KeeChan

เอ่อ เอ่อ เปลี่ยนอารมณ์จากบลอคคนปกติ กลับไปเป็นบลอคฟุโจฉิเหมือนเดิม TTwTT

ต่อกะ OVA (จริงๆ ก็ไม่ค่อยมีอะไรนะ ถ้าตัดส่วนที่สู้ๆ กันออกไปให้หมด ฮ่าๆๆ)

OVA ของเรื่องนี้มี 3 ตอนค่ะ ส่วนสำคัญ อยู่แค่ตอนกลางๆ ของตอน 2 กะตอนท้ายของตอน 3  แค้บมาเท่านี้ก็เพียงพอ...

เรื่องมีอยูว่า หลังจากจบตอน 13 ในซีรี่ส์ พวกทาคายะก็ไปปราบผีเจอคดีใหม่กันต่อ ในขณะที่นาโอเอะ (ในร่างปัจจุบัน) ถูกจ้างให้ไปปราบผีอะไรซักอย่างจากคุณเจ้าของบริษัทซัมติงซึ่งคาดว่าเป็นคน ที่ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องในอดีต แบบอารมณ์เป็นคนยุคปัจจุบันที่ถูกผีตามรังควาน แล้วก็จ้างนาโอเอะ (เฮียแกเป็นพระ) ไปช่วยปัดเป่า อะไรทำนองนั้น แต่แน่นอน เรื่องมันก็เกี่ยวเนื่องกะพวกผีในอดีตจนได้

ทาคายะก็สืบๆ ตามมาจัดการผีด้วยตัวเอง พอเรื่องจะเชื่อมกันเข้า ก็เลยบังเอิญมาเจอนาโอเอะ (ดันเจอที่โรงแรมด้วยนะ)

จ้องตากันเป็นปลากัดอีกละ

และก็เหมือนกะว่านาโอเอะจะเลือกทำงานให้กะคนที่จ้างตัวเอง มากกว่าจะตามล่าวิญญาณในอดีต (เหมือนนาโอเอะมัน... งอนทาคายะอะไรซักอย่าง ตอนท้ายสุดที่เจอกันแกยังบอกรักเค้าอยู่เลยไม่ใช่หรอออ หรอออ หรออออ)

ทาคายะเลยตามมาด่าว่า ตกลงจะทำหน้าทีี่ปราบผีไล่วิญญาณมั้ยวะ

นาโอเอะก็ตอบประชดๆ ว่า "ต่อให้ไล่วิญญาณได้ผมก็ไม่ได้เงินซักแดง ทำงานการกุศลมาตั้ง 400 ปีแล้วนะครับ คุณนี่ดีเกินไปละมั้ง"

กวนตีนได้อีก.................. เป็นอะไรคะ? วัยทอง???

ทาคายะก็โวยสิ นาโอเอะก็แกล้งแหย่อีกว่า "ทำไมคุณต้องโกรธด้วยล่ะครับ การกระทำของผมทำให้คุณไม่พอใจเหรอ หรือว่า................. คุณไม่พอใจที่ผมทำงานให้ักับคนอื่น"

"แค่เพราะว่าหมาของคุณไปเดินตามคนอื่นต้อยๆ คุณก็โมโหแล้วเหรอ? เป็นเด็กจริงๆ เลยนะครับ"

โอเค... ประชดเข้าไป กวนส้นเข้าไป ไอ้ผู้ชายอารมณ์แปรปรวนนนน

หลังจากนั้นมันก็สรรเสริญเจ้านายใหม่ให้ฟัง

"ท่านประธานคนนั้นเขาเป็นคนดีนะครับ แถมเข้าใจอย่างดีด้วยว่าการเป็นนายคนต้องทำยังไง สมควรได้รับความเชื่อมั่นจากลูกน้อง เป็นคนที่พึ่งพาได้ คนบางคนน่าจะรู้จักเรียนรู้เรื่องแบบนี้จากเขาบ้าง"  < อู้ยยยย มันด่าาาาาา

แน่นอน... ดิฉันยังทนไม่ได้ ทาคายะจะทนให้มันยืนด่าปาวๆ ได้ยังไง กร๊ากก

"นายจะบอกว่าฉันพึ่งพาไม่ได้งั้นเหรอ!!!"

"คนใช้ที่ต้องตามเจ้านายที่อ่อนแอเนี่ย น่าสงสารนะครับ" < ดูมัน...

สรุปมันจะหาเรื่องให้เขาต่อย???

นี่แค่กระชากคอเสื้อนะ ยังไม่ได้ต่อยจ้ะ

"แก!!! อยากพูดอะไรก็พูดออกมาเลยสิ!!!" < ถามอย่างนี้ตั้งแต่ภาคซีรี่ส์ แมร่งก็ไม่พูดซะที กลุ้ม

ทาคายะก็... อืม โง่ค่ะ แบบ ดันเขาไปติดประตูลิฟต์ พอประตูลิฟต์เปิดมันก็...

"ปล่อย!!!"

"อย่าดิ้นรนเลยครับ ดูสภาพคุณตอนนี้สิ อ่อนแอขนาดนี้แท้ๆ ถ้าคิดจะสู้ผมด้วยแรงละก็ คุณไม่มีทางชนะผมได้ แต่ผมก็ยังติดตามคุณ เชื่อฟังคุณ จนคุณลำพองถึงขนาดนี้"

"ปล่อยฉัน! นั่นเป็นคำสั่ง!"

".... ริมฝีปากที่หยิ่งยะโสคู่นั้น ผมจะปิดมันซะ" < ฮิ้วววววววววววววววววววววววว พูดจาเป็นการ์ตูนวายน้ำเน่าเชียววววว ชอบบบบบบบบบบบบบ (อ่าว?)

แต่โทษที หลังจากนั้นไม่ได้จูบ นาโอเอะแมร่งทำไม่ถูกขั้นตอนเลยว่ะ มันต้องจูบก่อนแล้วโยนเขาขึ้นเตียงสิฟะะะะะ

มันเปิดห้องเลยค่ะ โยนขึ้นเตียงเลยค่ะ กรี๊ดด เร้าจัยยยยย (รอมานาน!!!)

"ทำอะไรของนายน่ะ???" < จะปล้ำไง...

"ผมจะ 'ทำ' กับคุณน่ะสิครับ" (อานาตะโตะ ยาริไต เดสสึโยะ) (ยาราไนก๊า?) < เสื่อม...

"จะล้อเล่นก็ให้มันน้อยๆ หน่อย!! นายน่ะชอบทำตัวเป็นคนเลวอยู่เรื่อย ฉันไม่ว่างด้วยหรอกนะ!"

ทาคายะก็จะเดินหนี แหม แต่นาโอเอะจะให้เดินหนีไปดื้อๆ หรอค๊ะะะะะะะะะะ

"คุณคิดว่าผมล้อเล่นหรอครับ"

"ถ้าไม่ใช่ล้อเล่นแล้วมันอะไรเล่า!" < เอาจริงไง... มันหื่น

"งั้นผมจะแสดงให้ดูว่าเวลาที่ผมเอาจริงน่ะเป็นยังไง"

กรี๊ดๆๆๆ ปล้ำเล้ยยยยยยยยยยยยยยยยยย (คนดูโคดเชียร์) หล่ออะหล่ออออออออออออออออ ปล้ำเลยๆๆๆๆ (นิสัย..)

"กลัวหรือครับ?"

นาโอเอะภาพนี้หล่อโคดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ว่าแต่น้ำตาคลออยู่หรอคะพ่อหนุ่ม กรี๊ด

"คุณยอมรับผมไม่ได้เพียงเพราะว่าคุณเป็นผู้ชายงั้นเหรอ?"

"ถ้าเป็นอย่างนั้นล่ะก็... คุณเป็นผู้หญิงไปเลยก็คงจะดี!"

ชอบประโยคนี้อะ ชอบเสียงฮายามิซังด้วย มันฟังดูช่าง อั๊ยๆๆ (คนอ่าน: กูไม่รู้เรื่อง...)

"ง่ายจะตายไป... ด้วยพลังของผม ผมก็เปลี่ยนให้คุณเป็นผู้หญิงได้ แล้วทุกอย่างก็จะดีเอง" < นี่ก็พูดประชดตัวเองอีกละนะ...

นาโอเอะก็พร่ำเพ้อแบบว่าเข้าใจอยู่คนเดียวอีกแล้ว... ทาคายะไม่เข้าใจ คนอ่านก็ไม่เข้าใจค่ะ ตกลงมึงจะเอายังไงคะะะะะะะะะะะะะ แถมไปว่าว่าคาเงโทระเป็นพวกมาโซอีกต่างหาก เพราะฉะนั้นจะทำให้ถึงใจ อ่ากกกก อะไรของมึงงง แล้วมึงไปเอามาจากไหนว่าเค้าเป็นมาโซคะะะะะ

ฝ่ายทาคายะ... เนื่องจากไม่เก้ต แต่คงอารมณ์ว่า เรื่องอะไรจะยอมให้ถูกด่าถูกหยามอยู่ฝ่ายเดียว เลยด่าเค้ากลับบ้าง...

"นั่นคือเรื่ื่องที่นายอยากพูดงั้นเหรอ! นายหลอกฉัน! ฉันมันโง่มากที่ถูกคนเลวอย่างนายหลอก!" < หลอกอะไรอะ เค้าก็รักนะ เค้าถึงอยากปล้ำไง ทำไมทาคายะไม่เข้าจัยยยยยย

"ใช่ครับ คุณน่ะโง่มาก" < อั๊งงงงงงงง

"นายมันก็ใช้ความอ่อนโยนมาหลอกลวงให้คนอื่นตกหลุมพราง ให้คนอื่นต้องพึ่งพานาย หลังจากนั้นก็ผลักไส! ฉันไม่เคยเจอใครที่เลวเท่านายมาก่อนเลย!" < พูดจานางเอกเนอะ.........

"ฉันไม่อยากจะเป็นห่วงนายอีกต่อไปแล้ว! ใครมันอยากจะยุ่งกับคนอย่างนายกัน!"

"คุณไม่เคยเข้าใจอะไรเลยจริงๆ" < ก็มึงไม่บอกอ่ะ ห่านนนนนนนนนนนนนนนนนน

"คำพูดทุกคำของคุณน่ะคือคมดาบ... แต่คุณไม่เคยพยายามเข้าใจความรู้สึกของผม" < มันบีบคอแล้วค่ะ กรี๊ดดดด

"ทุกครั้งที่ผมอยากตีตัวจากไป คุณก็ใช้อำนาจ... สั่งให้ผมทำตาม แล้วคุณก็ไม่เคยคิดจะให้อะไรผม" < เค้าต้องให้มึงปล้ำเป็นการตอบแทนรึไงค้าาาาาาาาา

"ผมจะไม่ยอมให้คุณเข้าใจผมหรอก... ผมไม่อยากให้คนที่หยิ่งยะโสอย่างคุณมาเข้าใจหรอก!!!" < ไอ้... +)#(*%(*$^&*&$#*_#*  เพราะมึงเป็นแบบนี้แหละเค้าถึงไม่รักมึงอะ

แล้วมันก็เพ้อเพ้อเพ้อ... ไม่เข้าใจ....................

ทาคายะก็บอก... ไม่เข้าใจ

"อ้อ งั้นผมจะทำให้คุณเข้าใจเอง!"

แล้วมันก็ปลดกระดุม แล้วก็ล้วงมือเข้าไปในกางเกงค่าาาาาาาาาาาาาาาาาาา (ดีใจ???)

"ไม่มีความทรงจำแล้วจะดีกว่างั้นเหรอ...? ถึงแม้ว่าคุณจะไม่มีความทรงจำ คุณก็ยังเหยียบย่ำผมอยู่เหมือนเดิม คุณไม่ควรปรากฏตัวออกมาในเวลานี้เลย... อย่าทดสอบความภักดีของผม" < นี่กูก็ไม่เข้าใจอยู่ดี...

"ทำไม... ผมถึงต้องถูกผูกมัดไว้แบบนี้? ถ้าหากว่าไม่ใช่ผม.. ก็คงไม่มีความรักที่เจ็บปวดแบบนี้ ควรจะเป็นใครก็ได้ที่พ่ายแพ้ต่อคุณ"

"นาโอเอะ..."

"ผมเกลียดคุณ! ผมอยากทำให้มันจบสิ้นไปจริงๆ" < มึงมีโอกาสตอนเรื่องกระจกแล้วนะ เสือกไม่ทำอะ โทษใครได้อะ

"ผมอยากเอาชนะคุณให้ได้!" < อยากปล้ำสำเร็จ??? (เอ่อ คงไม่ใช่ ฮ่าๆๆ คงแมร่งแบบ.. อยากให้เค้ารักตัวเองมั่งอะน้า...)

"ผมไม่อยากยกคุณให้กับใครทั้งนั้น..."

ทาคายะงง อึ้ง มึน จู่ๆ ก็ด่ากู พูดไรไม่รู้เรื่อง แล้วก็ร้องไห้ซะงั้น ผู้ชายคนนี้แมร่ง.......... เลิกคบเหอะ (กร๊ากกก)

"แต่ตอนนี้... จะเป็นยังไงก็ช่างแล้ว!!!"

(เอาเล้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด พล่ามมานาน ปล้ำโลดดดดดดดดดดดดดดดด) < เชียร์ไม่เลิก

"ผมจะฆ่าคุณด้วยอ้อมกอดนี้!!!" < ชอบบบบบบ ประโยคนี้โหวตตต (อานาตะโอะดาคิโคโรชิเตะยารุ~~~!!!) (หรือควรจะแปลว่า ผมจะกอดคุณให้ตายไปเลย ฮ่าๆๆ อ่ะ เถื่อนอีกหน่อย ผมจะปล้ำให้คุณตาย กร๊ากกก)

"ผมจะใช้ร่างกายนี้ทำลายคุณ!!!"

"ผมจะทำลายให้หมด!!" < น้อตหลุด...

ทาคายะก็ตะโกนห้ามเป็นนางเอกตอนถูกปล้ำค่ะ 555 อย่านะะะะ หยุดนะะะะ นาโอเอะะะะะะ~~~ (เริ่มขำ)

พอโดนจูบโน่นแตะนี่ ทาคายะก็ดันมีแฟลชแบ้กมาว่าเคยโดนผู้ชายรุมข่มขืนเมื่อ 400 ปีก่อน (จะนานไปไหน...) คนที่ข่มขืนพูดว่า "ถ้าจะโทษใคร ก็ไปโทษพี่ชายเจ้าก็แล้วกันนะ เจ้าช่างเป็นดาวอับโชคแห่งตระกูลโฮโจเสียจริง"

มีแค่เนี้ยแหละ...

แล้วทาคายะก็กรีดร้องออกมา จนนาโอเอะชะงัก (ชะงักทำไมวะะะะะะะะะะะะะะะะะ)

"บ้าชะมัด.... ทำไม... ทำไมฉันต้องจำเรื่องอะไรแบบนั้นด้วย!!!"

อีนาโอเอะก็พระเอกค่ะ ตั้งใจจะปลอบ แล้วก็โดนด่าว่า "อย่ามาแตะฉัน!!!!"

ด่ากันไปอีกนิดหน่อย แล้วก็เข้าเรื่อง.. ไปปราบผีต่อ

ชิ!!!!!!!!!!!!!!! ไรว้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา นาโอเอะแมร่งห่วยยยยยยยยยยยยยย แค่นี้ปล้ำไม่ได้!!! งอน!!!!

ซีนนี้ยังหลงเหลืออยู่ใน youtube ค่ะ สงสัยจะเป็นซีนที่... เป็นตอนสำคัญของเรื่อง (ตรงไหน!!!)

จิ้มไปดูภาพเคลื่อนไหวกันได้ ฮ่าๆๆ -> ฮึบ

ข้าม.......... จากนี้ก็ไม่มีอะไรและ OVA มีแต่สู้ๆๆๆ (ฮา)

สิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปก็มีว่า ทาคายะเลือดเย็นมากขึ้น คือถ้าเพื่อปราบผีแล้ว ใครมาขวาง ก็ไม่ลังเลที่จะฆ่าทิ้งอะนะ นาโอเอะยังอึ้งเลยว่าทำไมคุณเลือดเย็นแบบนี้ ทาคายะก็ตอบว่า

"ถ้าหากว่าไม่หนักแน่นไร้อารมณ์เข้าไว้ ก็จะปกป้องคนอื่นไม่ได้ ถ้ามีใครจะขวางนายก็ฆ่าทิ้งซะให้หมด นั่นเป็นคำสั่ง"

"นายขัดคำสั่งฉันไม่ได้หรอกจริงมั้ย?"

(เหมือนได้แกล้งคืนเลยอะ... แอบสะใจนิดๆ)

ฝ่ายนี้ก็แอบเคืองฮ่ะ แต่ทำไรไม่ได้ ฮ่าๆๆๆ ถ้าทำแบบนี้มา 400 ปีก็... เข้าใจนะว่าทำไมนาโอเอะน้อตหลุด กร๊ากกก

ข้ามตอนบู๊ไปทั้งหมด...

มาตอนจบ... (ฮา)

นาโอเอะก็ถูกคุณเจ้าของบริษัทคนนั้นชวนไปทำงานด้วยถาวร แต่นาโอเอะก็ปฏิเสธไปฮ่ะ

ทาคายะก็โผล่มา

"อยากจะตามผู้ชายคนนั้นไปรึเปล่า"

"ท่านผู้นั้นมีพลังที่เข้มแข็งเหมือนกับนักรบ ถ้าหากเป็นท่านผู้นั้น เหล่าบริวารคงจะยอมสละชีวิตให้ได้โดยไม่ลังเล ถ้าหากผมตามท่านผู้นั้นไปล่ะก็ผมคงจะมีอาชีพที่รุ่งเรืองแน่นอน"

"ตามเขาไปก็ดีแล้วนี่" < ต๊ายยยยย

"พูดจริงหรอครับ?" < ว้ายยยย

"ก็ถ้านายไม่มีความจงรักภักดีให้กับฉันแล้วล่ะก็ไปวิ่งตามเจ้านายใจดีแบบ นั้นเถอะ ถึงจะเป็นหมาก็กัดโซ่ตัวเองให้ขาดได้นี่ ฉันไม่เคยคิดที่จะล่ามโซ่นายไว้ให้อยู่กับฉันหรอก"

ต๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยย อีนาโอเอะ ทีเค้าบอกจะปล่อยล่ะทำหน้าหงอย อิโด่ววววววววววววววว

"แต่ว่าถ้านายแค่อยากจะหนีล่ะก็... นายก็เป็นแค่ไอ้หมาขี้แพ้" อุ้ยยย มันใช้คำว่า มาเคะอินุ เลยนะค๊ะะะะ

"ถ้าไม่อยากจะเป็นหมาขี้แพ้ล่ะก็ ตามฉันมา" < เชิญชวนนิ...

"เมื่อไหร่ หรือว่า ถ้าหาก นายพิสูจน์ได้ว่าตัวเองดีกว่านั้นล่ะก็...."

"ฉันจะยอมให้นายกอด"

เหมือนจะดี... เหมือนจะเป็นการให้คำมั่นว่า ถ้าพิสูจน์ตัวเองได้ว่ารักกูจริง จะยอมให้กอด แต่... เมื่อไหร่วะคะทาคายะะะะะะ

ทำหน้าสิ้นหวังมาก................

แล้วทาคายะก็แอบหัวเราะขึ้นจมูกหนึ่งที เหมือนจะหยามว่ามึงทำไม่ได้หรอก กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด

จบค่ะ....................

อยากรู้มากเลยว่าตอนจบในนิยายเป็นยังไง TT---TT

ตอนก่อนไปเที่ยวก็เลย... ไปตามหาสปอยล์มาค่ะ กร๊ากกกกกกกกกกกก

ดิฉันก็ไปทนนั่งอ่านสรุปนิยายตั้งแต่เล่ม 9 เป็นภาษาอังกฤษ TT^TT จากฝรั่งที่เค้ามีนิยายเป็นภาษาจีนมั่ง แล้วมาแปลเป็นอังกฤษต่ออีกทอดนึง

เจ้าของนิยายที่สปอยล์ค่า -> http://tammaiya.livejournal.com/  ใครจะอ่านเวอร์ชั่นอังกฤษแบบเต็มๆ ก็นี่เลยนะคะ ฮาาา เค้าเล่าย่อแล้ว เราก็เล่าย่อยิ่งกว่านั้นอีก 5555

เดี๋ยวต่อไปแล้วแต่อารมณ์ จะรีพอร์ตเีที่ยวต่อหรือจะกรี๊ดเป็นโอตาคุต่อ ฮ่าๆๆ สลับกันก็เปลี่ยนอารมณ์ดีมั้ยคะ? หรือมันกระชากอารมณ์เกินไป???