนี้ทั้งหมดจะต้องพากันจ้องที่พวกเขาแหงๆ

ใบหน้าหวานสลดลงเหมือนเด็กถูกรังแก ทำเอาแซคกลุ้มใจไม่รู้จบ ทำไมเขาต้องจับพลัดจับผลูมาตกหลุมรักเจ้าเด็กอารมณ์แปรปรวนคนนี้ด้วยนะ!

“นาย ไม่เป็นไรนะ” แซคถามซ้ำเพื่อความแน่ใจ แม้คลาวด์จะพยักหน้าตอบ เขาก็ยังไม่ไว้ใจอยู่ดี “ไปนอนพักในห้องก่อนดีกว่า” เขาอุ้มร่างที่อ่อนปวกเปียกนั้นขึ้นโดยไม่สนใจสายตาตื่นตะลึงที่จับจ้องมา จากผู้คนรอบข้าง

คลาวด์ไม่ได้รู้สึกดีกับการที่อีกฝ่ายต้องมาเดือด ร้อนดูแลเขาเป็นพิเศษ เขาเริ่มสังเกตเห็นว่าตัวเองผิดปกติมากขึ้นทุกที... ร่างกายของเขาไม่เคยอ่อนแอมากขนาดนี้ ถึงขนาดแค่ว่าเมื่ออารมณ์ร้อนขึ้นมาแล้วใจเต้นจนควบคุมไม่อยู่แบบนี้... ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน

เจ็บ... สักแห่งภายในอกปวดหนึบขึ้นมาโดยไม่รู้สาเหตุ ไม่รู้อีกต่อไปแล้วว่าความเจ็บปวดนั้นเกิดขึ้นเพราะอะไร เพราะอดีตที่ปวดร้าว...? ก็ส่วนหนึ่ง

แต่พอเขาเห็นใบหน้าเป็นกังวลและห่วงใยของแซค ถึงจะมีเสี้ยวของความยินดีแฝงอยู่ แต่ในหัวใจก็เจ็บแปลบทุกครั้ง....

ไม่ว่ายังไงเขาก็อยากจะอิงซบในอ้อมแขนนี้ไปเรื่อยๆ... เพราะแซคเป็นคนเดียวในตอนนี้ที่จะยอมทำเพื่อเขา... ทุกอย่าง

ถ้าหากว่ารักผู้ชายคนนี้ได้... เขาคงจะลืมเซฟิรอธไปได้จนหมดจากใจ




To be continued...




รู้สึกว่าดิฉันจะทำให้เรื่องมันยิ่งเว่อร์ๆ นะเนี่ย......... orz


บ๊ายบายแซค ไว้เจอกันอีก 2-3 ตอนข้างหน้านะเจ๊อะ *3*