KeeChan

เครียด

แบบนี้ต้องอัพบลอค

ฮึ่ย

เปิดเรื่องมาด้วยการแฟลชแบ้ค เด็กเห็นผีไม่มีใครคบ แต่มีพี่สาวใจดีคนนึงมาปลอบ แล้วบอกว่า "เธอก็เห็นเหมือนกันใช่มั้ย... พวกของแปลกๆ น่ะ"

น้องเคะนอนกลางวัน อั๊ง

มีเพื่อนลึกลับข้างห้องมาหา

คุณเพื่อนก็ไปปลุก "เฮ้ นัตสึเมะ ทานุมะ มาหาแน่ะ"

และมีแซวว่ากลางคืนมัวแต่ทำอะไรตอนกลางวันถึงง่วงฟะ

หันไปหน้าห้องอีกทีไอ้เพื่อนข้างห้องที่อยากเจอก็หายตัวไปซะงั้น

สาเหตุที่ทำให้ง่วง

เพราะชอบมีผีมาเยือนยามค่ำ ขอชื่อคืน

กลางค่ำกลางคืนต้องตื่นมาร่ายมนต์คืนชื่อให้

คุณแมวก็ไปหาเหล้ากินกลางค่ำกลางคืน แย่นะคะเซนเซย์ ทิ้งภรรยา (?) นอนคนเดียวได้ไง

แถมเล่นพิเรนอีก

จับกบมาให้ กบน้อยน่าสงสาร โดนแมวหื่นจับ นัตสึเมะเลยปล่อยไป แล้วทุบหัวเซนเซย์หนึ่งที

วันต่อมา มีผีมาหาที่บ้าน

สองตัวนี้ไม่ได้มาขอชื่อคืน แต่มีเรื่องมาขอร้อง เพราะว่าช่วงนี้มีคนลึกลับใช้พลังขับไล่พวกผีออกจากป่าแถวนี้ ภูติแถวนั้นเลยได้รับความเดือดร้อนเป็นอย่างมาก นัตสึเมะโดโนได้โปรดช่วยด้วยยยย

เซนเซย์มีแอบโวยวายเซ็งเป็ดว่าทำไมมีแต่พวกลูกกระจ๊อกมาหา ทำไมไม่มีตัวใหญ่ๆ เป้งๆ มาแด๊กนัตสึเมะไปซะทีจะได้ตายๆ (คิดงั้นจริงหรอคะเซนเซย์)

แต่ว่านัตสึเมะก็ปฏิเสธคำขอร้องนั้น เพราะคิดว่าไม่ใช่เรื่องของตัวเอง แล้วก็ไม่อยากทะเลาะกะคนเหมือนกัน แต่ก็ยังติดใจมนุษย์ที่สามารถปราบพวกภูตินี้ได้ ลึกๆ แล้วก็อยากจะเจอคนที่เห็นภูติพวกนี้เหมือนตัวเอง คุณแมวก็ดันยุอีกนะว่าทำไมไม่รับทำ คุณแมวชอบปราบมนุษย์เป็นที่สุด

ปฏิเสธเสียงแข็งไปแล้ว แ่ต่อีสองตัวนั้นก็ตื้อไม่เลิก ตามตั้งแต่หน้าบ้านไปถึงโรงเรียน

ชม. พละก็ตั้งกองเชียร์

ทำโน่นทำนี่เล่น

หนุ่มลึกลับที่ยืนมองอยู่ด้วยกันก็.... ยักยิ้มให้ เอ๊ะยังไง

นัตสึเมะก็ได้มอง... ไม่รู้ว่าเค้ายิ้มให้ทำไม

แฟลชแบ้คต่อตอนเด็กๆ พี่สาวคนนี้เหมือนจะเห็นผีเหมือนกัน นัตสึเมะก็ดีใจที่มีเพื่อน "ไม่ใช่ผมคนเดียวที่เห็นของแปลกๆ อย่างนั้นสินะ พี่สาวก็เห็นเหมือนกัน"

สุดท้ายก็ต้องยอมแพ้ลูกตื้อของสองตัวนั้น เลยตามเข้าไปในป่า

แล้วโดนภูติรุมกระทืบซะงั้น (ขอโทษนะฮ้า ทำไมไอ้ฉากนี้มันเหมือนโดนรุมโทรมยังไงชอบกล ก๊ากกกกกกกกกกก)

หลังจากแก้ความเข้าใจผิดได้ว่าตูไม่ใช่มนุษย์ที่มาปราบพวกเมิง แต่จะมาช่วยเฟ้ยเห้ย

ก็มีลำแสงลึกลับพุ่งมา แว้บบบ

เซนเซย์นี่รีบแปลงร่างช่วยพาหลบอย่างว่อง หุ้ยยยย หล่อได้อีกเคอะ

ลงมาอีกทีภูติหายไปหมด เซนเซย์บอกว่าภูติชั้นต่ำพวกนั้นแค่หนีไปเพราะกลัว แต่คงจะกลับมาที่นี่ไม่ได้ซักพักเพราะว่าบริเวณนี้ถูกพลังบริสุทธิ์ครอบคลุมไว้แล้ว นัตสึเมะก็โล่งใจที่ภูติพวกนั้นไม่ได้ถูกฆ่ากัน แล้วก็นึกเคืองคนที่ทำแบบนี้อยู่นิดๆ บอกว่าจะตามหาตัวคนคนนี้ให้ได้

อีสองตัวนี่โผล่มาฮูเร่!! นัตสึเมะซามะยอมทำตามคำขอร้องแล้ววว แบบว่าเป็นภูติชั้นกลางเลยมาเดินว่อนที่เดิมได้ ถึงจะตกปากรับคำเองแต่รู้สึกว่านัตสึเมะจะโดนหลอกอยู่นิดๆ

กลับไปโรงเรียนอีกวันต่อมา พ่อหนุ่มลึกลับนี่ก็มายิ้มให้อีกละ...

ชักเริ่มสงกะสัย

แต่ยังไงก็ทำอะไรไม่ได้ วันนี้ก็เลยเข้าป่าอีกรอบ

ตัดด้วยแฟลชแบ้คอีกนิด

กะลังนั่งคุยกะพี่สาวแบบดีใจ มีคนเห็นผีเหมือนตัวเองแล้ว คุณป้าข้างบ้านก็โผล่มา

"อ้าว นั่น ทาคาชิคุงไม่ใช่หรอจ้ะ"

"นั่งทำอะไรอยู่คนเดียวละลูก"

(หลอน..........)

พี่สาว... เป็นผีง่ะ

นัตสึเมะไม่ได้กลัวหรอก... แต่ผิดหวัง เสียใจร้องไห้ กะฮึก

ผีพี่สาวก็ไม่รู้จะทำอะไรได้อีกนอกจากบอกว่า "ขอโทษนะ นัตสึเมะ ฉันแค่อยากคุยกับเธอเท่านั้นเอง"

เอ้า กลับมาปัจจุบัน

เจอมิซึซึที่มาขอชื่อคืน แต่นัตสึเมะบอกว่าตอนนี้กำลังยุ่ง เอาไว้ทีหลังได้มั้ย มิซึซึเลยอาสาจะช่วยปราบมนุษย์คนที่ว่าให้ เพราะไหนๆ นัตสึเมะก็เคยช่วยลูกน้องตัวเองไว้ ก็คือกบน้อยที่เซนเซย์ไปจับมาตอนต้นเรื่องนั่นแล

มิซึซึก็มือไว จะไปปราบมนุษย์คนนั้นซะงั้น นัตสึเมะเสียวว่าจะไปเจี๋ยนเค้าทิ้งรึเปล่า ก็เลยวิ่งตามไปแล้วบอกใ้ห้หยุดแบบเกือบไม่ทัน

โดนเซนเซย์ด่าอีก ไอ้เจ้าโง่ ถ้าจะเรียกให้หยุดก็ใช้ชื่อเจ้าหมอนี่ตั้งแต่ต้นสิเฟ้ย

มนุษย์ที่ว่านั่นก็คือพระสงฆ์องค์เจ้า ที่มองไม่เห็นภูติจ้ะ ทุกคนอึ้งหมด อ่าว ลุงมองไม่เห็นเรอะ

ลุงก็เล่าว่าเพิ่งย้ายบ้านมา ก็เลยมาลาดตระเวนแถวนี้ แบบว่าร่ายมนต์ขับไล่ผีร้ายยึดหลักปลอดภัยไว้ก่อน นัตสึเมะก็เลยอธิบายว่าภูติแถวนี้ไม่มีตัวไหนเลวร้ายหรอกครับ ไม่ต้องทำแล้วก็ได้ คุณลุงก็เลยถามว่า "เธอมองเห็นหรอ" แต่นัตสึเมะไม่ได้ตอบ คุณลุงก็บอกว่าไม่ต้องตอบก็ได้

แล้วคุณลุงก็เล่าให้ฟังว่าคุณลุงก็มีลูกชายที่เหมือนจะมองเห็นอะไรแบบนี้เหมือนกัน เป็นคนเงียบๆ เหงาๆ เพราะว่าเห็นอะไรที่คนอื่นไม่เห็นละนะ นัตสึเมะก็เอะใจนิดๆ ถามว่าคุณลุงชื่ออะไร คุณลุงก็ตอบว่า ชื่อ ทานุมะ จ้ะ

จากนั้นนัตสึเมะก็คิดแฟลชแบ้คเล็กน้อยว่าตอนเด็กๆ มีผีที่แปลงร่างมาเป็นคนมาเล่นด้วยเหมือนกัน แต่เพราะว่าตอนนั้นยังเด็ก พอรู้ว่าพี่สาวเป็นผีก็เลยไล่เค้าไป แต่ตอนนี้รู้สึกขอบคุณพี่สาว (ผี) มากๆ คงจะปรารถนาดี ไม่อยากให้นัตสึเมะเหงา

อีกองเชียร์นี่ก็ยังไม่เลิกตาม

คราวนี้นัตสึเมะเป็นฝ่ายทักทานุมะก่อนเลยว่า "เห็นใช่มั้ย" ต๊าย น้องใจกล้า

ทานุมะก็ตอบว่า เห็นเป็นแค่เงาดำๆ เท่านั้นแหละ แต่ก็ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างอยู่ตรงนั้น โทษทีนะที่พูดอะไรแปลกๆ (ง่ายๆ คือทานุมะคงมีพลังน้อยกว่านัตสึเมะนั่นแหละ เห็นผีแต่เห็นได้ไม่ชัด)

"ฉันก็เห็นเหมือนกันแหละ พวกของแปลกๆ น่ะ แต่ว่าเก็บเป็นความลับนะ"

พูดแค่นั้นก็รู้ใจกัน คราวนี้อีสองตัวนี้ก็รู้กันละว่าเห็นอะไรเหมือนกัน ต่างฝ่ายต่างก็ดีใจที่มีคนเห็นผีเหมือนตัวเอง หากันจนเจอซะที โอ้ย กูเสียดายที่บททานุมะช่างจืด ช่วยเพิ่มบทมันให้หน่อยดิ๊

คืนต่อมามิซึซึก็มาหา แต่นัตสึเมะบอกว่าคืนนี้เหนื่อยแล้วง่ะ มาวันหลังละกัน ก็เลยยังไ่ม่ได้คืนชื่อให้ซะที (สปอยล์ตัวเองแล้วว่าเรื่องต่อจากนี้เป็นไง ฮ่าๆๆ)

ซึ้งใจคุณพี่ผีสาว ประทับใจความเข้มแข็งของนัตสึเมะที่ดูจะมีมากขึ้น อั๊ง