KeeChan

อัพอีกนะๆๆๆ (กร๊ากกกก) อัพทันแล้ว.... หลังจากนี้จะได้ดองบลอค 5555 ว่าแต่ตั้งแต่ตอน 8 มานี่ (ดูถึงตอน 12 แล้ว) แกไม่ได้คืนชื่อให้ใครอีกเลยนะยะนัตสึเมะ...

ตอน 11 มันเป็นตอนที่โคดดดดดดดดดดด ไร้สาระที่สุด แต่ก็ก๊าวใจที่สุดเช่นกัน ก๊ากกกกกกก ดิชั้นล่ะชอบตอนนี้เหลือเกิน ตอน 10 ว่าชอบแล้วนะ ตอนนี้ชอบมากกว่า จะเล่าละเอียด แค้บเยอะ ยาวโคด เพราะเซนเซย์แย่!!!! ทุเรศที่ซู้ดดดดดดด

เริ่มมาก็คือ.. เซนเซย์หิวจนตาลายเลยต้องมาจับนกกิน ชีวิตรันทดถึงขั้นนั้นแล้วสินะ สมเพชเว้ยค่ะ อีแมวอ้วนนี่มันเป็นตัวเดียวกะท่านมาดาระเท่ๆ จริงหรอวะเนี่ย ตะครุบนกก็พลาดตกหน้าผากดังแอ่ก

หล่นไปเจอหนูน้อยที่ตกลงมาเหมือนกัน

"อ้ะ!!! หมูสีขาวตกมาจากฟ้า!!!"

*ปึ้ด* ว่าไงน้าาา

"เอ๊ะ... ดูดีแล้วๆ เป็นคุณแมวนี่หน่าาา เป็นอะไรรึเปล่าคุณแมว ตกลงมาเหมือนหนูสินะ หนูปีนขึ้นไปที่สูงอย่างนั้นไม่ได้ จะทำยังไงดีนะ..."

เรื่องนั้นช่างมันก่อนเถอะน่า เจ้านี่กล้าดียังไงมาเรียกข้าว่าหมู!!! <--- หนูน้อยได้ยินแค่ เมี้ยวๆๆ หง่าวๆๆๆ แง้วๆๆๆ

"น่ารักจังเลยยยยยย"

นี่ๆ ร่างนี่เป็นแค่ร่างชั่วคราวของข้าเท่านั้นนะ ร่างจริงข้าน่ะงามงดเลิศมีระดับ

"ฮิๆๆๆ"

...ไม่ได้ให้หัวเราะเฟ้ย ชิ... เจ้าเด็กมนุษย์นี่

"แต่ดีจังเลยนะ ที่คุณแมวไม่ได้บาดเจ็บ" *ลูบหัว*

เมี้ยวววว

... ไม่ใช่สิ! รีบปีนขึ้นไปดีกว่า

"เดี๋ยวสิคุณแมว อย่าไปนะ อย่าทิ้งหนูไว้คนเดียว"

เชอะ ให้ตายสิ เจ้าเด็กมนุษย์นี่น้าาาา (เอ่อ... ถึงน้องจะไม่ห้ามไว้ แต่ดิชั้นสงสัยมากว่าอ้วนๆ หนักๆ อย่างเซนเซย์จะปีนขึ้นไหวเรอะคะ???)

"คุณแมว... ทำไมคุณแมวมีกลิ่นเหล้าด้วยล่ะ"

สองวันก่อน...

"กลับมาแล้วคร้าบบบบ เอ๋ มีอะไรหรอครับ"

"อ้อ.. คือว่านะจ้ะ..."

มีมะโห...

"เซนเซย์!! ผมได้ยินจากคุณป้าว่ากุ้งในตู้เย็นหายไป"

"โอ้ หรอ?? แปลกจังเลยนะ"

"เซนเซย์แอบกินไปใช่มั้ย" (เซนเซย์เปิดตู้เย็นได้ด้วย???)

"ว่าไงนะ?"

"ผมบอกแล้วไม่ใช่หรอว่าอย่ารบกวนคนที่อยู่ที่นี่น่ะ"

"เจ้าโง่!! นี่เจ้าสงสัยข้าเรอะ!!"

"ก็แหงสิ"

"ข้าไม่รู้เรื่อง แล้วเจ้าก็ไม่ควรจะบ่นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ อย่างกุ้งหายไปหนึ่งตัวหรือสิบสามตัวหรอกนะ" (ทำไมรู้จำนวนดีจังคะ?)

เดินหนี... ไปเหยียบแผ่นซีดีดังเป๊าะ

"นี่มันซีดีที่ยืมมาจากนิชิอุระ จะชดใ้ช้ให้ยังไงล่ะเซนเซย์"

"เจ้าน่ะผิดที่วางของเอาไว้เรี่ยราดแบบนั้นเอง งี่เง่า"

โดนโขกหัวไปหนึ่งทีแรงๆ แล้วกุ้งที่อมไว้ในปากเลยหลุดออกมา (ตายแล้ว ไม่เนียนเลยค่ะเซนเซย์)

"...ว่าแล้วเชียว...."

"ออกไปเลยนะ!!!!"

ต่างฝ่ายต่างมีอึ้ง เซนเซย์ก็ช็อคที่โดนไล่ (กี๊ดดดด)

นัตสึเมะก็อึ้งที่เผลอออกปากไล่ (อั๊งงง)

เซนเซย์ก็สะบัดตูดออกจากบ้านไปไม่ง้อ แถมด่าอีกเป็นชุด (แต่เป็นคำด่าที่ดิชั้นฟังไม่เข้าใจเลยค่ะ หัวล้าน??? มันฝรั่งสีขาว??? แปลว่าไร... จะด่าว่าไรคะเซนเซย์)

สามีภรรยาทะเลาะก๊านนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน XD

จากนั้น เข้าป่า... ก็พอดี้พอดีจังหวะ ไปเจอภูตินินทาตัวเองอีก ก๊ากกกก

"แย่จริงเชียว เจ้าหมูนั่นทำตัวมีปัญหามากๆ มาได้ทุกคืนๆ แล้วก็ดื่มจนเมา ไม่ได้ดื่มแต่เหล้าด้วยนะ กินยังกะหมู"

เซนเซย์... เข้าไปประสมโรง "เอ้อ แล้วก็ร้องเพลงด้วย"

"เสียงไม่ได้เรื่องเลย"

"แถมเมาแล้วชอบอาละวาด"

"ใช่ๆ เวลาเมาทีไรนะ เจ้านั่นชอบทำลายข้าวของอยู่เรื่อย"

"แล้วพวกเจ้าจะทำยังไงกันละเนี่ย"

"เฮ้อ.. .ก็จริงนะที่ท่านนัตสึเมะช่วยป่าแห่งนี้แล้ว แล้วไอ้เจ้าตะกละขี้เมาเสียงเพี้ยนนั่นเป็นบอดี้การ์ดให้ แต่ความอดทนของพวกเราก็มีจำกัดนะเนี่ย เอาล่ะ เพื่อความสงบสุข เราจะต้องบอยคอตเจ้าตะกละขี้เมาเสียงเพี้ยนแมวหมูที่ตัวเหม็นยังกะคนแก่ นั่น!! ฮูเร่!!!!"
(มันด่าครบชุดมาก ก๊ากกก)

"บราโว่วววว"

"ม.... มาดาระซามะ!!!"
(พวกเมิงเปลี่ยนสรรพนามเร็วมาก ดิชั้นขำท่ารีแอคชั่นการตกใจของตัวทางขวามากค่ะ ก๊ากก แร่ดได้อีก)

"ช่ายๆ พวกเจ้าพูดถูกหมดเลย"

"ข้ากินก็เยอะ"

"ขี้เมาอาละวาด"

"เสียงก็เพี้ยน!"

"แถมตัวเหม็นเหมือนคนแก่!!!"

"ข้าจะกินกุ้งสิบสามตัวในตู้เย็น แล้วก็จะทำซีดีพังด้วย!!!!" <- อันนี้ของแถม ไอ้พวกภูติซวย ก๊ากกก

"ลงทัณฑ์!!!!!"

(ตอนนี้ขำมุข a b (Ebi = กุ้ง) c d (CD) e f g ของมันด้วยนะ ฮ่าๆๆๆ)


หลังจากนั้นเซนเซย์ยังเลวไม่พอ ไปฟ้องคุณพระ (พ่อทานุมะ) อีก

"เฮ้ ลุง ไปปัดเป่าแถวๆ ป่าให้หน่อย มีพวกภูติแย่ๆ ซ่อนอยู่เต็มเลย ไปปัดเป่าให้พวกนั้นกลับมาไม่ได้เลยนะ ทำดีๆ ล่ะ"
(ไปสั่งเค้าแล้วก็จากไป ลุงก็งงสิจ้ะ)

ทานุมะกลับมาพอดี มาหล่อ (ก๊ากกก)

ต่อไปเป็นคราวซวยของอีเพื่อนสองตัวนี้ ถ้าหลังจากเกมเซนเตอร์รีบๆ กลับบ้านไปก็ไม่เจอแล้ว

"เธอๆ มาจากโรงเรียนไหนนะ"
(ท่านั่งแมนมากค่ะ เซนเซย์ ทำร่างสาวเสียสาวหมด)

"อะไรกัน พวกนายเองหรอ"

"เห?"

"เพื่อนร่วมห้องของนัตสึเมะใช่มั้ยละ"

"อ้อ เธอเป็นเพื่อนนัตสึเมะหรอ"

"เพื่อน? ไม่ใช่!!! ชั้นเป็นครู (เซนเซย์) ของหมอนั่นต่างหาก หึ... แต่ว่าก็ตัดขาดกันไปแล้วล่ะนะ"

สองหนุ่มงง...

แล้วก็โดนลากไปผลาญตังค์ กินทุกเมนูในร้าน

"นี่ๆ เธอไม่กินเยอะเกินไปหรอ"

"ไม่ต้องห่วงหรอกน่า กระเพาะยังสุขภาพดีอยู่" <- มุขเก่าๆ แต่ขำ เซนเซย์หน้าด้านได้อีก ทุเรศว่ะค่ะ ก๊ากกก

"อะ.. เอ่อ ไม่ใช่ คือกระเป๋าตังค์พวกเราน่ะไม่ค่อย---"

"ว่าไงนะ!!!"

"ปะ... เปล่าจ้ะ"

แล้วลากกลับไปเกมเซนเตอร์อีก...

ตัดมาที่บ้าน

"วันนี้ไม่เห็นแมวเลยนะจ้ะ ทาคาชิคุงรู้มั้ยว่าเค้าไปไหน"

"ไม่รู้สิครับ"

"จะหิวรึเปล่านะ เนียคิจิคุง"

"เนียคิจิ??"

พอคุณลุงกลับมาก็

"โอ้ แปลกนะเนี่ย ทุกทีแมวของเธอจะต้องมานั่งอยู่บนเก้าอี้ลุงแล้วทำท่าเหมือนตัวเองใหญ่นี่" <-- แย่อีกแล้ว เซนเซย์ มีไรดีเนี่ย!!!

"อะ.. ขอโทษนะครับ"

"แต่พอเค้าไม่อยู่แล้วก็เหงาๆ นะ เนียโกโร่น่ะ"

"น... เนียโกโร่???"
(คนที่บ้านตั้งชื่อให้คนละชื่อซะงั้น ก๊ากกก น่ารักฟ่ะ)

วันต่อมาก็ยังไม่เห็นวี่แวว อ้ะ ไปเจอ... ในกองขยะ
"เซนเซย์ ทำอะไรอยู่ตรงนั้นน่ะ"

....................ไม่ใช่นี่หว่า (ขำก็ขำ นัตสึเมะน่าร๊ากกกกกกกก)

อีตัวเมียก็ตามสโตร๊กอีก (มาทำมัยยยยยย) เซนเซย์ก็แอบดูอยู่ เล่นตัวไม่ยอมออกมาหา คุคุคุ โอ้ย งอนกันเข้าป๊ายยยยยยย

ไปโรงเรียน นัตสึเมะก็โดนเพื่อนเฉ่ง เพื่อนคร่ำครวญ ตังค์กรูหมดกระเป๋าแห้งเลยค่าขนมทั้งเดือนนี้ โฮวววววว นัตสึเมะก็ไม่โง่ค่ะ ฟังเรื่องแล้วก็รู้ว่าเป็นเซนเซย์แหงๆ เลยตามไปที่เกมเซนเตอร์

อีตัวเมียก็ตามมาอี๊กกกก แล้วก็บังเอิญเจอหนูน้อยที่เป็นเพื่อนบ้านของตัวเมีย น้องหนูบอกว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้พ่อแม่จะลางานพาไปปิคนิค แล้วนัตสึเมะก็เผ่นหนีตัวเมียไป เฮ

กลับมาบ้าน

ว้อท...

เมี้ยว...

น้องแมวน้อยน่ารัก!!!

ในขณะเดียวกัน เซนเซย์ก็... กำลังเซ็ง คิดว่าจะไปแกล้งเพื่อนนัตสึเมะต่อดีมั้ยน้าาา ก็มีภูติตัวเป้งโผล่มา ชื่อเอ็นโค

"แหม ข้าได้ยินว่าเจ้าตัดขาดกับมนุษย์ที่ครอบครองสมุดแห่งมิตรแล้วนี่ ใช่มั้ย?"

"ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเจ้าไม่ใช่รึ" (ผัวเมียทะเลาะกันคนนอกอย่าเจือก)

"ก็ถ้าเจ้าตัดขาดกับเขาแล้ว ก็หมายความว่าข้าจะไปเอาสมุดแห่งมิตรมาได้ ไม่มีปัญหาใช่มั้ยล่ะ"


หน้าบูดเยยย เซนเซย์ อั๊งงงงงงงง (อ้วนจิ๊บบบบบบบบบ แมวหมูวววววว)

"เอาเป็นว่าข้ามาบอกเจ้าแล้วก็แล้วกัน อย่ามาบ่นทีหลังล่ะ แค่นั้นแหละ"

"หยุดก่อน!"

แปลงร่างชะเวิ้บบบบ ไปลุยกะเค้าเลยค่ะ กี๊ดดดดดดดดดด

"นี่หมายความว่ายังไงกัน มาดาระ?"

"เจ้าจะผ่านข้าไปไม่ได้" <- เช้ดดดดดดดดด หล่ออออออออออ

"อย่ามาตลกนะ!! น่าอายจริงมาดาระ! เจ้าน่ะอยากได้สมุดแห่งมิตร หรือว่าอยากได้มนุษย์คนนั้นกันแน่!?"

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด อีภูติตัวประกอบ ประโยคนี้กรูโหวตม๊ากกกกกกกกกกก โดยเฉพาะท่อนหลัง โฮกกกกกกกกกกกกกกกก โดนถามแทงใจดำใช่มั้ยคะเซนเซ๊ย์~~~!!!!!

"หุบปาก!!!" <- แทงใจดำเลยโมโห กี๊ดดดด ชอบเค้าใช่มั้ย ชอบนัตสึเมะล่ะซี้ ฮุๆๆๆๆๆๆๆๆ

ปราบเสร็จเรียบร้อย ฉากต่อไปขอความเห็นใจคนดูสุดๆ ทั้งๆ ที่ช่องต่อไปก็หายสะบักสะบอมนะยะ... มีการมาย้ำด้วยนะว่าทนไม่ได้ที่จะให้ภูติตัวอื่นมาแย่งสมุดแห่งมิตรไป แหม๊~~!!

ด้านนัตสึเมะก็ให้ข้าวแมวน้อยน่ารักกินอยู่

กินเสร็จก็ยกมากอดเล่น ฮุ

นัตสึเมะไม่ผิดดดดด เซนเซย์โง่เข้าใจผิดเอง ก๊ากกกกกกกกกก

เรียงหน้าช็อคเป็นสเต็ป

เมียพี่มีชู้ววววววววววววว!!!!!!!!!!!!!!

มีโฟกัสให้เห็นหน้าชัดอีก แหมๆๆๆ นัตสึเมะในสายตาเซนเซย์น่าร๊ากกก จริงๆ เลยนะค้าาาาา

จริงๆ น้องแมวน้อยนั่นมีคนมาฝากเลี้ยง.. เดี๋ยวอีกสองสามวันก็คืนเค้าแล้ว...

แล้วก็คอตก... หงอยเข้าป่าไป

ไปดวดเหล้า

อาละวาด (แย่ได้อีก... ไอ้ที่ปิดทองหลังพระไว้ข้างบนไม่ได้ช่วยให้คะแนนนิยมขึ้นเลย ก๊ากกก)

วันต่อมาก็เลยเมาค้าง หิวด้วย เลยต้องหานกกินเองด้วยเหตุนี้แหละ

แล้วก็หิว... น้องหนูก็แบ่งช็อคโกแลตกิน น้องหนูบอกว่า จริงๆ แล้ววันนี้จะออกมาปิคนิคกะคุณพ่อคุณแม่ แต่คุณพ่อคุณแม่ลางานมาไม่ได้ทั้งคู่ ก็เลยออกมาคนเดียว (โง่นะหนู ก๊าก) แล้วก็ชวนคุณแมวว่ามาอยู่ที่บ้านมั้ย เพราะว่าอยู่คนเดียวน่ะ... มันเหงา

ฝ่ายนัตสึเมะ อยู่บ้าน เจอผลงาน "อะฮ้าา เซนเซย์ล่ะสิ เลิกซ่อนแล้วออกมาได้แล้ว"

(เซนเซย์ไม่ตัวแค่นั้นหรอก... นัตสึเมะคุง)

อ่าว ไม่ใช่.. เป็นน้องแมว...

แอบหงอยล่ะเซ่ ฮุๆๆๆๆ

แล้วหลังจากนั้นก็ฝนตก น้องหนูก็ "ตายแล้ว ฝนตก คุณแม่บอกว่าถ้ากระต่ายโดนฝนจะตาย คุณแมวจะตายมั้ย ฮืออออ ขอโทษนะคุณแมว คุณแมวอยากจะกลับไปแท้ๆ แต่เพราะหนูห้ามไว้ ขอโทษนะคุณแมววว"

...เดี๋ยวๆๆๆ หนูน้อย ไม่ใช่อย่างนั้นนะเฟ้ย (แมวเปียกไม่ตายจ้ะน้อง...) แล้วน้องก็ผล็อยหลับไป คุณแมวก็คิดว่าเห้อ มนุษย์นี่อ่อนแอน่าเบื่อจริง ข้าล่ะเกลียดพวกอ่อนแอ แต่ว่า... ถึงจะอ่อนแอ ถึงจะไม่มีพลัง แต่เจ้าพวกนี้ก็พยายามปกป้องคนอื่นสุดความสามารถ ทั้งหนูน้อยคนนี้ ทั้งหมอนั่นด้วย <- พูดถึงนัตสึเมะล่ะ กริ้วๆๆๆๆ

ฝ่ายนัตสึเมะก็ออกมาตามหาด้วยความเป็นห่วง เรียกสามีกลับบ้าน (ก๊ากกก)

คุณแมวก็พาหนูน้อยไปส่ง

ฉลาดด้วยล่ะ ไปส่งสถานีตำรวจ

แล้วเซนเซย์ก็กลับไปหาภรรยาค่ะ

โอ้ย ตอนนี้ก๊าวใจ ไม่ไหวแล้ว ทุเรศด้วย เซนเซย์แย่ที่สุด ทำตัวสำมะเลเทเมา ขโมยของกินทำข้าวของเสียหายเป็นอันธพาลไปทั่ว ไม่รู้ว่าตอนกลับไปนี่นัตสึเมะจะด่าอะไรอีกป่าว ก๊ากกกก โอ้ยย เลิฟฟฟฟฟฟ กี๊ดดดดดดดด