KeeChan

Shounen-ai Warning

อ่านอีกทีแล้วเรื่องนี้มันแบ๊วชะมัด... =w=.

.

.

.

.

.

Blue Bonding

ฉันขออะไรนายอย่างนึงได้มั้ยคลาวด์ แซคถามเพื่อนร่วมห้องในตอนค่ำของวันธรรมดา ๆ วันหนึ่ง

อะไรล่ะ? คลาวด์ละความสนใจจากเอกสารบนโต๊ะมายังเพื่อนสนิท ในใจพลางนึกสงสัยว่าคราวนี้เจ้าหมอนี่จะมาไม้ไหนอีก

นายยอมเจ็บตัวนิดหน่อยเพื่อฉันได้รึเปล่า หนุ่มผมเม่นถามด้วยน้ำเสียงค่อนข้างจริงจัง จนฝ่ายตรงข้ามเริ่มรู้สึกตึงเครียดตามไปด้วย

นายจะให้ฉันทำอะไรน่ะแซค

ก็... ไม่ได้มีอะไรมากหรอก

ไม่มีอะไรทำไมต้องอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ ด้วยล่ะ ไม่สมกับเป็นนายเลย

ก็นะ... แซครู้สึกเขินนิด ๆ ที่คิดจะทำอะไรแบบนี้ เขาไม่แน่ใจว่าคลาวด์จะยอมรึเปล่าด้วย แต่ก็ตัดสินใจโยนกล่องของขวัญเล็ก ๆ ที่เตรียมไว้ให้กับเจ้าคนที่นั่งเก้าอี้อยู่

ฝ่ายคลาวด์ก็รับกล่องนั้นไว้ได้พอดี นี่อะไรน่ะ? กล่องนั้นมีขนาดเบาและเล็กยิ่งกว่าขนาดฝ่ามือเขาซะอีก

ของขวัญต้อนรับรูมเมทไง แซคพยักพเยิดเป็นการบอกให้ฝ่ายตรงข้ามเปิดกล่องออกดู

ภายในกล่องเล็ก ๆ นั้นมีต่างหูกลมคู่สวยสีฟ้าใส ดูราวกับมาเทเรียขนาดจิ๋วก็ไม่ปาน คลาวด์มองต่างหูน่ารักคู่นั้นอยู่สักครู่ก่อนจะหันหน้ามาสบตาคนให้

แล้วที่ว่า... หนุ่มน้อยเริ่มจะเข้าใจจุดประสงค์ของเพื่อนตัวแสบแล้ว

แซคฉีกยิ้มเดินตรงเข้ามาหาหนุ่มผมบลอนด์พร้อมอุปกรณ์ครบชุดที่ไม่รู้ว่าไปแอบเตรียมมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ให้ฉันเจาะหูให้นะ

นายนี่ก็พิลึกคน ของขวัญอื่นมีตั้งเยอะแยะ ดันเลือกของที่ต้องให้ฉันเจ็บตัว หนุ่มผมบลอนด์บ่น แต่ก็เงยหน้าขึ้นยอมให้คนขอจัดการอย่างที่ต้องการ

ก็ฉันชอบนี่ แซคระรื่นอย่างออกนอกหน้า รู้สึกดีใจที่คลาวด์ไม่ปฏิเสธคำขอร้องของเขา คลาวด์อมยิ้มกับท่าทางที่ดูเป็นเด็กของชายหนุ่มตรงหน้า

ข้างไหนก่อนล่ะ หนุ่มร่างบางเลื่อนลงมานั่งกับพื้นให้อยู่ในระดับเดียวกับคนที่เตรียมจะเจาะหูให้ ส่วนฝ่ายตรงข้ามยกปลายนิ้วขึ้นจับติ่งหูซ้ายของหนุ่มผมบลอนด์แทนคำตอบ

ข้างซ้ายข้างเดียวก็พอ

แล้วต่างหูอีกข้างล่ะ คลาวด์ถามอย่างงุนงง

ก็ให้ฉันใส่ไง แซคยิ้มกว้างพลางชี้ที่หูซ้ายของตัวเอง ที่ตามปกติจะมีต่างหูใส่ไว้ตลอด แต่คราวนี้เว้นว่างเตรียมที่ไว้ให้กับต่างหูคู่ใหม่ ท่ามกลางความงงงวยของคลาวด์ที่คิดว่าเพื่อนร่วมห้องของเขามีวิธีให้ของขวัญที่ประหลาดที่สุดเท่าที่เคยเจอ

ฉันจะได้มีอะไรไว้คิดถึงนายตลอดเวลาไง หนุ่มอารมณ์ดีพูดประโยคชวนจั๊กจี้อีกตามเคย จนทำให้คนฟังหน้าแดงขึ้นมาได้

อยู่ห้องเดียวกันยังไม่พออีกหรอ นายนี่ไม่รู้จักพอจริง ๆ นะ คลาวด์แซวคืนแก้เขิน โดยที่ยังไม่รู้ถึงความหมายที่แฝงไว้ในประโยคนั้น

เพียงแค่ครู่เดียว แซคก็จัดการเจาะหูให้เพื่อนร่วมห้องเรียบร้อย สำหรับคลาวด์แล้วมันไม่ได้เจ็บเลยซักนิดเดียว คงเพราะฝีมือที่ยอดเยี่ยมของแซค แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่ได้รู้สึกอะไรเลยหรอกนะ

หนุ่มผมเม่นหยิบต่างหูข้างหนึ่งขึ้น และยื่นอีกข้างที่เหลือในกล่องให้คลาวด์ ช่วยใส่ให้ฉันด้วยนะ

คลาวด์ยิ้มแล้วหยิบต่างหูกลมข้างที่เหลือขึ้น ให้ฉันเดานะ นายอยากให้ใส่พร้อม ๆ กันด้วยใช่มั้ย

แซคยิ้มแป้นแทนคำตอบ ทั้งสองหันหน้าเข้าหากันและสอดใส่ต่างหูสีฟ้าที่ปลายหูของกันและกัน ราวกับเป็นจุดเริ่มต้นของสายใยแห่งความสัมพันธ์ที่ตัดไม่ขาด ไม่มีใครละปลายนิ้วไปจากสัมผัสที่ข้างแก้มของฝ่ายตรงข้าม สีฟ้าของลูกกลม ๆ เล็ก ๆ นั่นดูจะตรึงตราสายตาเอาไว้ได้ชั่วกาลนาน

นายชอบรึเปล่า หนุ่มผมดำถามขึ้นก่อน

อื้อ สวยมากเลยล่ะ ขอบใจนะ คลาวด์ตอบทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้มองต่างหูของตัวเอง แต่ก็แน่ใจว่ามันต้องสวยแน่ ๆ

ใช่ สวย... เหมือนดวงตาของนายเลย แซคเลื่อนสายตามาจ้องมองที่ดวงตาของฝ่ายตรงข้าม พลางเลื่อนฝ่ามือมาสัมผัสใบหน้าสวย

ประกายแสงสีฟ้าสดใสของดวงตากลมโตสะท้อนกับแสงราวกับจะแข่งขันกับสีฟ้าสว่างของต่างหูคู่ใหม่ ยิ่งเมื่ออยู่ท่ามกลางปอยผมสีบลอนด์แล้วก็ยิ่งสวยเข้ากันอย่างไม่มีที่ติ

คลาวด์เองก็จ้องลึกลงไปในดวงตาของฝ่ายตรงข้ามเช่นเดียวกัน สีเขียวของมาโคสะท้อนอยู่ลึก ๆ ในดวงตาสีดำขลับ เขาอยากจะชมแซคบ้างเหมือนกัน แต่จะให้ใช้คำชมแบบเดียวกันก็คงจะดูพิลึก ต่างหูสีฟ้าที่เหมือนดวงตาของเขาดูเข้ากับแซคอย่างกลมกลืนเช่นเดียวกัน

ขอบใจนะ แซค คลาวด์กล่าวเบา ๆ พร้อมรอยยิ้มน้อย ๆ บนใบหน้า

.

.

.

แล้วไม่ว่าเมื่อไหร่... ฉันก็จะรู้สึกถึงนายตลอดเวลาเช่นเดียวกัน...

ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ตาม...

.

.

.

To be continued...?

นี่แน่ะ เดี๋ยวจะหาว่าเราโม้ขึ้นมาเองแบบไม่มีมูล

มองเห็นป่ะนั่น ฮ่า ๆๆๆ (ของแซคแสงมันสาด เลยไม่ค่อยฟ้า... /me ถูไถ) ก็สรุปว่ามันมีก็แล้วกันนะ!

ปล. ทำไมกรูต้องมาบ้าเขียนฟิคตอนมีงานทับถม...