KeeChan

รอไม่ไหวแล้วค่ััะอีเต่า คอนราดน่ารักเกินไป... กูด้นเองมั่วเองจิ้นเองในส่วนที่ฟังไม่ออกละกันนะ กร๊ากกกกกกก

อยากพิมพ์เยอะแยะไปหมดดดดดดดดดดดดดดด แบบว่าาาา มันน่ารักกกกกกกกกกกกก ฮื้อออออออออ

โผล่มาตอนแรกก็

"อ้ะ คอนราด"

"ฝ่าบาท!"

"ง่าาาาา เชอะ เดี๋ยวฉันก็เรียกนายว่าลอร์ดเวลเลอร์ซะัมั่งหรอก!"

(หัวเราะ) "อย่างนั้นก็แย่สิครับ แต่ว่าตอนนี้ยังอยู่ในเวลางาน ให้ผมเรียกว่าฝ่าบาทจะดีกว่า" 

"โห่... อะไรกันน่ะ แย่จัง"

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด น่ารักเว้ยยยยยยยยยย เถียงกันเรื่องเรียกชื่ออย่างนี้ทีไรก็น่ารักทุกที 

ถามไปถามมาก็ตอนนี้เวลาเรียนกะกุนเธอร์ไม่ใช่หรอ ทำไมถึงมาอยู่นี่ได้ ก่อนยูริจะเล่าก็

"อืม... คือว่านะ อ้้ะ นั่งตรงนี้ได้รึเปล่า"

"เชิญครับ (ยูรินั่งปุ้บ) ...งั้นผมนั่งข้าง ๆ นี้ละกัน ขออนุญาตครับ (คอนราดนั่งแปะ)"

อ่ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด นั่งไปเลยยยยยยยยย ไม่ต้องขออออออออออ ทำมากกว่านั่งก็ด้ายยยยยยยยยยยยย

แล้วก็ถามเรื่องกุนเธอร์ไป แบบว่ายูริมันเจือกไปวัดไข้แบบเอาหัวชนกัน ทำให้กุนเธอร์ดีใจจนสลบ บลา ๆๆๆ คอนราดก็เดาได้หมด ยูริก็อะโหย ทำไมคอนราดเก่งจัง รู้เรื่องได้หมดเลย กรี๊ดดๆๆๆ ตอนที่คอนราดบอกว่า "เอ่อ... ยูริ แบบนี้แย่ล่ะ" อียูริก็แบ๊วววว "เอ๊ะ ทำไมล่ะ" น่ารักเว้ยยยยยยยยยยยยยยยย

แล้วแบบกีเซล่ากะลังดูแลกุนเธอร์อยู่ บอกว่าถ้ากุนเธอร์ตื่นขึ้นมาเ็ห็นยูริสงสัยจะเป็นลมอีก ให้ยูริิออกไปเดินเล่นก่อนละกัน ก็เลยว่างอยู่ตอนนี้ 

ต่อมายูริก็ "เอ๊ะ คอนราดไม่มีธุระต้องไปทำที่ไหนหรอ ห้ะ รึเปล่าเพราะฉันเรียกไว้" 

"ไม่หรอกครับ เมื่อครู่นี้เพิ่งเสร็จจากการสอนฟันดาบมาน่ะ ได้เจอยูริพอดี ก็ดีใจมากเลย"

ทำมากกว่าดีใจได้ม้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย โฮกกกกกกกกกกกกกกก 

(หัวเราะ) "คอนราดเป็นครูสอนดาบนี่เนอะ" 

แล้วยูริก็แบบว่า ใช้ดาบเท่จังเลย อย่างโน้นอย่างนี้ บลาๆๆ คอนราดก็บอกว่าไม่ใช่เรื่องเท่หรอกครับ ดาบของผมน่ะฆ่าฟันผู้คนมามากมายแล้ว เพราะอย่างนั้นไม่เหมาะกับยูริหรอก ยูริน่ะ เป็นพระราชาที่เป็นทีี่รักของประชาชนไม่ใ่ช่เหรอ ไม่ควรจะยุ่งกับเรื่องที่มีการฆ่าฟันหรอกนะ

โอววว ดราม่าาาา

"อื้อ... จริงสินะ มันก็จริงอยู่ แต่ว่า..." 

"แต่ว่า?"

ฮากกกกกกกกกกกกก ตอนคอนราดพูดว่า "เคโด๋?" ช่างโมเอ๊ะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ

"คือว่านะ... ก็อาจจะจริงที่ว่าดาบของคอนราดน่ะ จริงอยู่ อาจจะพรากชีวิตคนไปมากมายก็จริง แต่ว่าชีวิตที่ดาบนั้นปกป้องไว้น่ะ ก็ต้องมีอยู่มากมายด้วยเหมือนกัน!"

กรี๊ดดดดดดดด ยูรี้้ นาน ๆ ทีแกจะรู้จักพูดอะไรดี ๆ บ้างงงงงงงงง วี้ดดดดดดด

"ตอนที่ผมมาที่โลกนี้เป็นครั้งแรก คอนราดก็ชักดาบเพื่อปกป้องผมไม่ใช่เหรอ"

โหวตอีกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก อรั๊ยยยยยยยย ถูกต้องคร่าาาาาาาาา 

"แล้วก็นะ ตอนที่ไม่มีคอนราดอยู่ข้าง ๆ ตอนนั้น ผมคิดจริง ๆ นะว่า 'จะทำยังไงดีเนี่ย' "

"...ต้องขออภัยด้วยครับ"

"จริง ๆ นะเนี่ย! แต่ผมก็เชื่อว่าคอนราดน่ะยังต้องมีชีวิตอยู่... แขนและดาบของคอนราด... คอยปกป้องผมมาตลอด.. นี่นะ"

"ยูริ... อย่าร้องไห้สิครับ"

อ่ากกกกกกกกกกกก กรูตายยยยยยยยยยยยยยยยย ตอนนี้ค่ะะะะ กรี๊ดดดดดดดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ หล่อเว้ยยยยยยยย

"ฮึก.. ไม่ได้ร้องซะหน่อย! ก็แค่... พอนึกถึงตอนนั้นขึ้นมาทีไร..."

อา... ยูริ... ร้องไห้อีกเยอะ ๆ ก็ได้นะ...

แล้วก็พูดเรื่องแขน... บลา ๆๆๆ ชินโอ บลาๆๆๆ อ่ากกก น่ารักกกกกกกกก 

จากนั้นก็ไม่รู้เรื่อง ฮ่าๆๆๆ เรื่องของโชคชะตา เรื่องของชินโอวางแผน ยาวนาน ๆๆ ช่างหัว...

ขออีกประโยคนึง

"สำหรับผมแล้วการที่คุณได้เกิดมา เป็นเรื่องที่น่าีดีใจมากครับ"

ก็บอกแล้วให้เมิงทำอะไรมากกว่าดีใจว้อยยยยยยยยยยยยยยยยยยย กระบืออออออออออออออ ขัดจุยเว้ยยยยยยยยย ไม่เคยทำอะไรเลยยยยยยยยย

(แต่ถ้าทำคงไม่ใช่คอนราด ฮือออออออ) 

จบ...