KeeChan

เอาแต่ลงฟิค... ชีวิตนี้ไม่มีอะไรอย่างอื่นทำ TT-----TT

 

 

 

Doll (13)

Pairing : ???????? x Cloud Stife

บรรยากาศคึกคักรื่นเริงเมื่อวานกลับกลายเป็นเอื่อยเฉื่อยเมื่อทั้งคลาวด์และ แซคต่างคนก็ต่างอยู่ในโลกส่วนตัวของตน แซคไม่มีอารมณ์จะชวนคลาวด์ออกไปไหน แล้วเขาก็คิดว่าคลาวด์เองก็คงอยากจะอยู่เฉยๆ

เพียงแค่ในบ้านพักตากอากาศที่ทั้งคู่เลือกมาก็มีเครื่องอำนวยความสะดวกมาก มาย อยากจะได้อะไรก็เพียงยกหูเรียกพนักงานเท่านั้นเอง เป็นที่พักสุดหรูแบบที่คนธรรมดาไม่มีทางมีเงินจ่าย เพียงแค่แซคเปรยเท่านั้นเองว่าถ้าได้พักบ้านริมหาดที่เป็นส่วนตัวซักครั้งก็ ดีนะ คลาวด์ก็บอกให้ขนข้าวของออกมาจากโรงแรมแล้วย้ายมาที่นี่แทน

จะเรียกว่าเบื่อที่นอนเดิมๆ หรือว่ายังไงดีละเนี่ย...

เด็กหนุ่มนั่งอยู่ริมหน้าต่าง บ้านพักตากอากาศชั้นหนึ่งที่นี่ติดริมทะเลเพื่อให้ได้วิวดี ดวงตาสีฟ้าคู่นั้นมองไปที่ทะเลไกลลิบสุดขอบฟ้า ทว่าสุดกว่าจะรู้ว่าคลาวด์กำลังมองอะไรก็อยู่กันแน่ เขานั่งฟังเสียงคลื่น ฟังเสียงลมทะเลที่พัดผ่าน เสียงเหล่านั้นต่างกันกับที่ห้องเดิมของเขา บนตึกระฟ้านั่นเขามองเห็นแต่ท้องฟ้าที่ว่างเปล่าสีขุ่นมัว ไม่ได้มีสีฟ้าสดใสเหมือนอย่างที่นี่

ถ้าไม่มีแซค... ถ้าแซคไม่เข้ามาในชีวิต เขาอาจจะไม่ได้ออกมาจากห้องที่เป็นเหมือนคุกนั่น กลิ่นไอทะเลก็คงไม่มีโอกาสได้สัมผัส กลิ่นท้องทุ่งหญ้าที่ได้เดินทางผ่านมาก็คงไม่เคยได้รับรู้

เสียงหัวเราะแว่วๆ ลอยมาจากทางชายหาด คลาวด์ยื่นหน้าออกไปมอง โซระอยู่ที่นั่น อยู่กับเพื่อนสนิทที่ชื่อว่าริคุ ทั้งคู่ก่อกองทรายขึ้นเป็นรูปปราสาท มีโซระที่กระตือรือร้นวิ่งเต้นอยู่ฝ่ายเดียวในขณะที่ริคุจะเป็นคนเฝ้า มองอย่างสุขุมและรอบคอบ

เหมือนกันจนน่าตกใจ... เหมือนความสัมพันธ์ของเขากับเซฟิรอธเมื่อไม่กี่เดือนก่อน แต่ขณะนี้มันกลับเปลี่ยนแปลงไปจนไม่เหลือเค้าเดิม

บ้าจริง... ก็ตัดสินใจแล้วไม่ใช่เหรอว่าจะทิ้งมันไป ทิ้งความทรงจำเกี่ยวกับผู้ชายคนนั้นไปให้หมด ทำไมจะต้องมาเจออะไรที่ทำให้รู้สึกดีๆ อยู่นะ

คลาวด์เลิกมองเด็กสองคนที่ชายหาด แล้วหันมาสบตากับแซคแทน จึงได้รู้ว่าแซคเองก็คอยมองเขาอยู่ตลอดเวลาเหมือนกัน

แซคที่ไม่รู้เรื่องราวอะไรเลย กลับบอกว่าหลงรักเขา คลาวด์ไม่ได้ตกใจกับความจริงเรื่องนี้เท่าไหร่นัก แต่แปลกใจที่แซคพูดโพล่งออกมาตรงๆ มากกว่า

ก็คงเป็นแค่เพราะความใกล้ชิด เพราะความสงสารเห็นใจ ทนเห็นเขาร้องไห้จนหมดสภาพไม่ได้นั่นแหละ ถึงทำให้แซคเกิดความรู้สึกแบบนั้น เขาแสดงความอ่อนแอของตัวเองให้แซคเห็นจนหมด ไม่คิดจะปกปิดเพราะรู้ว่าแซครับได้และพร้อมที่จะปลอบโยน

เรียกง่ายๆ ก็คือเขากำลังใช้ประโยชน์จากความใจดีของอีกฝ่ายเพื่อเยียวยาหัวใจที่รวดร้าว คลาวด์ไม่เคยสนใจมาก่อนว่าจะทำให้แซคอึดอัดหรือลำบากใจรึเปล่า

แซครักเขาด้วยเหตุผลอะไรในเวลาอันสั้นแค่นี้... คลาวด์ไม่คิดจะพยายามทำความเข้าใจ เขาเริ่มจะคิดว่าถ้าเป็นแซค... จะช่วยพาเขาหนีไปให้พ้นจากเซฟิรอธได้รึเปล่า

ผู้ชายตรงหน้านี้จะยอมทำถึงขนาดนั้นได้มั้ยนะ คำขอร้องที่เอาแต่ใจและขัดคำสั่ง ‘นายจ้าง’ ตัวจริงอย่างเซฟิรอธ

คลาวด์จ้องอีกฝ่ายอยู่นานสองนาน จนแซคไม่อาจทนเล่นเกมจ้องตาได้อีกต่อไป หนุ่มหัวเม่นเป็นฝ่ายยอมแพ้ก่อน

“มีอะไรเหรอคลาวด์ นายอยากจะพูดอะไรรึเปล่า”

คลาวด์ไม่ได้มีความรู้สึก ‘รัก’ ให้กับแซค เขาเพียงแค่รู้สึกว่าเวลามีแซคอยู่ใกล้ๆ แล้วจะสบายใจ รู้สึกปลอดภัยที่สุดเวลาที่ได้นอนหลับในอ้อมแขนแข็งแกร่งของอีกฝ่าย แต่ก็เพียงเท่านั้น

เมื่อตอนที่ถูกจูบ... รสจูบนั้นก็แผ่วเบาอ่อนละมุน อ่อนโยนเกินกว่าที่จะทำให้เกิดความปรารถนาอันร้อนแรง

หรือบางที... เขาอาจจะด้านชากับเรื่องพวกนี้ไปเสียแล้วก็ได้

“...ไม่มีอะไร”

คลาวด์ตัดสินใจที่จะไม่พูดอะไรออกไปดีกว่า แต่ทั้งอย่างนั้นก็ยังจ้องคู่สนทนาไม่เลิก ทำเอาแซคหนาวๆ ร้อนๆ ยังไงชอบกล

“ไม่มีแน่นะ”

“อือ...” คลาวด์ตอบเหมือนเดิม แล้วก็ยังมองที่แซคเหมือนเดิม เขากำลังชั่งใจว่าจะควรจะบอกแซคแค่ไหน หรือทำยังไงถึงจะเชื่อมั่นในความจริงใจของแซคได้อย่างเต็มเปี่ยม

แซคเป็นคนดี... เขาไม่ควรทำแบบนี้

“นี่... คุณรักผมจริงๆ ใช่รึเปล่า”

คงไม่มีคำพูดไหนที่ทำให้แซครู้สึกเหมือนมีฟ้าผ่าเปรี้ยงลงกลางหัวได้เท่านี้ อีกแล้ว หนุ่มหัวเม่นได้แต่นิ่งค้าง... กับคำถามที่ไม่มีที่มาที่ไป เขามองเจ้าของใบหน้าเฉยเมยนั่น ไม่สามารถเดาจุดประสงค์ของอีกฝ่ายได้เลยว่าถามแบบนี้ทำไม และต้องการคำตอบแบบไหน

ถ้านั่งอยู่ใกล้กันมากกว่านี้เขาคงจับร่างเล็กนั่นเข้ามาจูบแทนคำตอบแล้ว

“รักสิ...”

เมื่อทำอย่างนั้นไม่ได้ แซคจึงได้ตอบสองคำหนักแน่นออกไป

คลาวด์พอใจกับคำตอบนั้น แต่ยังไม่กล้าถามว่าแซครักเขามากพอที่จะทำทุกอย่างตามที่เขาขอรึเปล่า เด็กหนุ่มคิดเพียงแต่ว่าจะทำยังไงเพื่อให้หนีไปจากเซฟิรอธ ไม่ต้องกลับมาอีก แซคจะทำให้เขาได้มั้ย...

แซคเดินเข้ามาถึงตัวขณะที่คลาวด์กำลังครุ่นคิด เด็กหนุ่มผมบลอนด์คิดว่าฝ่ามือที่คุ้นเคยนั้นจะยกขึ้นสัมผัสเขาที่ไหนสัก แห่ง แต่ก็ไม่... ฝ่ายตรงข้ามกลับตีสีหน้าเคร่งเครียดใส่เขา

“นายถามอย่างนั้นน่ะ ต้องการอะไรกันแน่”

“...ผมอยากลืมเซฟิรอธ”

ปลายนิ้วเรียวแตะมือแข็งแกร่งของอีกฝ่าย นั่นคือสัญญาณของการอนุญาต และแม้กระทั่งเชิญชวน คลาวด์แหงนมองดวงตาสีดำสนิทราวกับลองเชิง

เอ่ยคำพูด... ที่ไม่เคยคิดว่าจะหลุดออกจากปากตัวเองได้

“กอดผมสิ แซค”

มันไม่ถูก.... ไม่ถูกหรอกแบบนี้ ไม่ว่าจะกับใคร คลาวด์รู้ตัวว่าตนกำลังหลอกใช้ประโยชน์จากแซค และนั่นอาจจะเป็นการดึงอันตรายเข้าหาอีกฝ่าย ทั้งๆ ที่เคยกังวลมากมายว่าแซคอาจจะเข้ามายุ่งเกี่ยวในเรื่องนี้จนต้องลำบากไปด้วย เขาไม่อยากให้แซคต้องโชคร้าย... แต่ตอนนี้ เขากลับกวักมือเรียกให้อีกฝ่ายดำดิ่งสู่ห้วงของความหายนะ

วงแขนแข็งแรงคว้าทั้งร่างเขาไปกอดทันที คลาวด์รู้สึกผิดอยู่เต็มอก เขากำลังลากแซคที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่มาเดือดร้อนด้วย แต่คลาวด์ก็ไม่มีทางเลือกอื่น

เซฟิรอธจะโกรธขนาดไหนถ้าหากรู้ว่า ‘ตุ๊กตา’ ตัวโปรดของตัวเองถูกคนอื่นกกกอด ...แค่จินตนาการสีหน้าที่เต็มไปด้วยโทสะเมื่อไม่ได้ดั่งใจเพียงเรื่องแค่นี้ คลาวด์อดจะสะใจขึ้นมาเล็กๆ ไม่ได้

ลำแขนเล็กโอบรอบกายหนาเป็นการกอดตอบ แรงกอดยังกระชับแน่นอยู่อย่างนั้น คลาวด์ไม่คิดอะไรอย่างอื่นอีกต่อไปแล้วในวินาทีนี้

“นานพอรึยัง”

จู่ๆ น้ำเสียงร่าเริงก็เอ่ยถาม ฟังดูผิดที่ผิดทางเป็นที่สุด

“เอ๊ะ?”

คลาวด์เงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายด้วยความฉงน ในขณะที่ร่างสูงยิ้มร่า เป็นรอยยิ้มใจดีที่มีแซคคนเดียวเท่านั้นที่ยิ้มแบบนี้ได้

“กอดไง ฉันกอดนายนานพอรึยัง”

เป็นไปไม่ได้ที่แซคจะไม่รู้ความหมายลึกๆ ที่คลาวด์ตั้งใจสื่อออกไป ชายหนุ่มไม่ใช่คนที่จะไม่รู้เดียงสาเรื่องแบบนี้ แต่ไม่ว่าจะแสร้งทำหรือเซ่อซ่าจนตีความไม่ถูกจริงๆ กันแน่ คำพูดซื่อตรงนั้นก็ทำให้คลาวด์ระเบิดเสียงหัวเราะลั่น

“ฮะฮะฮะ! คุณนี่นะ! พูดออกมาได้!”

“มีอะไรน่าขำ! ก็นายขอให้กอดฉันก็กอดให้แล้วไง” แซคจงใจล้อแล้วแกล้งกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น “ยังไม่พอเหรอ จะให้กอดแน่นๆ กว่านี้รึเปล่า”

คลาวด์ยังหัวเราะจนตัวสั่น ผู้ชายคนนี้ช่างเป็นคนที่คาดเดาอะไรไม่ได้เลยจริงๆ

“พอได้แล้ว” เด็กหนุ่มว่า รอยยิ้มบนใบหน้ายังไม่หายไป

แซคคลายอ้อมกอดให้ตามคำขอ ยกมือขึ้นลูบมุมริมฝีปากที่ยังยักยิ้ม พลางทอดสายตามองอย่างมีความสุข

“เป็นครั้งแรกเลยนะ ที่ฉันเห็นนายหัวเราะ”

คลาวด์ไม่ได้หุบยิ้มเสียทีเดียว ความคิดและการกระทำของแซคช่างเต็มไปด้วยความปรารถนาดี แล้วอย่างนี้... เขาจะทำใจลากอีกฝ่ายเข้ามาเดือดร้อนด้วยได้อย่างไรกัน

ใบหน้าเล็กถูกประคองเอาไว้ ทำให้คลาวด์ได้มองหน้าตาอีกฝ่ายอยู่นานสองนาน สายตาของแซค... สื่อความต้องการอะไรบางอย่าง

...นั่นคือ... ความรักใช่รึเปล่า?

ลมหายใจอุ่นพรูผ่านริมฝีปาก คลาวด์คิดผิดที่นึกว่าจุมพิตของแซคจะอ่อนหวานละมุนละไม เปล่าเลย เรียวลิ้นบุกรุกเข้ามาเกี่ยวกระหวัดในโพรงปากร้อน ดุนดันหนักหน่วงราวกับเร่งเร้าให้เกิดความละโมบ ก่อนที่ลมหายใจจะสะดุด คลาวด์ก็ออกแรงดันร่างของแซคออกเพียงเล็กน้อย แต่เท่านั้นก็ทำให้อีกฝ่ายยอมคลายจูบออก

“ผม... ไม่ได้บอกให้จูบ”

“ก็ฉันอยากจูบนาย เวลาที่นายยิ้มน่ะน่ารักมากจนฉันอดใจไม่ไหว” หนุ่มหัวเม่นพูดอย่างอารมณ์ดี

“คุณจูบผมได้... ถ้าอย่างนั้นก็ทำให้ถึงที่สุดสิ”

คลาวด์ยังดึงดัน ไม่ว่ายังไง... แซคก็อาจจะเป็นคนเดียวที่ทำให้เขาลืมเซฟิรอธลง ทว่าชายหนุ่มกลับโบกมือปฏิเสธ

“ไม่เอาล่ะ แค่นี้ฉันก็ล้ำเส้นมากเกินไปแล้ว” ใบหน้าขี้เล่นเปลี่ยนไปเป็นสีหน้าจริงจัง คลาวด์เดาว่าแม้แต่แซค... ก็คงไม่กล้าเสี่ยงทำอะไรที่จะเป็นการขัดคำสั่งของเซฟิรอธ... คงเป็นอย่างนั้น...

ทว่าสิ่งที่แซคเอ่ยต่อมา กลับไม่มีชื่อของเซฟิรอธอยู่เลย ฝ่ามือคู่เดิมที่แสนอ่อนโยนยังคอยประคองกอดเขาไว้

“นายอยากให้ฉันทำอย่างนั้นทำไม เพราะว่าฉันชอบนายนะคลาวด์ ถึงได้ไม่อยากทำเรื่องแบบนั้น แม้แต่ตัวนายเองก็ยังสับสนอยู่เลยไม่ใช่เหรอ”

เพื่อเขา...?

ไม่ว่าเมื่อไหร่แซคก็คิดถึงเขาเสมอ คลาวด์รับรู้ถึงความหวังดีเหล่านั้นผ่านอ้อมกอดที่อบอุ่น

เพราะว่าชอบ... จึงไม่อยากกอดเขาในขณะที่ยังสับสน?

“ฉันไม่ได้รีบร้อนนะ จัดการความรู้สึกของนายเองให้ได้ก่อนเถอะ ฉันเองก็ผิดที่บอกความรู้สึกของตัวเองให้นายรู้เร็วเกินไป ฉันไม่อยากทำร้ายนายเพียงเพราะการกระทำชั่ววูบหรอกนะ”

คลาวด์เกาะแขนอีกฝ่ายยึดไว้ เขาไม่เห็นด้วยกับเรื่องที่แซคพูด

แค่ให้ความสุขเขาบนเตียง... มันจะยากอะไรนักหนา ไม่เห็นจะเป็นเรื่องใหญ่เลย!

“ผมจะไม่เสียใจหรอก... ยังไงมันก็คงดีกว่า... ที่ผ่านมาผมไม่ได้เต็มใจเลย แต่เขาก็ยังใช้กำลังบังคับ...”

“คลาวด์... เลิกพูดเถอะ” มีความกดดันอยู่ในน้ำเสียงนั่น... แซคกำลังไม่พอใจ

“ตอนนี้นายกำลังสับสนนะ หยุดเรื่องพวกนี้เอาไว้แค่ตรงนี้เถอะ การที่ฉันบอกรักนาย แล้วก็จูบนายน่ะ มันก็เกินขอบเขตที่ควรจะทำแล้ว ไม่ใช่เพราะว่าเป็นคำสั่งของเซฟิรอธ แต่เพราะว่าหมอนั่นเป็นเพื่อนฉัน ฉันทรยศเพื่อนตัวเองไม่ได้ แล้วก็ไม่อยากให้นายทรยศเขาทั้งๆ เรื่องยังค้างอยู่ครึ่งๆ กลางๆ แบบนี้ด้วย”

เด็กหนุ่มหน้าหงอยลงไปทันที ที่แซคพูดนั่นก็มีส่วนถูก...

ทรยศหรือ...? เขาต่างหากที่เป็นฝ่ายถูกทรยศหักหลัง กับคำหลอกลวงโกหกที่อีกฝ่ายปิดบังมาถึง 8 ปี

แต่สิ่งที่เขาทำมันก็แย่อยู่ดี โดยเฉพาะสำหรับแซคแล้วด้วย

“...ผมขอโทษ”

“ช่างมันเถอะ! เอ้า ยิ้มสิยิ้ม หรือจะต้องให้ฉันกอดอีกทีถึงจะยิ้มได้อีกน่ะ นายไม่เหมาะกับหน้าตาอมทุกข์หรอกนะ!”

อารมณ์ร่าเริงที่สามารถปลุกขึ้นมาได้ไม่รู้จบของแซคช่างเป็นสิ่งมหัศจรรย์ คลาวด์ยังรู้สึกหดหู่จนอยากจะร้องไห้ แต่เมื่อได้ยินอีกฝ่ายบอกอย่างนั้น ได้เห็นสีหน้าที่ละทิ้งความทุกข์บนโลกนี้ไปทั้งหมดของแซคแล้ว ก็ทำให้สบายใจขึ้นมาก

จะเป็นแค่ 3 เดือนก็ช่างมันเถอะ.... ขอให้ได้ใช้เวลาอยู่กับแซคอย่างมีความสุขก็พอแล้ว




To be continued...


อ่ากกกกกกกกก

รู้สึกว่ามันแย่~~~ มันเอื่อยเฉื่อย มันไม่สนุก มันน้ำเน่าไม่ถึงจัยยย (นี่ยังไม่น้ำเน่าอีก???) ไม่รู้ ไม่เซ้วววว ฮือออออออออออออ

ทำไมแซคต้องเป็นคนดีด้วยวะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ

กูอุตส่าห์ให้คลาวด์มันยั่วแล้วยังไม่ปล้ำเรย กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด