[Hetalia Fanfiction] Petal (5)
posted on 26 Nov 2008 09:37 by keechan in Fictionม... มาแล้ว
มันสั้นนะ...(สั้นกว่าตอนที่แล้วๆ มากระจึ้กนึงมั้ง)
ก... ก็คนมันเขียนฉากไม่เก่ง =w= ตอนนี้เลยรู้สึกว่าฮอนด้าจังไม่ค่อยโมเอ๊ะเท่าไหร่เลย
ตอบเม้นก่อน
คุณฮานะ - จ... จะปล้ำแล้วจ้ะ พรีเซนไปถึงไหนแล้วเคอะ
คุณ cuf - อรั๊ง ขอบคุณที่ติดตามนะฮ้า
คาฟก้าซัง (ก๊าก) - ด.. ดิชั้นก็กลัวนิดๆ เหมือนกันค่ะ แต่ชักชินแล้วค่ะ
ไชนี่ - เม้นเลว ก๊ากกกก
ล่อน - แอ๊ะ แมวน้ำหื่นนนนน
มิ้น - จบที่บ่อน้ำร้อนคงไม่ไหว ท่านคิคุไม่ถนัด (ฮา) คนเขียนก็ไม่ถนัด ก๊ากกก
เหรียญ - คนเขียนก็เขินนะคะ */////*
น้องที - อยู่ในช่วงหนีความจริงก็งี้จ้ะ...
ซาคุโร่ - โอ้ย คิดได้ไง ไอ้ติดใจ คุณกีหมายถึงอย่างแรกนะคะ!!! แต่คิดว่าเป็นอย่างที่สองก็คงใช่ด้วย 5555
แฟนฟิคเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับ ประเทศ บุคคล หรือองค์กรใดที่มีอยู่จริงบนโลก
เฮตาเลียเป็นการ์ตูนที่่มีเนื้อหาเสียดสี โดยตัวละครในเรื่องได้ดัดแปลงมาจากประเทศบนโลก กรุณาใช้วิจารณญาณในการอ่าน
Petal (5)
ผมจัดแจงปูที่นอนเป็นรายการต่อมา
สุดท้ายก็ต้องลงไปอาบน้ำทั้งอย่างนั้น โดยที่คนร่วมบ่อด้วยยังอ้อนไม่ยอมเลิก ขอจะ ‘ทำ’ เสียตรงนั้น
คิดตอนที่ถูกสัมผัสไปทั่วตัวขึ้นมาก็หน้าแดงแปร๊ดขึ้นมาอีก ผมส่ายหน้าแรงๆ แล้วสะบัดผ้าปูที่นอนให้คลี่ออก พอเห็นผ้าปูแล้วก็หน้าแดงขึ้นมาอีก
ก็... พอผมดิ้นเสียน้ำร้อนกระจาย หัวเด็ดตีนขาดยังไงก็ไม่ทำในบ่อน้ำร้อนเด็ดขาด (พิลึกที่สุด! ไม่เห็นใจคนไม่ชินกันบ้างเลย แค่ทำบนเตียงก็เต็มกลืนแล้วแท้ๆ) เฮราเคลสก็เลยขอคำมั่นว่ายังไงคืนนี้ บนเตียง ตามคำขอร้องของผม ห้ามผิดสัญญาเด็ดขาด (ผมเคยขอร้องตอนไหนไม่ทราบ...) รู้สึกว่าจะมีแค่เรื่องนี้เรื่องเดียวเท่านั้นที่ทำให้ผมลำบากใจ...
จัดเตรียมที่นอนไปได้แค่หนึ่งที่ ผมก็หยุดคิด... อืม... ต้องปูอีกที่รึเปล่านะ ปูที่เดียวท่าจะแคบเกินไป ต้องนอนเบียดกันแน่ๆ แต่ถ้าเตรียมให้สองที่ จะโดนทำหน้าเง้างอนใส่แล้วหาว่าผมทำตัวห่างเหินรึเปล่า
ขณะที่ยังคิดไม่ตกประตูห้องก็ถูกเลื่อนออก ปรากฏร่างสูงในชุดยูกาตะที่แต่งไม่เรียบร้อยดีนัก
“นี่ คิคุ ชุดนี้ต้องใส่ยังไง ทบทางไหนน่ะ”
“อ้ะ ขอโทษครับ” ผมรีบกุลีกุจอลุกไปแต่งตัวให้ ด้วยความเคยชินของตัวเองจึงเห็นว่าการแต่งยูกาตะไม่ยากเย็นอะไร ลืมไปสนิทว่ามีคนต้องให้ดูแลอีกคน
“ต้องซ้ายทับขวาแบบนี้ครับ คนญี่ปุ่นถือมาก อย่าจำผิดนะครับ เพราะถ้าขวาทับซ้ายเมื่อไหร่จะกลายเป็นการใส่ในพิธีศพครับ”
“เข้าใจล่ะ”
“ช่วยจับไว้แบบนี้ด้วยครับ” พอจัดทรงยูกาตะให้เข้ารูปเหมาะกับขนาดตัวแล้ว ผมก็หยิบผ้าคาดมาจากมืออีกฝ่ายมามัดให้เสียเอง “เรียบร้อยแล้วครับ”
เฮราเคลสมองเลยเข้าไปข้างในห้อง พูดให้ถูกคือมองฟูกที่ถูกจัดเอาไว้มากกว่า “จัดฟูกเรียบร้อยแล้วเหรอ นอนกันเลยมั้ย คิคุ”
พูดพลางยิ้มหวานแล้วกุมไหล่สองข้างไว้
“เดี๋ยวก่อนสิครับ ยังจัดไม่เสร็จเลย”
จากที่เมื่อกี้ลังเลว่าจะปูดีไม่ปูดี ผมเลือกปูที่นอนเพิ่มดีกว่า ไม่ใช่ว่าอยากจะผิดสัญญานะครับ ก็แค่... อยากขอเวลาทำใจอีกหน่อยเท่านั้นเอง
เฮราเคลสทำหน้าฉงน “มีตรงไหนยังไม่เสร็จเหรอ หรือจะต้องมีอะไรมาตั้งอีก เป็นระเบียบมารยาทอะไรตอนนอน เอ๊ะ หรือว่าตอนทำอย่างนั้นรึเปล่า”
“เอ้อ...” เจอคนสงสัยแบบนี้เข้าไปตอบไม่ถูกอีกแล้ว จะอ้อมแอ้มตอบไปว่า ‘ทำนองนั้น’ ก็ไม่ได้เสียด้วย “ยังเพิ่งจัดเสร็จไปชุดเดียวเองครับ จะนอนลงไปทั้งอย่างนี้ได้ยังไง ผ้าห่มจะไม่พอเอานะครับ”
ฟังดูแนบเนียนมีเหตุผลใช้ได้...
“โธ่เอ๊ย เรื่องแค่นั้นเอง ไม่เป็นไรหรอก” คนตัวสูงกว่ายิ้มกว้างแล้วใช้ข้อนิ้วดันปลายคางผมขึ้นให้หันมามอง “ถ้าคิคุหนาว ฉันจะเป็นผ้าห่มให้เอง รับรองว่าอุ่นที่สุดเลย”
พูดจบทั้งตัวก็โดนยกลอยขึ้นแบบไม่ทันตัว เฮราเคลสดูอารมณ์ดีเต็มที่ ในขณะที่ผมอายจนไม่รู้จะขยับไปไหน พอถูกวางลงบนฟูกก็ทำอะไรไม่ถูกนอกจากจ้องอีกฝ่ายตาแป๋ว จนกระทั่งริมฝีปากนิ่มอุ่นจรดลงมาทาบทับ ผมจึงค่อยๆ หลับตาลง ปล่อยให้ร่างกายซึมซับความหอมหวานไร้ที่สิ้นสุดผ่านลมหายใจ ผ่านหัวใจที่สูบฉีดไปทั่วร่าง
อากาศเย็นๆ สัมผัสผิวเนื้อที่ถูกเปิดเผยนอกผืนผ้า ยูกาตะท่อนบนถูกปลดออกจนหลวม ชายแขนร่นกองอยู่ที่ข้อศอก ร่องกระดูกไหปลาร้าถูกปลายนิ้วอุ่นกดสัมผัสเป็นการเริ่มต้นทักทายหยอกเย้า
ตอนจะใส่ล่ะถามเชียวว่าใส่ยังไง ทีตอนจะถอดไม่เห็นเคยคิดจะถามเลย...
ผมได้แต่นอนนิ่งๆ ให้อีกฝ่ายรุกรานได้ตามใจชอบ มาทำกับคนเก้ๆ กังๆ อย่างผมมันจะดีหรือ... เฮราเคลสจะรู้สึกแย่มั้ยนะ คิดแบบนั้นไปได้ไม่เท่าไหร่ก็ถูกดึงความสนใจกลับมาที่ร่างกายตัวเองอีก ริมฝีปากไล้จูบจากใบหน้ามาที่ซอกคอ ลิ้นที่เปียกชื้นทำให้รู้สึกจั้กจี้แล้วก็... แปลกๆ อย่างไรบอกไม่ถูก
“ตื่นเต้นเหรอ คิคุ?”
คงได้ยินเสียงหัวใจของผมที่เต้นโครมครามกระมัง เฮราเคลสจึงได้ถาม โธ่ ก็รู้ๆ กันอยู่ว่าคนมันไม่เคย จะไม่ให้ตื่นเต้นยังไงไหว ใบหน้าในตอนนี้คงจะแดงก่ำแน่ๆ ปกติหัวใจเต้นนาทีละกี่ครั้งตอนนี้ความเร็วคงเพิ่มมาเกือบเท่าตัว ผมคงไม่แพ้ภัยตัวเองไปก่อนนะ
โดนอุ้มวางบนฟูกแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัวแบบนี้ ผมคงจัดการปิดบ้านเสร็จเรียบร้อยแล้วนะ ถ้าลืมอะไรไปคงแย่แน่เลย
“...ช่วย... ปิดไฟหน่อยได้มั้ยครับ สว่างแบบนี้... ผมอาย”
ไม่ใช่ข้ออ้างเลย แต่เป็นความจริงทั้งหมด อย่างน้อยถ้าปิดไฟให้มืดสลัวๆ เสียหน่อยคงจะข่มความอายเอาไว้ได้บ้าง ไม่ใช่เพราะต้องเปิดเผยร่างกายให้คุณเห็น แต่เวลาที่มองเห็นว่าคุณทำตาเป็นประกายพอมองผมไปทุกสัดส่วนแล้วมัน... เขินจนไม่กล้าสบตาเลย
เฮราเคลสยิ้มแล้วยอมลุกออกห่างเพื่อไปปิดไฟให้ พอไฟในห้องถูกปิดลงผมก็ถอนใจอย่างโล่งอก รู้สึกรักความมืดรอบตัวมาทันที
“ไม่ได้เห็นคิคุตอนเขินชัดๆ น่าเสียดายเหมือนกันนะ แต่ก็ไม่เป็นไร”
เฮราเคลสล้มตัวลงนอนอีกหน มอบสัมผัสที่อ่อนโยนและอบอุ่นให้เหมือนเดิม ปลุกเร้าหนักหน่วงมากขึ้นจนผมหลุดเสียงคราง เวลาถูกจูบก็เนิ่นนานจนแทบหายใจไม่ออก ต้องหอบหายใจสูดอากาศเข้าปอดเสียจนเหนื่อย
...ผมคิดถูกหรือเปล่าที่ขอให้ปิดไฟ
ส่วนไวสัมผัสกลางหว่างขาถูกปลุกเร้าด้วยฝ่ามือที่ช่ำชอง รู้สึกว่ามีเพียงแค่สองอย่างเท่านั้นที่หลุดรอดมาจากตัวเองนั่นคือไอร้อนและเสียงครางเครือจากลำคอ
“อ้ะ... ฮ่า... ตรง... ตรงนั้นมัน...”
“หืม? ตรงนี้เหรอ?”
“อ้ะ! ย... อย่า... ครับ”
ที่ว่าตรงนั้นคือไม่ให้แตะครับ! ทำไมชอบแกล้งผมจังนะ ยังไม่ทันขาดคำห้ามสัมผัสตรงนั้นก็ชำแรกลึกเข้ามา ความเย็นและลื่นแบบนี้คงจากเจล เตรียมของแบบนั้นเอาไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
“รัดแน่นเชียว แค่นิ้วเองนะ จริงๆ คิคุก็รู้สึกดีไม่ใช่เหรอ”
ผมเพิ่งรู้ตัวว่าปิดไฟก็ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นมา แววตาระยิบระยับแบบมีความสุขสุดๆ ของเฮราเคลสยังเห็นแจ่มชัดท่ามกลางความมืด ถูกจ้องด้วยสายตาแบบนั้นยิ่งทำให้หน้าแดงแล้วก็ทำอะไรไม่ถูกเข้าไปใหญ่
“ม... มัน... แปลกๆ น่ะครับ”
ร่างกายแนบชิดกันจนร้อน อุณหภูมิในร่างสูงขึ้นได้อย่างน่าอัศจรรย์ ทั้งๆ ที่เสื้อผ้าหลุดออกจากตัวจนแทบไม่เหลืออะไร
“แล้วชอบรึเปล่า”
“เอ้อ... คือ... อ้ะ—!”
นิ้วที่ถูกดุนดันเข้ามาดึงออกไป ทิ้งเพียงความวาบหวิวจางๆ เอาไว้ เฮราเคลสโอบกอดผมเอาไว้เต็มอ้อมแขน ประคองลำตัวท่อนบนเอาไว้
“ตอนแรกอาจจะเจ็บนิดหน่อย แต่ฉันรับรองว่าคิคุจะรู้สึกดีแน่ ต้องขอโทษด้วยนะ ถึงคิคุจะร้องให้หยุด ฉันก็คงจะหยุดไม่ได้แน่”
“อ... เอ๊ะ”
ถ้าร้องให้หยุดก็จะไม่หยุดงั้นหรือ งั้นก็คงถอยหลังไม่ได้แล้วสิ
จะเข้ามาในร่างกายของผมสินะ...
เห็นสีหน้าออกลำบากใจแบบนั้นเรียกความเห็นใจจากผมได้ขึ้นมา ผมยกมือขึ้นโอบกอดเขาตอบ “ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมเชื่อใจคุณเฮราเคลส”
เพราะว่าผมชอบคุณ...
“คิคุ...”
เฮราเคลสลูบศีรษะผมเบาๆ แล้วจึงเคลื่อนกายเข้ามา ความร้อนระอุแทรกซึมเข้ามาในร่าง เจ็บร้าวราวกับถูกไฟทาบ ผมกัดฟันสู้ความเจ็บปวด รู้สึกอึดอัดจนหายใจได้ไม่ทั่วท้อง ลมหายใจหอบสั่น เกร็งจนไม่กล้าขยับตัว ทุกอย่างติดขัดไปหมด
“อย่าเกร็งนะ ผ่อนลมหายใจช้าๆ กอดฉันไว้”
เสียงทุ้มกระซิบบอก ผมทำตามคำแนะนำ รู้สึกถึงความร้อนรุ่มที่แทบจะหลอมละลายทั้งร่างเอ่อขึ้นมาจากจุดนั้น เฮราเคลสกำลังรวมเป็นหนึ่งเดียวกันกับผม
พูดไม่ได้ว่ารู้สึกดี... เพราะว่ารู้สึกเป็นสุขเกินกว่าจะบรรยายเสียอีก
อวลไออุ่นจากกายของกันและกันนิ่มนวลนัก ไม่มีใครจะมอบความรู้สึกหวานหอมและสุขล้ำเช่นนี้ให้แก่กันและกันได้อีกแน่ มีแต่ชายจากต่างแดนคนนี้เท่านั้นที่สอนให้รู้ถึงสิ่งนี้
“ดีมั้ย คิคุ”
พอร่างกายเลิกเกร็ง ก็ดูเหมือนจะทำให้อีกฝ่ายมีความสุขขึ้นมาได้ ฝ่ามือใหญ่สัมผัสแก้มอุ่นๆ แล้วเอ่ยถาม ที่ปิดไฟไปไม่มีประโยชน์จริงๆ ด้วย ผมยังเห็นแววตานั้นชัดเจน
แววตาสีน้ำตาลทองที่บ่งบอกว่ารักและทะนุถนอมผมมากเพียงใด
ผมยิ้มให้แทนคำตอบ เฮราเคลสจึงขยับกายอีกครั้งเพื่อเริ่มบทรักที่ร้อนแรง
สิ่งที่ผมทำมีเพียงครางไม่เป็นภาษา โอบรัดร่างแกร่งไว้แน่น และดูดซับความรักที่ส่งผ่านมาซึ่งไร้วี่แววเหือดแห้ง
ช่างน่าอายเหลือเกิน แล้ววันรุ่งขึ้นผมจะกล้ามองหน้าคุณได้อย่างไร
ผมปรือตาอยู่ท่ามกลางความมืด ทั้งรู้สึกหมดแรงและง่วนงุนแต่ก็ยังไม่อยากหลับ หลับไม่ลงหรอกครับ ถ้าหากคุณยังจ้องอยู่ไม่วางตาแบบนี้
“เหนื่อยมั้ย”
ฝ่ามือที่ให้ความรู้สึกดีนั้นลูบศีรษะให้เพื่อช่วยคลายความอ่อนล้า ถึงจะช่วยได้น้อยกว่าการหลับยาวแต่ก็เป็นสัมผัสที่รู้สึกดี
“นิดหน่อยครับ”
แปลว่าเหนื่อยมากครับ
“แล้ว... สนุกรึเปล่า”
เอาอีกแล้ว... ถามออกมาได้ยังไง บ้า
ผมอยากพลิกตัวหนีเพื่อซ่อนใบหน้าแดงๆ แต่ถูกกอดเอาไว้แน่นแบบนี้จะพลิกไปไหนก็ไม่ได้ ก็เลยได้แต่พยักหน้าแกนๆ ไปแทนคำตอบ
“ดีใจจัง คิคุน่ารักที่สุดเลย”
ว่าแล้วก็กระชับแรงกอดขึ้นอีก คิดว่าผมจะลุกหนีไปไหนหรือยังไงกันนะ เอาเถอะ ผมอยากจะนอนแล้วล่ะ
“愛しているよ, 菊”
เสียงทุ้มกระซิบคำบอกรักอยู่ข้างหู อดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างมีความสุขก่อนจะซุกตัวซึมซับไออุ่นจากคนข้างๆ ให้แนบชิดมากขึ้นอีก
“Σε αγαπώ, Ἡρακλῆς”
นอนหลับฝันดีนะครับ...
To be continued...
ข... เข้าวินแล้ว
เขินอ่ะ -///////-
ทุกคนอย่าเพิ่งลืมไอ้ที่เกริ่นไว้ต้นเรื่องนะ... (มันจะยังต่อกันติดมั้ยเนี่ย)
สองประโยคนั่นก็ "รักนะ คิคุ" กับ "ผมรักคุณครับ เฮราเคลส"
)
แต่คุณกีค่ะ....เค้าอ่านฟิคกลางออฟิสได้สำเร็จแล้วค่ะ
ยังไงดิชั้นก็คิดว่าช่างกล้าค่ะ
โอ๊ก อ๊ากกกกกก
กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
จะสครีมก็ต้องสครีมในใจ เด๋วเจ้านายรู้ววววว
โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เข้าวินแล้ววววววววววววววววววววววววววววววว
#1 By Anlegy RO on 2008-11-26 09:59