KeeChan

ข้างล่างนี่เขียนดราฟท์ไว้นะ ไม่ได้นั่งเขียนในที่ทำงานแต่อย่างใดค่ะ.........

 

 

 

 

หาไปหามาแล้วมันเป็นเรื่องเป็นราวดี ฮืออออ

 

เค้าอยากอ่านเล่ม 5 เต็มๆ แล้วน้าาาาา

 

ซาเอกิบ้าที่สุดดดดดดดดดด

 

ขอเพ้อหนึ่งเอนทรี แต่ไม่ได้อยากไปหรอกนะ!!! ไม่มีตังค์เว้ยยยย (ฮา)

จริงๆ ถ้าให้เลือกที่ไปเที่ยวก็ไม่ได้อยากไปฝรั่งเศสอะ พูดฝรั่งเศสไม่ได้อ่านไม่ออกไง อยากไปที่ที่อ่านภาษาบ้านเค้าออกมากกว่า

แต่ดูรูปไปแล้วเมืองก็สวยนะ ฮืออออ

เหมือนเที่ยวตามรอยนิยาย(วาย)เลย กร๊ากกกกกก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"ไม่ว่ายังไง วันนี้เขาจะไปอาร์เลอให้ได้ ในวันเวลาและสถานที่ที่สัญญากันว่า จะไปกันสองคน____"

 

อาร์เลอ (Arles) เป็นเมืองในโพรวองซ์ (Provence) อยู่ทางตอนใต้ของฝรั่งเศสค่ะ ติดเมดิเตอร์เรเนียน โอ้ยยย ตอนแรกอ่านไม่ได้อยากรู้จักนะเว้ยยยย ทำไมตอนนี้คุ้ยนักวะะะะ ฮือออ ชูอิจิซามะ~~~ (เพ้อ)

 

อยู่แถวนี้ (ทำไมกูต้องจริงจังงงงงงง)

 

 

ไปพักร้อนแบบห่อเหี่ยวที่อาร์เลอเพราะไม่ได้มากับซาเอกิ (ฮื้ออออ) ชูอิจิตรงไปคาเฟ่ต์ที่เป็นต้นแบบของภาพ Cafe Terrace, Arles at Night ของวินเซนต์ แวน โก๊ะ (ออกสำเนียงไทย ฮา)

 

 

"ทั้งที่ตอนเห็นในรูปของโก๊ะเขาประทับใจมาก แต่ตอนนี้ลานโล่งได้กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวเต็มตัว มีเก้าอี้เทอเรซวางเรียงรายแน่นขนัด อาคารรอบๆ ก็กลายเป็นคาเฟ่ไปทั้งหมด"

 

(Cafe Terrace, Arles at Night - Vincent van Gogh)

 

 

"อุตส่าห์บังเอิญเจอกันในที่แบบนี้ การแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นเป็นเรื่องที่พิกลกว่าไม่ใช่รึครับ"

 

(ดิฉันยังคงสงสัยอยู่ค่ะ... ว่าซาเอกิมันบังเอิญมาเที่ยวที่เดียวกันจริงๆ หรือว่ามันตามสโตร๊กชูอิจิมากันแน่อ่ะ!!!!)

 

หลังจากนั้นก็เดินกันไปชมโคลอสเซียม ฮื้อออออ (ทำไมต้องมีเอฟเฟค?)

 

เอาภาพประกอบไปนิดนึง....

 

 

 

ทำไมเที่ยวที่เดียวก็เย็นแล้ว... บ้าที่สุด

 

 

 

 

"ยังไม่ได้ไปดูทุ่งลาเวนเดอร์กันเลย นายไม่มีเวลาแล้วเหรอ?"

 

ตัดประโยคมาแค่นี้รู้สึกชูอิจิอ้อนได้...... ฮื้อออออออออออออออออ

 

เอาเถอะ ที่สุดท้ายเนี่ย เป็นที่ที่ทำให้อยากหาภาพเลยนะ....

 

ซาเอกิตอนขับรถให้ก็บ้าที่สุดดดดดด ไปซื้อหมวกกับแว่นกันแดดมาให้ บอกว่า ตาคุณแพ้แสง กรี๊ดดด อย่ามาทำตัวอ่อนโยนนะ ผู้ชายคนนี้!!!

 

 

 

 

"ก็ดีไม่ใช่เหรอ ถึงเป็นเรื่องเพ้อฝันก็เถอะ ดอกไม้เบ่งบานเต็มผืนดิน ถ้าได้ตายโดยมีดอกไม้มากมายห่อหุ้มไว้อย่างนั้น ถึงอยู่เพียงลำพังก็ไม่รู้สึกเหงา....."

 

 

 

 

 

"คุณ..... หลับอยู่แบบนี้จะมีความสุขมากกว่ารึครับ?"

 

 

 

 

 

 

 

ภาพสวยเน้อออออออ สีสดมากกกก ปรับรูปหลอกลวงปะเนี่ย (ฮา)

ภาพจาก http://www.squidoo.com/essentialoilsandhealing ฮ่าา ทุ่งลาเวนเดอร์ในโพรวองซ์เป็นแหล่งวัตถุดิบสำคัญของ L'Occitan ด้วยล่ะ วู้ววว

 

ตอนแรกว่าจะหารูปชายทะเลเมดิเตอร์เรเนียนมาด้วยจะได้เข้ากะตอนจบเล่ม 4 แต่พอเห้อะะะะะะะ เพื่อไรวะเนี่ยยยยยยย

 

 

ถึงจะรู้อยู่แล้วเหอะว่าจบยังไง เป็นเรื่องที่ตามหาสปอยล์อย่างยากลำบาก ถึงขนาดเจอเวบจีนแล้วเอาไปหย่อนใส่กูเกิ้ลเชียวนะ!!!! (แปล ซาเอกิ ว่า นายไม้ กะ ชูอิจิ ว่าคุณหนูหนึ่ง เหอะ!) ตามสปอยล์ตั้งแต่เล่ม 4 ยังไม่ออก เพราะไม่คิดว่าจะออกอะ (ฮา) ถ้าไม่รู้สปอยล์ก่อนนี่อาจจะดิ้นตายกว่านี้ก็ได้เมื่ออ่านตัวอย่างเล่ม 5 กร๊าซซซซซ (ขนาดรู้สปอยล์ยังดิ้นขนาดนี้เลย กรี๊ดดดดด)

ไม่ว่ายังไงก็อั๊งอยู่ดีอ่ะ ชอบบบบบ ฮื้ออออออ

ชีวิตสองตัวนี่มันสามีภรรยาที่สุดอ่ะ (โอย เค้าชอบตอนพิเศษดอกบัวอ่ะะะะ) ทำไมไม่ยอมรับกันซะทีว่าต่างฝ่ายต่างก็รักกันน่ะฮ้าาาาาาา แง่งงงง โดยเฉพาะซาเอกิ แกอ่ะ บ้าที่สุดดดดดด อีผู้ชายโง่วววววว (เข้าข้างอุเคะที่สุด กร๊ากกก)

เล่มห้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา มาไวไว โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

 

ถ้าได้อ่านจบแล้วอาจจะมีกรี๊ดอีกรอบ... เค้าพีคถึงขนาดเปลี่ยนธีมเลยนะ!!! ไม่ใช่ภาพสีไม่มีนะ.... แต่เค้าชอบอารมณ์ภาพเน้อ่ะ มันดูรักกันรักกันนนนน

 

 

ปล. สาคูบอกว่าเค้าจริงจังยิ่งกว่าสาคูเคลียร์พื้นที่บนเตาอีกล่ะน้องบิ๊คะ!!!!