KeeChan

ซื้อมาได้ 3 วัน นั่งอ่านวันเดียวจบ สงสัยเหมือนกันว่ากรูจะรีบไปไหน แต่อ่านแล้วมันต้องอ่านให้จบ... ไม่อยากค้าง ๆ คา ๆ หน้าปกเล่มนี้เหลืองอ๋อยเชียว... ตอนแรกก็คาดว่าเล่มนี้มันจะยี้ ๆ ขนาดเล่ม 2 มั้ยเนี่ย หรือว่าจะมากกว่า อ่านจนจบมาผิดคาด ไม่ค่อยมีไรแหยะ ๆ แต่เน้นแอคชั่นมากกว่าแฮะ

ใครสงสัยว่าเล่ม 1 เล่ม 2 เป็นยังไง จิ้มได้ตรง Recommended โลด

อ่านแล้วยิ่งรักกรับส์ โฮกกกกกกก เล่ม 1 ก็ว่าชอบมันแล้วนะ มาเล่มนี้ถึงนิสัยมันจะไม่เปลี่ยนอะไรมากเท่าไหร่ แต่ชอบ!!! รู้สึกเป็นคนตรงไปตรงมากับความรู้สึกตัวเองดี แล้วก็เป็นคนมีเหตุมีผลพอควร ถึงจะแอบดูเก่งเวอร์หน่อย ๆ (ก็มันเป็นพระเอก) ตอนเปิดเรื่องทำได้น่าติดตามมาก ๆ แต่เสียตอนที่เริ่มมีปิศาจออกมานี่แหละ มันดูเป็นจุดต่อที่ไม่เนียนยังไงก็ไม่รู้ อ่านแล้วรู้สึกว่าพล้อตมันหลวมไป ถ้าให้ข้อมูลมามากกว่านี้ซักหน่อยเกี่ยวกับตัวผู้ร้าย แรงจูงใจ ฯลฯ ให้มันเยอะกว่านี้จะดูน่าเชื่อถือ อันนี้ไม่ตื่นเต้นเพราะผู้ร้ายเปิดเผยแบบ "เออ ก็กรูอยากทำ" ประมาณนั้นไปซะแบบนั้น... พล้อตเลยดูตื้น ๆ ไปหน่อย

เรื่องของเล่ม 3 จะต่อกับเล่ม 1 ถ้าเอาแค่อ่านรู้เรื่องไม่จำเป็นต้องอ่านเล่ม 2 เลยด้วยซ้ำ คิดว่าเนื้อเรื่องคงค่อย ๆ เชื่อมต่อกัน (อย่างที่รู้ เรื่องเล่ม 2 มันเกิดก่อนเล่ม 1 ด้วยซ้ำ) แถมเล่ม 4 เป็นเรื่องของตัวละครอีกคน (ตัวเมีย!) ที่ไม่เกี่ยวกับกรับส์ กับ เคอร์เนล ด้วย มันก็ดูน่าสนุกดีนะว่าจะเชื่อมกันตรงไหน ต้องอ่านให้จบซีรี่ส์แหง ๆ ถึงจะบอกได้ว่าสนุกไม่สนุก =w=

มาเข้าประเด็นสำคัญกันดีกว่า ประชากรส่วนใหญ่ของเรื่องนี้ก็ยังเป็นชายหนุ่ม ลุง ๆ เด็กหนุ่ม ฮ่า ๆ เพราะงั้นอย่าหวังว่าจะรอดไปจากการจิ้นของเราได้ กร้าก แต่จะว่าไปเล่มนี้ไม่ค่อยมีอะไรแซ่บ ๆ หรือซึ้ง ๆ เท่าไหร่ ความนิยมของเดอร์วิชนี่ลดฮวบ เพราะกรับส์มันทำตัวมีเหตุผลกว่า... เดอร์วิชกลายเป็นพระรองไป แถมด้วยอาการเรื้อรังเหวอ ๆ มาจากที่สู้ลอร์ดลอสมาในเล่ม 1 ตอนท้าย เลยทำให้เดอร์วิชใจไม่ค่อยอยู่กะเนื้อกะตัว ต้องมีกรับส์คอยดูแลประคบประหงม (ได้ข่าวว่านั่นหลานแก...) ส่วนบิลอีก็เหมือนเป็นตัวประกอบคงเส้นคงวามาก สรุปมันไม่แซ่บ!

เรื่องที่แอบซึ้งคงมีอยู่เรื่องเดียว คือความผูกพันที่กรับส์กับเดอร์วิชมีให้กัน รอยแผลในใจของกรับส์ที่เห็นพ่อแม่ถูกลอร์ดลอสฆ่าตายมันยังไม่หายไปง่าย ๆ ก็มีแค่เดอร์วิชคนเดียวเท่านั้นที่เป็นที่พึ่ง (โอ้ยยย พูดมากไม่ได้ สปอยล์) ดูกรับส์สุดจะพระเอ้กพระเอกกก เป็นคนที่รู้เรื่องโน้นเรื่องนี้ดี แล้วคอยปกปองชาวบ้านเค้าแบบปิดทองหลังพระ =[]=! โดยเฉพาะบิลอีเนี่ย... (สปอยล์ ปิ๊บ ๆๆๆ) ตรงนี้อ่านแล้วรู้สึกไม่สมเหตุผลเหมือนกัน กรับส์นี่แค่เรื่อง*นั้น*ล่ะ เล่าให้บิลอีฟังได้ แบบไม่สะดุดเลยด้วยนะ แต่พอเรื่อง*นั้น*อ่ะ ทำใจอยู่นานกว่าจะเล่า จนแล้วจนรอดมันก็ยังไม่เล่า... ซึ่งเราอ่านแล้วไม่เก็ทเสียจริงเชียวว่ามันเซ้นซิถีฟถึงขนาดเล่าไม่ได้อย่างนั้นเชียวเรอะ...

ตัวละครผู้หญิงที่เด่น... มันก็มีนะ! แต่ทำไมมันไม่อยู่ในสายตาเรา กร้ากกกก มีตั้งเยอะแน่ะเรื่องนี้ เทียบกันแล้วมันก็เด่นพอ ๆ กะตัวละครชายเลยนะ มีบางตัวงอแงง๊องแง้งตามประสา แต่แอบเก่งกันเกือบหมด มีสาวไฮโซคนนึง รุ่นเดียวกะกรับส์นี่แหละ ชื่อน้องโบ (กร้าก เขียนว่า Bo เลยนะ ไม่รู้คนชาติไร) ช่างเป็นตัวละครหญิงที่พลิกความคาดหมายมาก ถ้าเรื่องนี้จะมีใครคู่กับกรับส์ได้นี่ ตามความเห็นอีคนอ่าน น้องหนูคนนี้ผ่านอย่างแรงค่ะ

อ่านไปอ่านมารู้สึกว่าถ้าคุณดาร์เรนเขียนเรื่องแบบไม่แฟนตาซีมันจะสนุกกว่านะ =[]=!!! ตอนอ่านฉากแอคชั่นสู้กะปิศาจเอย ใช้เวทย์มนตร์เอย รู้สึกมันเกร่อ ๆ....... =w=

ยิ่งอ่านยิ่งงสินะ... คนไม่ได้อ่านคงไม่เข้าใจ ฮ่า ๆ มาดูข้อความที่แสนซึ้งและน่าจิ้นกันดีกว่า

Dervish smiles, "Did I ever told you I love you, Grubbs?"

"No."

"Good, I hate sentimental crap like that."

โหวตตตตตตตตตตตตตตต!!!!!!!!! รู้สึกตัวประโยคมันซึ้ง แต่มันพูดในสถานการณ์ที่ฉุกละหุกไปหน่อย เลยไม่มีเวลาให้ซึ้งเท่าไหร่เลย คุณอาเดอร์วิชพูดสไตล์เหมือนจะสั่งเสีย เพราะประโยคนี้พูดก่อนจะเข้าไปลุยดงสัตว์ประหลาด แต่ช่างเป็นวิธีการบอกรักที่......... โอ้ยยยย โหวตค่า!!! >[]<!!!

แต่ตอนหลังแอบโกรธคุณอาอ่ะ... สงสารกรับส์... โอ้ย ทำใจลำบากกกก แม้แต่บททะเลาะกันกรูก็ยังจิ้นได้... =w=

Dervish's expression darkens. "You're acting like a child."

"Well, duh! Haven't you noticed? I am a child! Big for my age, but don't let size fool you. Try me again when I'm old enough to vote."

"I can't wait that long," Dervish says.

อาร์ยูติ้งกิ้งว้อทไอแอมติ้งกิ้ง? -__,-

พอเหอะ =[]=! ฮ่า ๆ จริง ๆ เรื่องนี้มันแอคชั่นนะจ้ะ ไม่มีอะไรในกอไผ่ ตัดข้อความมาให้จิ้นเล่นขำ ๆ อยากอ่านเล่มต่อไปมากกว่า อยากอ่านเรื่องของกรับส์อ่ะ ข้ามไปเล่ม 5 เลยได้มะ =[]=!! ชะตาชีวิตน้องกรับส์ดูไม่แน่ไม่นอนเสียจริงเชียว ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ถ้าอาการกำเริบพวก Lambs จะมาเด็ดหัวไปเมื่อไหร่ โอ้โน่ว =[]=!

ถามว่าเล่ม 1-3 เล่มไหนสนุกสุด ตอนนี้ตอบเล่ม 1 =[]=! จริง ๆ รู้สึกว่าเล่ม 2 มันสนุกนะ แต่ว่าไม่ชอบตัวละครนิสัยแบบเคอร์เนล... =w= แอบลำเอียงให้กรับส์ ฮ่า ๆ

ตอนนี้ทำไมราคามันลดไม่รู้ สองเล่มก่อนซื้อมาตั้งเล่มละ 595 =[]=! รอบนี้ซื้อคิโนะ เหลือเล่มละ 377 อ่ะ!