KeeChan

ก้อบมาจากมัลติพลายมาลง

วันเสาร์ (5) ก็คอสเทนิปุริ เพื่อไปคัฟเวอร์เพลง On My Way คนที่โดนหลอกมาดู (ฮา) คิดว่าคุ้มมะ กร๊ากกก

ก็ต้องขอขอบคุณฮานะ อีเหลือง แจง น้องเอ (ไม่สามารถทำใจเรียกเมิงว่าน้องชมพู่ได้นะคะ อีเหลือง มันกระดากปาก) ที่มาร่วมกันซ้อมร่วมกันคิดโน่นคิดนี่ทุกอย่างทั้งปวงจนแสดงออกมาได้สำเร็จน้า

ชอบคุณคุณแม่ของฮานะมาก ๆ ที่ช่วยดูแลให้หลาย ๆ เรื่องตั้งแต่ไปซ้อมไปรับไปส่งคอยคอมเมนท์ให้ รบกวนหลาย ๆ ค่ะ

ขอบคุณเพื่อน ๆ ทุกคนที่มาเชียร์ ร่วมด้วยช่วยกรี๊ดเป็นหน้าม้า โดยเฉพาะหน้าม้ากิตติมาศักดิ์ *w*.

ขอบคุณสต๊าฟหลังเวที ทั้งพี่ที่คอยจัดคิว ดูแลเรื่องลงทะเบียน คุมเสียง จัดไมค์ เปิดปิดประตูเวที และอื่น ๆ ที่เราอาจจะไม่ได้เห็นด้วย ประทับใจเรื่องการเตรียมอุปกรณ์ของงานนี้มาก มีพร้อมทุกอย่าง รวมถึงกรรมการที่มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับคอสเพลย์และอนิเมอย่างกว้างขวาง

จริง ๆ งานนี้ดีมาก ๆ แต่ตกม้าตายเพราะประชาสัมพันธ์แหละนะ

ขอแสดงความยินดีกับผู้ที่ได้รางวัลทุกคนด้วยนะคะ คอสทีมเจ๋งกันหมดเลยล่ะ ไม่ว่าจะเป็นการแต่งกายหรือว่าการแสดง *w*

เอ่อ เหมือนอยากจะเขียนต่อ แต่ความรั่วของวันอาทิตย์ (6) มัีนเข้าแทรกแซงซะแล้ว ขอข้ามไปวันอาทิตย์เลยละกัน...

วันนี้ก็คอสโอรังชุดม. ต้น โข่งและกระชากวัยกันอีกแล้ว ขอบคุณอีเล็กที่เริ่มโปรเจค แล้วทุกคนที่มาคอสกันนะ (ขี้เกียจเขียนแคสว่ะ 555) ขอบคุณสาที่ไปรับชุดให้ กะใครไม่รู้ในทีมที่ไปจัดการชุดให้เรา กร๊ากกก คือเรื่องเป็นงี้

มกราคม 2008
อีเล็ก : กี~ คอสโอรังม. ต้นกัน อ่่านเล่ม 8 แล้วก๊าวใจ
ดั๊น : เออ ๆ ได้ ๆ เมื่อไหร่ก็บอกละกัน
อีเล็ก : คงประมาณเมษาอ่ะแก

ผ่านไป... เกือบ 3 เดือน ประมาณแถว ๆ ก่อนงาน TGS
อีเล็กโทรมาค่ะ

อีเล็ก : กี แกไปงาน TGS พรุ่งนี้ (เสาร์) ป่าว
ดั๊น : อ่ะ ไม่ได้ไปอ่ะแก ไปวันอาทิตย์ มีไรหรอ
อีเล็ก : ป่าว อยากเจอ อยากเม้าท์
ดั๊น : เออ แก แล้วโอรังว่าไงอ่ะ จะเมษาอยู่แล้วยังไม่เห็นมาชวนไปซื้อผ้าตัดชุดเลย
อีเล็ก : อ๋อ ตัดเสร็จแล้ว
ดั๊น : ............................ ทำไมกรูไม่รู้เรื่องฟะ แล้วชุดกรูละ
อีเล็ก : อ๋อ ใช้ไซส์จ๊ะจ๋า
ดั๊น : ............................ อ๋อหรอ ... ดีนะ

ฉะนี้แล............... แล้วมีคดีชุดโดนขโมยด้วยนะ กร๊ากกกกกกกกกกก ชุดเลยเสร็จจริง ๆ วันพฤหัส (3) นี่เอง ใช้อีสาไปรับวันที่ 4 เคี้ยก ๆๆ

พอถึงก่อนวันงาน (5) เจออีพีซ ลากไปเจออีล่อน (ที่มาคอสแทนคุณยาโอ)

อีพีซ : กี พรุ่งนี้แกใส่ส้นสูง ๆ มานะ เอาให้สูงกว่าอีล่อน
ดั๊น : ... (ด๋อย อีล่อน ทำลายสารบบความสูงที่ลดหลั่น) เออ ด้าย

วันจริง ดั๊นก็ใส่รองเท้าส้นตึกประมาณ 3 นิ้วได้นะฮ้า มันก็เก่าแล้ว สภาพไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่ก็ใส่ได้ ใส่ ๆๆ พอมาถึงสยาม เดินไปถึงสยามดิส ปรากฏว่า...

ส้นหัก........................................

แว่บเข้าห้องน้ำ โทรถามอีพีซ.. แก ชั้นควรจะซื้อรองเท้าใหม่ใช่มะ

วกไปมาบุญครอง... เดินหารองเท้า

มีแต่ส้นเข็ม.. เคียวยะไม่ควรใส่ส้นเข็มใช่มั้ยคะ...

ก็เลยเลือกคัทชูส้นประมาณนิ้วกว่า ๆ มา ดูเป็นคุณชายสวยงาม ราคา 490 บาท..... (กูจะเอาไว้คอสอาโตเบะต่อ...)

ซื้อเสร็จ เดินมาถึงสยามดิสอีกรอบ อีเล็กโทรมา

อีเล็ก : กี ๆ แกอยู่ไหนแล้ว
ดั๊น : ซื้อเสร็จแล้วอ่ะ กะลังจะเดินไป
อีเล็ก : อ่ะหรอ แก อีล่อนมันใส่กางเกงขาวมาอ่ะ
ดั๊น : .... *หัวเราะ* แล้วไงคะ ก็ให้ล่อนไปซื้อกางเกงดำมาใส่สิคะ
อีเล็ก : เออ ๆ ก็คงจะอย่างนั้นแหละ แต่ว่าจะฝากกีซื้อไง แต่สายไปแล้ว

ยังไม่จบค่ะ..........

ก็เลยต้องเป็นเคียวยะที่เตี้ยกว่าแฝด.. (กรูไม่ผิดดดดดดดดดดดดดดด) โมรินั้นมีรองเท้าเสริมจากอีสา สูงประมาณ 6 นิ้วได้ แต่ใส่ได้ไม่นานโมริก็สู้ไม่ไหว มันเจ็บเท้า เลยถอดทิ้งแล้วไปใส่ผ้าใบของตัวเองเหมือนเดิม

จากนั้น พอถ่ายรูปกันได้ครบทีมซักพัก ก็จะสังเกตว่าบริเวณที่ถ่ายรูปกันมีผงสีดำ ๆ หล่นเกลื่อนอยู่

มันมาจากรองเท้านังทามากิค่ะ รองเท้ามันเจ๊งงงงง อีเล็กจึงต้องวิ่งโร่ไปหารองเท้าเปลี่ยน ตอนแรกจะใส่คู่ที่โมริถอดทิ้งไว้ แต่ท่าทางจะไม่งามเพราะอีทามากิจะสูงลิ่วเกินหน้าชาวบ้าน เลยจำเป็นต้องสลับรองเท้ากะดั๊น เคียวยะได้ส้น 6 นิ้วไปใส่ ส่วนทามากิก็ใส่ของเคียวยะ (ที่เพิ่งซื้อมา) ไป...

ขำได้อีก....

ทำไมคอสโอรังแล้วมีแต่เรื่องขำ ๆ วะ 5555 มีอีก แต่ขี้เกียจเล่าและ

ขอบคุณใหม่ คิคุ แล้วก็ทุกคนที่ช่วยถ่ายรูปให้ด้วยค่าาาาา

รูปก็ ไปดู มัลติพลาย นะจ้ะ (มีแต่โอรัง)