KeeChan

ทรายจัง ไอโนะคุซาบิ รออนิเมเต็มๆ ออก แล้วอาจจะมีสครีมรายตอนค่ะ (ฮา) ดราม่าเคยฟังนิดหน่อย กะ OVA ของเก่าเคยดูหมดแล้ว แต่อยากเห็นเรื่องเต็มๆ เป็นภาพเคลื่อนไหวเง้ออออ คือ ไอโนะคุซาบิเป็นอีกเรื่องที่น้ำเน่าและจบได้....... อืม..... แบบว่า เป็นอีกเรื่องที่ไม่ควรพลาดค่ะ มันแอร๊งงงงง มันน้ำเน่า มันฮึ่ยยยยย มันอ่ากกกกกกกกกกกกกก มากๆ (ฮา)

ขอบคุณนะคะที่ฟังอีบ้านี่เม้าท์ กร๊ากกก เก็บกด ฮ่าๆๆ แต่ก็ตามคาดเหมือนกันที่เห็นว่ามีคนเคยได้ยินชื่อเรื่อง Mirage of Blaze กันเยอะเหมือนกัน (แต่จะยอมแพ้ไปด้วยความยาวและความงุนงงของเรื่องจนเลิกดูกันไป)

กลัวว่าจะเล่าไม่รู้เรื่องเหมือนกันค่ะ TT^TT แบบว่า อยากให้ท่านๆ ได้รู้เรื่องตามลำดับของเนื้อเรื่องปกติด้วย แต่ก็อยากสรุปความให้เพื่อความเข้าใจด้วยค่ะ เพราะเรื่องมันช่าง งง ง๊ง งง แถมเล่าตัดไปตัดมาอ่ะ

เล่าต่อๆ (อีสาวช่างเม้าท์ TT[]TT)

สรุปก็คือ ทาคายะ (คาเงโทระ) ต้องตกกระไดพลอยโจน มาจัดการเรื่องปราบผีโน่นนี่ ทั้งๆ ที่ตัวเองก็ไม่มีความทรงจำของคาเงโทระเลยซักกะผีกเดียว แต่ท่าทางเจ้าตัวก็ยอมรับเรื่องนี้ได้แบบเบๆ (เพราะถึงเวลาต้องปราบผีเข้าจริงๆ ก็ดันมีพลังขึ้นมาอะนะ เก่งซ้า)

เรื่องที่ยังเป็นปริศนาอยู่ นั่นคือ ทำไมทาคายะ จึงไม่มีความทรงจำของคาเงโทระ มีข่าวปากต่อปากเล่าลือกันมาว่า มีเรื่องอะไรบางอย่างที่ร้ายแรงเกิดขึ้น ซึ่งเป็นความผิดของนาโอเอะ (นาโอเอะเป็นคนทำ) ทำให้คาเงโทระได้รับผลกระทบทางจิตใจอย่างรุนแรง จึงได้ตัดสินใจปิดผนึกความทรงจำของตัวเอง ไม่ว่าทาคายะจะพยายามจำเท่าไหร่ ก็ทำลายผนึกที่ตัวเองเป็นคนปิดความทรงจำเอาไว้ไม่ได้ (ซับซ้อนจริงๆ)

หลังจากที่ทาคายะเริ่มจะเชื่อใจนาโอเอะ เป็นคู่หูปราบผีกันมาได้ซักพัก ก็มีเรื่องที่ทำให้ทะเลาะกันค่ะ อั๊งงงงงงงงงงงงง (ดีใจทำไม? < ดีใจสิ เพราะมันอรั๊งงงงงงงงง)

ก่อนหน้าจะทะเลาะกันก็จะมีเหตุการณ์นำมาหน่อยๆ ก็จะมีอีผู้ร้าย (ซักตัว) ก็จะมาพูดโน่นพูดนี่ จนนาโอเอะต้องแอบดึงตัวมาคุยไม่ให้ทาคายะฟัง แล้วบอกว่า อย่ามาพูดอะไรให้ท่านคาเงโทระสับสน อีผู้ร้าย (นางอิจฉา?) นั่นก็จะเสียดสีว่า นาโอเอะคงไม่อยากให้ความทรงจำของคาเงโทระกลับคืนมาสินะ... เพราะว่าในอดีตเคยเกิดเรื่องที่นาโอเอะทำเลวๆ มาก่อน อะหุยๆ มันคืออะรายยยย คำพูดด่าของอีผู้ร้ายนี่มันเร้าใจมากค่ะ ต้องอ่านคำด่าในนิยายฉบับเต็ม นางร้ายสุดๆ (ฮา)

ย้อนมาเนื้อเรื่องหลักก่อนจะเล่ายาวกว่านี้ หลังจากนั้นทาคายะก็ฝันแปลกๆ คิดว่าตัวเองฝันถึงความทรงจำที่หายไปนั่นเอง นาโอเอะก็ดูเหมือนจะ... กลัวๆ ที่ทาคายะจะจำความทรงจำของคาเงโทระได้

ไปสู้ๆ ลุยๆ มาเสร็จ ทาคายะก็กลับมาบ่นเรื่องท่านเคนชิน

"ฉันล่ะไม่เข้าใจไอ้ท่านเคนชินนี่เอาซะเลย หมอนั่นเป็นคนพูดเองว่ามันฝืนกฏธรรมชาติที่จะให้วิญญาณยังคงอยู่ในโลกนี้ แต่คนที่เรียกวิญญาณพวกนั้นมาก็คือเขาเองไม่ใช่เรอะไง คนที่ทำลายกฏธรรมชาติก็คือผู้ครอบครองนี่แหละ!!!"

"พวกเราก็อยู่ในโลกที่ขัดแย้งแบบนี้แหละครับ"

"นั่นไม่ใช่คำตอบนะ!"

"ผมมีความสุขแล้วก็พอใจครับ ถ้าหากว่าท่านเคนชินไม่ได้เรียกวิญญาณของผมมา..... ผมก็คงไม่ได้พบคุณ ผมก็คงจะวนเวียนอยู่ในความมืดแล้วกลายเป็นวิญญาณพยาบาทตลอดไป แล้วก็..."

"แล้ว?"

"ถ้าหากผมไม่ได้เป็นผู้ครอบครอง ผมก็คงไม่มีวันเข้าใจคนอย่างคุณ และผมคงจะจบชีิวิตลงด้วยการเป็นศัตรูของคุณในการต่อสู้ที่โอทาเตะ" (เมื่อ 400 ปีก่อนโน้น นาโอเอะอยู่ฝั่งตรงข้ามกะคาเงโทระอ่ะฮ่ะ)

"ผมคงไม่ได้มีโอกาสได้อยู่เคียงข้างคุณ" < สารภาพร๊ากกกกก???

"ผมรู้สึกขอบคุณท่านเคนชินมาก ที่เลือกผมมาเป็นผู้คุ้มครองคุณ" < เอาเข้าไป

"เวลาที่นายพูดแบบนั้น... เหมือนไม่ได้พูดกับฉันเลย"

"งั้นหรอครับ?"

"ก็... ประโยคพวกนั้นน่ะ มันควรจะเอาไปพูดกับผู้หญิงไม่ใช่หรอ" < ว้ายยยยยยยยยย ผู้ชายก็ได้ค่ะน้อง ก็เค้ารักน้องอ่ะค่ะะะะะะ

แล้วนาโอเอะก็เงียบค่ะ................... ถึ่ง..................

คืนนั้นทาคายะก็ฝันเห็นตัวเองเป็นคาเงโทระค่ะ แต่พอมองกระจก กลับเห็นผู้หญิงไม่ใช่หน้าตัวเอง แล้วคาเงโทระในฝัน ก็เรียกชื่อผู้หญิงคนนั้นว่า มินาโกะ (ไม่ใช่มินาโกะเซเลอร์มูนนะ ฮ่าๆๆ)

ตกใจตื่นขึ้นมา นาโอเอะก็มาข้างเตียงแล้วถาม "เกิดอะไรขึ้นครับ" < นี่แกนั่งเฝ้าเค้าทั้งคืนไม่หลับไม่นอนเรอะ!!!!

"ฝันน่ะ..."

"คุณครางด้วยนะครับ เป็นอะไรรึเปล่าครับ" < สังเกตอีก!!! 

"อือ... ฉันเห็นฝันแปลกๆ อีกแล้ว เกี่ยวกับกระจก มันไม่ใช่หน้าฉันในกระจกนั่น มันเป็นหน้าผู้หญิง ภาพสะท้อนในกระจกที่ควรจะเป็นหน้าของฉันกลับกลายเป็นหน้าของผู้หญิง แล้วฉันก็เรียกเขาว่า มินาโกะ... นี่มันอะไรกัน"

"มินาโกะเป็นใครกัน?"

หลังจากนั้น... นาโอเอะก็... เงียบค่ะ แต่ดูเหมือนว่าเฮียจะรู้เรื่องที่ทาคายะถาม แต่เจือกไม่บอกเค้า (แล้วแกจะคุยกะเค้ารู้เรื่องมั้ยคะ) มันดันหาความต่อค่ะ หันมา ด่าเค้า

"คุณโทษผมไม่ได้นะครับ" (โทษเรื่องอะไรคะ??? กูงงค่ะ อธิบายด่วน ไอ้ผู้ชายปากหนัก ก็รู้ว่าอีกฝ่ายเค้าจำอะไรไม่ได้ จะคุ้ยๆ ขุดๆ พูดไม่หมดให้ไม่รู้เรื่องทำไมคะ)

"นายพูดเรื่องอะไรน่ะ?" < สมควรจะงง เพราะกูก็งง 5555

"นายน่ะ แปลกๆ ไปตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ!" < เอ้อ ฉลาดดดดดด จับได้ด้วยล่ะ กรี๊ด

"คุณเพิ่งจะมาพูดตอนนี้หรอครับ" < โคดพูดจาหาเรื่องเลยอ่ะ

"อะไรกันเล่า??? ถ้านายอยากจะพูดอะไรก็พูดออกมาเลยสิ!!! ฉันพูดอะไรให้นายอารมณ์เสียรึไง!!! หรือว่าฉันทำอะไรให้นายรำคาญ!!!"

"คุณกลัวว่าจะทำให้คนอื่นเจ็บปวดงั้นหรอครับ?" < อีนี่ก็ไม่ตอบเค้าอีก เสือกถามต่อ กูล่ะเซ็งงงงง

"ว่าไงนะ?"

"คุณน่ะไม่รู้อะไรเลย!!!" < อ่าว ก็มึงไม่บอก จะรู้มั้ยล่ะ มึงพูดกะคนที่จำอดีตชาติไม่ได้อยู่นะคะหอยหลอด

"สิ่งที่ผมกลัวที่สุดน่ะก็คือตัวคุณนั่นแหละ!!! การมีตัวตนของคุณอยู่...  คุณเป็นคนเดียวที่ข่มขู่ผมตลอดเวลา... ดังนั้นคุณก็เลยไม่เคยรู้ตัว! ถ้าหากว่าคุณไม่ได้มาเป็นผมล่ะก็..."

"พอได้แล้ว!!! นายเป็นบ้าไปแล้วรึไง!" < เออ นาโอเอะแมร่งพูดไม่รู้เรื่อง เปลี่ยนเรื่องเหอะ

"คุณคือคนที่ทำให้ผมเป็นบ้า... คุณเข้าใจผิดแล้วล่ะ ผมไม่ใช่แค่ผู้คุ้มครองธรรมดาๆ ที่คุณจะเรียกใช้ได้ง่ายๆ แล้วก็ไม่ใช่ข้าทาสบริวารของคุณด้วย!" < มึงเป็นแฟนเค้า?? กร๊ากกก

"ตอนนี้... คุณรู้มั้ยครับว่าผมอยากได้อะไร?" < อยากปล้ำไง!! กูรู้นะคะ!!!

"นายจะทำ..."

"นายเป็นใครกันแน่"

"หมาของคุณครับ.... หมาบ้า!" < วี้ดดดดดดดดดด โอ้ย ประโยคนี้กินใจไปจนถึงภาค OVA ค่ะะะะ (บรรยายมาถึงตอนนี้แล้วรู้สึกว่าทุกคนอ่านแล้วต้องขำแทนที่จะอินกะเรื่องแน่ เลยอ่ะ กรี๊ดดด TT^TT ดิฉันไม่ได้จงใจบรรยายให้มันขำนะคะ มันออกมาจากสันดานนนนนน)

จากนี้.... บรรยายไม่ได้ และไม่ต้องบรรยาย

สรุปคือ... นาโอเอะมันไร้น้ำยา... ปล้ำเค้าไม่ได้ แถมโดนตบซะงั้น (ฮา)

ทาคายะก็เผ่นไปเลย...

"เกิดอะไรขึ้น... ระหว่างฉันกับนาโอเอะกันแน่"

หลังจากนั้น ทั้งคู่ก็หลบหน้ากัน นาโอเอะก็ปล่อยให้คนอื่นคอยดูแลทาคายะแทน ทาคายะก็เสียศูนย์ ไปปราบผีแล้วก็จะทำลายอย่างอื่นวิบัติไปด้วย เลยโดนเพื่อนด่าเพื่อนต่อย รู้นะ สาเหตุมาจากนาโอเอะใช่มั้ย!

หนุ่มแว่นคนนี้คือจิอากิจ้ะ ชาติก่อน... ชื่อไรไม่รู้ ช่างมัน ขี้เกียจจำ กร๊ากก

"เกิดอะไรขึ้น? นายดูแปลกไปตั้งแต่กลับมาจากโทยามะ เกิดอะไรขึ้นระหว่างนายกับนาโอเอะ"  <-- เซนส์ดี หนุ่มวายแน่ๆ กร๊ากกกก

"ไม่เกี่ยวกับนาย!" < อุ้ย หยิ่ง

"สงสัยว่าจะเป็นเรื่องที่นายพูดให้ฟังไม่ได้ละมั้ง" < รู้ดีอีกก

"ปัญหามันอยู่ที่เวลาเท่านั้นแหละ นาโอเอะอาจจะดูเหมือนว่ากลายเป็นบ้าไปแล้ว แต่นายนั่นแหละที่เป็นคนบีบคั้นให้เขากลายเป็นแบบนั้น!" < อ่าว เช็ดดด เข้าข้างนาโอเอะนี่หว่า กรี๊ด

"นายว่าไงนะ!"

"นายเป็นคนที่ทำให้นาโอเอะเป็นบ้ามาตลอด 400 ปีนี่" (ยาวนานจริง)

"หมายความว่ายังไงกัน ฉันไม่ได้--"

"นายคิดว่าตัวเองไม่ได้ทำอะไรเลยงั้นสิ! จะบอกว่านายจำอะไรไม่ได้งั้นสิ! งี่เง่า! ฉันก็รู้ว่านายน่ะจำอะไรไม่ได้จริงๆ แต่เห็นแล้วมันน่ารำคาญเป็นบ้า! มันยิ่งแย่เข้าไปใหญ่ที่นายทำลงไปเพราะจิตใต้สำนึก" < ทำอะไรละวะะะะ ขยายความให้กูหน่อยดิ!!!

"ถ้านายยอมปล่อยให้หมอนั่นได้ทำตามใจตัวเองบ้าง นายจะรู้ว่านายทำบาป แล้วก็เห็นแก่ตัวมากแค่ไหน!!"

โอ้ยยย ก็ช่วยเฉลยให้กูฟังเลยสิคะะะ อมกันไว้ทำไม ไอ้มนุษย์เรื่องนี้เนี่ยยยยยยย

ทาคายะก็ไม่เถียงด้วยเลย... วิ่งหนีไปเลย (จะเถียงไรละนะ เถียงไรมันก็ด่ากูอยู่ดี ฮืออ)

แล้วก็ไปเดินดุ่มๆๆ อยู่ในเมือง กลุ้มใจคนเดียว ฉันอ่ะหรอทำให้นาโอเอะเป็นบ้า... มันเป็นความผิดฉันตรงไหน (วะ) นาโอเอะต่างหากที่ทรยศฉันก่อน จากนั้นก็มีแฟลชแบ้กตอนที่นาโอเอะคอยปกป้องมาเชียวค่ะ อั๊งงงง

มานั่งนึกถึงเค้า.... ด้วยการหยิบบุหรี่ของเค้าออกมา นึกถึงแล้วนึกถึงอีก

แล้วก็ไปทะเลาะกับกุ๊ยข้างถนน เพราะกุ๊ยดันมาเตะกล่องบุหรี่(ของนาโอเอะ) แล้วก็ปล่อยให้กุ๊ยรุมต่อยตัวเองซะงั้น (สับสนในตัวเองจริงๆ นะคะ...)

แล้วก็มี... คุณพี่ใส่สูทโผล่มาใหม่ (ใครวะ... กูงงมากค่ะ!!) โผล่มา แล้วก็... มาเอาตัวไป

"400 ปีแล้วสินะ น้องชายข้า ซาบุโร่" (ซาบุโร่นี่มันใครคะะะะะะะะะะะะ แล้วคุณพี่เป็นใครคะ กรี๊ดดดด)

โอเค เพื่อไม่ให้คนอ่านงงเหมือนเรางง (ฮา) สรุปความให้ค่ะ อย่างที่บอกไว้ตอนแรกว่า อุเอสึงิ คาเงโทระ เป็นลูกบุญธรรมของอุเอสึงิ เคนชิน เพราะงั้น พ่อจริงๆ ของเค้า ก็ชื่อว่า โฮโจ อุจิยาสึ เป็นลูกชายคนที 7 ของบ้านฮ่ะ ดังนั้นก็เลยมีชื่อเรียกในบ้านอีกทีมั้ง (ฮา) เห็นคุณพี่ ชื่อว่า โฮโจ อุจิเทรุ ฮ่ะ (เห็นคุณพีเรียกคุณน้องว่า คาเงโทระ ซาบุโร่ ก็คง... เป็นชื่อก่อนที่จะไปอยู่กะเคนชินละมั้ง) ไม่รู้ว่าเป็นลูกคนที่เท่าไหร่ แต่เป็นคุณพี่ที่รักซาบุโร่ที่สุดเลยค่าาาาาา

ฝ่ายนาโอเอะ ก็ไปจัดการงานขับไล่ผีของตัวเองต่อไป ไม่มาเหลียวแลทาคายะ (แหม แต่คดีที่แกจะต้องจัดการน่ะ มันก็ต้องเกี่ยวกะทาคายะด้วยแล้ว แหม๊ๆๆๆ มันคือเรื่องของมีคนถูกดูดวิญญาณเข้าไปในกระจกฮ่ะ เรียกว่ากระจกสึสึกะ มีแยกเป็นตัวเมียกะตัวผู้ (กระจกมีเพศด้วยวุ้ย) ก็ต้องทำลายกระจกนั้น หรือหากระจกที่เป็นคู่กันมาให้เจอ ถึงจะปลดปล่อยวิญญาณคนที่ถูกดูดเข้าไปได้

กลับมาต่อที่ทาคายะ พอฟื้นขึ้นมา ก็มาอยู่บ้านคนไม่รู้จัก (ชุดยูกาตะช่างโมเอ๊ะะะ) แต่เจ้าตัวคงสัมผัสได้แหละ ว่าผู้ชายที่ให้ที่พักพิง  เป็นใครสักคนที่เกี่ยวข้องกับ 400 ปีก่อนแน่ แต่ทาคายะก็ยังจมจ่อมอยู่กับความคิดถึงนาโอเอะอยู่ ไม่เข้าใจเอาเสียเลย (ใช่ค่ะ ดิฉันก็ไม่เข้าใจนาโอเอะค่ะ รู้อะไรก็ไม่บอก งอน)

"ดูเหมือนว่าฉันจะรบกวนสินะ"

"ไม่สนใจหรอก ฉันก็เป็นคนตัดสินใจเก็บนายมาจากข้างถนนเองนี่" < โคดเจ้าเข้าเจ้าของ...พูดซะเหมือนจะบังเอิญ มึงอะไปดักสโตร๊กเค้า กูรู้นะคะ!!!

แล้วคุณพี่ก็บอกว่า ให้โทรบอกครอบครัว เดี๋ยวคนที่บ้านเป็นห่วง ทาคายะก็แสนมืดมน บอกว่าไม่มีคนที่บ้านจะเป็นห่วงหรอก (เฮียแกมีแต่น้องสาวอะนะ)

แล้วจู่ๆ ก็เปลี่ยนเรื่องค่ะ คือ เอามาพูดต่อๆ กัน ถ้าไม่ตั้งสติฟังที่มันพูดดีๆ จะโคดงง

"ฉันน่ะ... ก็ยังเป็นแค่เด็ก เวลาที่หมอนั่นทุ่มเทปกป้องฉันถึงขนาดนั้นแล้ว... ฉันถึงได้เข้าใจผิดไง" < เข้าใจผิดว่าเค้ารักสินะ......... เอ๊ะ แต่ก็เข้าใจถูกแล้วไม่ใช่หรอ กร๊ากกกก

"ฉันเริ่มจะคิดว่า... ฉันจะเชื่อใจหมอนั่นได้"

"พูดถึงใครกันเหรอ เจ้าของบุหรี่ซองนั้นเหรอ" < อืม... คุณพี่นี่ ถามจริงๆ หรือว่าแกล้งถามน่ะ เหมือนน่าจะรู้อยู่แล้วนี่หน่า

"ฉันน่ะดีใจมากเลย ที่มีหมอนั่นคอยดูแล" < กรุณาเอาไปพูดให้เจ้าตัวฟัง น่าจะปลื้มสามบ้านแปดบ้าน

"แต่หมอนั่นน่ะ ก็เป็นแค่ไอ้บ้า พยายามปกป้องฉันไปทุกอย่าง ยอมรับบาดแผลทุกอย่างด้วยตัวเองแบบนั้น! หมอนั่นก็เหมือนปีกอันใหญ่โตที่คอยโอบล้อมฉัน ปกป้องฉันไว้ พอหมอนั่นทำอย่างนั้น... ไอ้เด็กเห็นแก่ตัวอย่างฉันก็ไม่อยากจะสูญเสียความอ่อนโยนแบบนั้นไป! ฉันอยากจะให้ปีกของหมอนั่นโอบล้อมเอาไ้ว้ตลอดเวลา บ้าที่สุด!! ฉันมันอ่อนแอชะมัด!!!"

โอว................... แต่น้องคะ รู้มั้ยคะว่าน้องเข้าใจความรู้สึกตัวเองได้เคลียร์เหมือนกันนะคะ... ดีกว่านาโอเอะที่แมร่งไม่บอกอะไรคนดูเลย หอยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

"หมอนั่นอ่อนโยนกับฉันถึงขนาดนี้แล้ว... ทำไมต้อง---.." < คือ น้องช้ำใจที่จู่ๆ เค้าก็จะปล้ำ จู่ๆ เค้าก็มาพูดจาเลวร้ายกะน้องตอนต้นอ่ะค่ะ... แอบช็อค ไม่เข้าใจว่าทำไมนาโอเอะถึงบอกว่าการมีอยู่ของตัวเองทำให้นาโอเอะจะเป็นบ้า

"แล้วหมอนั่นต้องการให้ฉันทำยังไงกันแน่!!!" < อือ... ดิฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกันค่ะ นาโอเอะช่างเป็นผู้ชายที่เข้าใจยาก

"หมอนั่นเกลียดฉันรึเปล่า!! ฉันไปทำอะไรให้หมอนั่นเกลียดกัน..." < ต๊ายยยยยยยยยยยยยยย เป็นกังวลแบบนี้ ก็แปลว่ารักเค้าแล้วล่ะค่ะน้อง วอรี่มากๆ

"ไม่ใช่... นั่นไม่ใช่ฉันหรอก!!!" < พูดคนเดียว............... อาการหนักแล้วน้อง

"หมอนั่นน่ะ แค่เห็นคาเงโทระในตัวฉัน! ฉันมันก็แค่ตัวแทนเท่านั้น!" < คิดมากไปอีก............... เริ่มทะเลาะกับตัวเองในอดีต *กลุ้ม*

"หมอนั่นน่ะ... ไม่เข้าใจความว่างเปล่าของฉันเลย!" < ก็คงไม่เข้าใจ... เขาไม่ได้ความจำเสื่อมเหมือนแกอะนะ เอ๊ะ ไม่สิ ดันหาเรื่องไปปิดความทรงจำของตัวเองเองนิ จะโทษก็โทษตัวเองนะ กร๊าก

"ฉันกลัวที่จะถูกหมอนั่นทอดทิ้ง... ฉันไม่เข้าใจหมอนั่นเลยซักนิด..." < เห้ออออออออออออออออ

หลังจากนั้น... น้องร้องไห้เลยค่ะ โอ้ จอร์จ ความรักทำให้คนเราเปลี่ยนไป (ฮา)

แต่ก็นะ.. ทาคายะคะ แกจู่ๆ ไปพล่ามให้คนที่เพิ่งเจอกันครั้งแรกฟังนี่นะ ฮ่าๆๆๆ แถมไปซบอกเค้าอีก!!! นาโอเอะมาเห็นนี่หึงแย่ กร๊ากกก

จากนั้นเรื่องมันก็จะไปเล่าฝั่งนาโอเอะที่ไปสู้กะอสูรสึสึกะ (เป็นอสูรที่รักษากระจกละมั้ง???) แล้วก็บาดเจ็บฟุบไป (เล่าโคดย่อ กร๊ากก)

ฝ่ายทาคายะก็เซนส์ซัมติงได้ (โอ้ย หัวใจเค้าเชื่อมต่อกันนนน) แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป ฝ่ายคุณพี่แสนดี ก็บอกว่า พี่ชื่อโฮโจ อุจิเทรุ เป็นพี่ชายของเจ้า เจ้าไม่คิดอยากจะกลับมาอยู่ที่บ้านโฮโจบ้างหรือ (ก็คือ ไม่ต้องยุ่งกะเรื่องอุเอสึงิอีกต่อไป ไม่ต้องไปเป็นเบ๊ให้เคนชินแล้ว มาอยู่กะพี่เร็วน้อง)

บอกว่าให้กลับมาเหอะ แม้แต่ท่านพ่อก็อยากให้เจ้ากลับมา ท่านพ่อไม่ได้เห็นว่าเจ้าเป็นเพียงแค่หมากแต่อย่างใด (สงสัยครอบครัวนี้มีคอนฟลิคกัน... ซัมติง ช่างเหอะ ไม่เกี่ยวกะนาโอเอะก็ข้ามๆๆ กร๊าก)

แต่ว่า... ทาคายะก็.. ไม่รู้เรื่องรู้ราว คุณพี่เขามาดี ก็จะไปชำระวิญญาณเค้าอย่างนั้น คงเข้าใจผิดว่าคุณพี่เป็นศัตรู... เลยโดนคุณพี่ใช้กระจกสึสึกะดึงวิญญาณเข้ามาในกระจกเฉยเลย (งานเข้าแล้วไง!)

พอโดนดึงวิญญาณไป... นาโอเอะก็เลยเห็นทาคายะอยู่ในกระจกเลยค่ะ!!! นาโอเอะก็เลยงง นี่มันเกิดอะไรขึ้นนนนน คลาดสายตานิดเดียวเป็นเรื่องเลย กรี๊ดดดดดดดดดดดด

ไม่นานนาโอเอะก็ได้รู้เหตุดังหวัง เพราะคุณพี่ไปพาตัวนาโอเอะมาเลย มาถึงเจอสภาพร่างไร้วิญญาณของทาคายะ นาโอเอะก็แอบอึ้งไป คุณพี่ก็บอกว่าผนึกวิญญาณของน้องซาบุโร่ไว้ในกระจกสึึสึกะแล้ว ซาบุโร่ไร้รอยขีดข่วน วางใจได้ และร่างกายนี้ก็ยังไม่ตาย ถูกเทพโ่น่นนี่(ขี้เกียจจำชื่อ)ปกป้องอยู่ แต่ว่าก็สามารถคงให้ร่างที่ไม่มีวิญญาณนี้มีชีิวิตอยู่ได้แค่สามวันเท่านั้น

"เอาเขาคืนมา!!" < วุ้ย ร้อนแรงงงงงงงงง

"เป็นไปไม่ได้ จะต้องใช้กระจกสึสึกะเพศผู้ถึงจะช่วยปลดปล่อยวิญญาณที่ถูกผนึกเอาไว้ได้ และมันไม่ได้อยู่ที่นี่ ข้าก็ไม่รู้ว่ามันอยู่ที่ไหน"

"เจ้าเรียกตัวเองว่าพี่ชายเขางั้นเหรอ!"

"ข้าเป็นพี่ชายของคาเงโทระ ซาบุโร่ ไม่ใช่พี่ชายของร่างกายนี้ ข้าไม่สนใจตราบใดที่วิญญาณของซาบุโร่ปลอดภัยดี" < คุณพี่มีเหตุผลโคด...

"บ้าน่า!!! ถึงจะเป็นชีวิตแค่ 17 ปี แต่ 17 ปีของร่างกายนี้ก็ไม่มีอะไรมาทดแทนได้!!!" < ก็มีเหตุผล... แต่พี่ชายเขาไม่สนทาคายะอะ เค้าสนแต่วิญญาณน้องชายเขาอะ

"ข้าไม่ให้อภัยเจ้าที่เหยียดหยามชีวิตผู้อื่น" < ถามจริงว่ะ ถ้าไม่ใช่ร่างคาเงโทระแกจะพูดอย่างนี้มั้ยวะคะ!!!!

"ไม่ใช่เจ้าหรอกหรือที่ต้อนเขาจนจนมุม" < อ่าว หอย ประโยคเดียวกันกะที่อีเพื่อนเคยพูดกะทาคายะ ก็คุณพี่เข้าข้างน้องชายเค้านี่เนอะ

นาโอเอะได้ยิน... ช็อคค่ะ (แปลว่าจริงใช่มั้ยแก)

พี่ชายก็เอือม ไม่อยากพูดเรื่องนี้แล้วล่ะ เลยบอกว่าช่างเหอะ ยังไงก็ไม่มีกระจกอยู่ดี (แล้วพี่ชายก็แนะนำ ฟูมะ โคทาโร่ ออกมา่ค่ะ เป็นสายให้บ้านนี้ จะมีบทต่อไปฮ้า) ที่พานาโอเอะมาที่นี่ ก็เพราะว่าซาบุโร่ (ทาคายะ) บอกว่าอยากพบ

"จงมองดูร่างที่กำลังตายของเขาแล้วเสียใจในความผิดของตัวเองซะ สำนึกไว้ด้วยว่า เจ้าคือคนที่สังหารเด็กหนุ่มคนนี้" < อุ้ย คุณพี่ เปรี้ยวอ่ะ

เหตุการณ์ข้างนอก.. ก็คือกลายเป็นว่า ตระกูลโฮโจคนอื่น จะเสนอให้นำวิญญาณของซาบุโร่ ไปบูชายัญค่ะ มาบอกข่าวกับคุณพี่ที่รัก โดยอ้างว่าเป็นคำสั่งของท่านพ่อ คุณพี่ก็อึ้ง... เพราะไม่อยากเสียน้องชายไป แต่สุดท้าย ก็ยอมค่ะ เพราะประมาณว่าวิญญาณของซาบุโร่จะได้เป็นส่วนหนึ่งของบลาๆๆๆ หอยอะไรซักอย่าง ประมาณนั้น (รู้เรื่องมั้ยเนี่ย กร๊ากกก)

ระหว่างนั้น นาโอเอะก็นั่งเพ้อ นั่งกลุ้ม นั่งคิด นั่งประสาทอยู่คนเดียว นึกถึงตอนที่ทาคายะถามว่า "มินาโกะเป็นใคร" แล้วก็พูดอยู่คนเดียว

"เมื่อ 30 ปีก่อน... ตอนที่ร่างกายของคุณถูกสังหารในการต่อสู้กับพวกโอดะ ผมบังคับให้คุณต้องครอบครองร่างของผู้หญิงที่คุณรัก........... ผมไม่มีทางเลือก! หนทางเดียวที่จะรักษาวิญญาณของคุณเอาไว้ได้ก็คือให้คุณไปครอบครองร่างของมิ นาโกะเท่านั้น!"

แล้วก็เป็นเสียงทาคายะหลอนๆ ค่ะ ไม่รู้ว่ามาเอง หรือว่านาโอเอะเพ้อไปเอง (ดิฉันเชียร์ว่าอย่างหลัง...)

"แล้วเจ้าทำอะไรกับมินาโกะกันเล่า?"

"บุตรของใครกันทีกำเนิดขึ้นในมดลูกของมินาโกะ? เจ้ารักมินาโกะงั้นเหรอ?"

"ไม่ใช่! คนที่ข้ารักคือ... คนที่ข้าต้องการจริงๆ แล้วก็คือ.............." < มึงจะเว้นไว้ทำไม กูไม่เข้าใจเลยค่ะะะะะะะ ก็รู้อยู่!!!

"เจ้าเกลียดข้างั้นหรือ? เจ้าอยากให้ข้ายอมสยบต่อเจ้าใช่มั้ย?" < นี่ก็ถามได้...................

"ข้าจะไม่ให้อภัยเ้จ้าไปตลอดกาล"

"นั่นสิ... นั่นแหละคืออุบายของท่าน ท่านไม่เคยให้อภัยข้าเลยมาตั้งแต่ 400 ปีก่อนที่ข้าผลักดันท่านไปสู่ความตายที่ปราสาทซาเมกาโอ..." < หอยหลอด 30 ปีก่อนเกิดไรขึ้นยังไม่เคลียร์ จะเล่าถึงเมื่อ 400 ปีก่อนแล้วเรอะ ขอเคลียร์ๆ ซักอย่างดิเฮีย...

"ท่านหลอกใช้ความอ่อนแอของข้าแล้วก็ทรมานข้าเรื่อยมา นี่ไม่ใช่เรื่องของการแก้แค้น ท่านใช้โซ่พันธนาการข้าเอาไว้ จะต้องให้ข้าทำบาปอีกเท่าไหร่ท่านจึงจะพอใจ?"

"ท่านไม่ยอมให้ข้าได้ตัวท่าน แต่ก็ไม่ยอมปลดปล่อยโซ่นี่ให้ข้า!" < จริงคือมึงอยากปล้ำเค้า แต่เค้าไม่ให้ปล้ำ???? ช่วยพูดอะไรให้เข้าใจง่ายๆ หน่อยได้ม้ายยยยยยยยยยยยยยยย

"แต่คนที่ต้องการโซ่เหล่านั้นก็คือตัวเจ้าเอง"

"นี่ไม่ใช่ความรัก...!  ท่านแค่ต้องการให้ข้าสยบต่อท่านหลังจากที่ข้ารับใช้ท่านมา 400 ปี"

"เจ้าไม่ได้ปลอบโยนข้า เจ้าขโมยทีี่หลบภัยของข้าและมินาโกะไป" (ยิ่งคุยกูก็ยิ่งไม่เข้าจัยยยยยยยยยยย)

"ข้าไม่อยากปล่อยท่านไป!!!"

"เจ้าขโมยทุกอย่างไปจากข้า!"

"ใช่! ท่านพูดถูก! และข้าก็จะทำอีกถ้าหากว่าจำเป็น!!!" < ยอมรับแล้วนิ... ก็แปลว่าอยากให้เค้าเป็นของตัวเองคนเดียวเลยเลวไปทำร้ายคนอื่นที่เข้าใกล้ เค้า ประมาณนั้น แล้วจะมารีรอไม่กดเค้าอีกทำไมยะะะะ

"ท่านเป็นของข้า!!!" < อันนี้เข้าขั้นขี้ตู่

"ข้าไม่อยากยกท่านให้กับใครทั้งนั้น! ชั่วนิรันดร์นี้!!!"

หลังจากเพ้อมานานได้ที่.... นาโอเอะก็นึกออก

"ใช่สิ... มีอยู่วิธีหนึ่งนี่ วิธีที่จะไม่มีใครแย่งท่านไปจากข้าได้ วิธีที่จะไม่มีใครมาขัดขวางเราสองคนได้ วิธีที่จะทำให้ท่านเป็นของข้าตลอดกาล"

โอเค... มันยิ้มชั่วแล้ว

สำหรับคนที่ไม่เข้าใจข้างบน.... (มีใครเข้าใจมั่งเหอะ) ดิฉันขอเฉลยล่วงหน้าแล้วกัน จริงๆ ในอนิเมมันก็เฉลยหลังจากนี้ แต่ขอเล่าลัดหน่อย มันต่อกันพอดี

เรื่องเมื่อ 400 ปีก่อน อีสองตัวนี้มันผิดใจเรื่องอะไรกัน ก็ไม่อาจทราบได้ เพราะงั้น ข้าม (อ่าว)

เรื่องเมื่อ 30 ปีก่อน มันก็เป็นปมต่อเนื่องมาจากเรื่องเมื่อ 400 ปีก่อนที่โกรธกัน (สองตัวนี้เป็นไรมากปะะะะะ) ก็คือคาเงโทระทำหน้าที่เป็นผู้ชำระวิญญาณ ในขณะที่นาโอเอะ มีหน้าที่เป็นผู้คุ้มครงที่ซื่อสัตย์ ทว่าในชาตินั้น คาเงโทระ ได้ไปรักกับผู้หญิงคนนึง ชื่อว่ามินาโกะ นาโอเอะก็ได้แต่เก็บความคับแค้นไว้ในใจ (เออ คือมันหึง...) แล้วทีนี้ก็เกิดเหตุการณ์ระหว่างตอนสู้กันวุ่นวาย คาเงโทระก็ฝากให้นาโอเอะดูแลมินาโกะ

แต่ว่านาโอเอะกลับข่มขืนมินาโกะ (เลวเหลือหลาย) สาเหตุที่ข่มขืน เปล่าค่ะ ไม่ได้รักมินาโกะแน่ๆ (ใครดูไม่ออกก็แย่แล้ว กร๊าก) แต่เพราะว่าหึงหวงคาเงโทระค่ะะะะะะะะะะะะ ไปข่มขืนมินาโกะ ทำมินาโกะท้อง

เรื่องไม่จบเพียงแค่นี้  หลังจากการต่อสู้ คาเงโทระได้เสียท่าทำให้ร่างเนื้อตายไป นาโอเอะไม่มีทางเลือก (หรอ... ดิฉันว่ามันก็แอบจงใจ) ย้ายวิญญาณของคาเงโทระให้ไปครอบครองร่างของมินาโกะค่ะ (อีกนัยหนึ่งก็คือ วิญญาณของมินาโกะก็ต้องสูญสลายไปเพราะคาเงโทระไปยึดร่างค่ะ)

คาเงโทระก็แค้นมาก บอกว่าจะไม่ให้อภัยนาโอเอะอีกเลยตลอดกาล จากนั้นเมื่อกลับมาครอบครองร่างใหม่ในร่างของทาคายะ (แต่ทาคายะก็เกิดมาแค่ 17 ปี ช่องว่างระหว่างนั้นเกิดอะไรขึ้นก็ไม่ีมีใครรู้...) คาเงโทระก็ปิดผนึกความทรงจำของตนเองไปแล้ว

ประเด็นนี้... คุยกันได้อีกยืดยาว... ขอแอบเม้าท์ (ฮา) มันมีความแค้นอะไรกันเมื่อ 400 ปีก่อนนี่ไม่รู้ล่ะ แต่ไอ้การที่นาโอเอะไปข่มขืนมินาโกะ จะเพื่อให้คาเงโทระเจ็บปวด หรือเพราะว่าเกลียดมินาโกะที่ได้ความรักของคาเงโทระไปก็ตามเหอะนะ มันผู้ร้ายโคดดดดดดดดดดดดดดดดด ก็ไม่แปลกอะไรที่คาเงโทระจะแค้นคืนอะนะ... (แต่ก็ไม่รู้สินะว่า ก่อนหน้านี้คาเงโทระเคยทำอะไรให้นาโอเอะเจ็บช้ำน้ำใจ ทั้งรักทั้งแ้ค้นมากขนาดนี้ ปริศนาเยอะจังเว้ยค่ะ)

ส่วนประเด็นที่คาเงโทระปิดความทรงจำของตัวเองเนี่ย ก็คงจงใจด้วยเหตุผลหลายๆ อย่าง อย่างหนึ่งก็อาจจะเพราะว่าไม่อยากจะจำความทรงจำร้ายๆ ที่เสียมินาโกะไปหนึ่ง กะไม่อยากจะจำว่านาโอเอะทำเรื่องชั่วร้ายแบบนี้เอาไว้ แต่เหตุผลหลักที่คิดว่าคาเงโทระปิดความจำตัวเอง น่าจะเป็นเพราะอยากจะแก้แค้นนาโอเอะคืนมากกว่า... ไอ้ที่เรื่องมันวุ่นวายมาถึงตอนนี้ก็เพราะว่าคาเงโทระไปปิดผนึกความทรงจำของ ตัวเองนี่แหละ!!! นาโอเอะก็อยู่ในห้วงอารมณ์ประมาณว่า ต้องสำนึกผิดคนเดียวตลอดเวลา เพราะทาคายะ (คาเงโทระ) จำอะไรไม่ได้ แล้วก็คอยตุ้มๆ ต่อมๆ อยู่คนเดียวว่าอีกฝ่ายจะจำความผิดที่ตัวเองทำขึ้นมาได้เมื่อไหร่ เออ คิดๆ ดูแล้วมันก็เป็นการแก้แค้นที่สาสมดีนะ (ฮา)

กลับเข้าเรื่องเหมือนเดิม ออกทะเลไปแล้ว

หลังจากนั้น ฟูมะ โคทาโร่ ก็เข้ามาบอกข่าวนาโอเอะ เรื่องที่ว่าวิญญาณของคาเงโทระจะถูกทำให้เป็นเครื่องสังเวย บลาๆๆๆ นาโอเอะก็ฟังๆ แอบวางแผนซัมติงแน่นอนค่ะ

นาโอเอะเลยไปบอกกะคุณพี่ชายว่า นาโอเอะเต็มใจที่จะย้ายฝั่ง ไปอยู่ฝ่ายเดียวกะโฮโจ คุณพี่ชายเลยบอกว่า ต้องพิสูจน์ตัวเองว่ามาข้างนี้จริงด้วยการฆ่าร่างของทาคายะด้วยมือของตัวเอง นะจ้ะ นาโอเอะก็รับคำเป็นมั่นเป็นเหมาะ

"จัดไป" (ซับนรก)

ควรจะพอแค่นี้ก่อนมั้ยเนี่ย... มันยาวอ่ะ orz ไม่จบอ่ะ!!!! สงสัยต้องใช้อีกเอนทรีนึงจบซีรี่ส์ กะอีกเอนทรีเป็น OVA (ขยันเนอะ... เรื่องแบบนี้)